1Y gair yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr Arglwydd, gan ddywedyd,
2Saf di ym mhorth tŷ yr Arglwydd, a chyhoedda y gair hwn yno, a dywed, Gwrandewch air yr Arglwydd, chwi holl Jwda, y rhai a ddeuwch i mewn trwy y pyrth hyn i addoli yr Arglwydd.
3Fel hyn y dywed Arglwydd y lluoedd, Duw Israel, y gelwir fy enw i arno, ac y dywedwch, Rhyddhawyd ni i wneuthur y ffieidd‐dra hyn oll?
11Ai frenhines y nef, ac i dywallt diod‐offrymau i dduwiau dieithr, i’m digio i.
19Ai fi y maent hwy yn ei ddigio? medd yr Arglwydd: ai hwynt eu hun, er cywilydd i’w hwynebau eu hun?
20Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, Wele, fy llid a’m digofaint a dywelltir ar y man yma, ar ddyn ac ar anifail, ar goed y maes, ac ar ffrwyth y ddaear; ac efe a lysg, ac nis diffoddir.
21Fel hyn y dywed Arglwydd y lluoedd, Duw Israel; boethoffrymau neu aberthau:
23Eithr y peth hyn a orchmynnais iddynt, gan ddywedyd, a childynrwydd eu calon ddrygionus, ac aethant yn ôl, ac nid ymlaen.
25O’r dydd y daeth eich tadau chwi allan o wlad yr Aifft hyd y dydd hwn, gerydd: darfu am y gwirionedd, a thorrwyd hi ymaith o’u genau hwynt.
29 feddyliodd fy nghalon.
32Am hynny wele y dyddiau Pen 19:6yn dyfod, medd yr Arglwydd, na elwir hi mwy Toffet, na glyn mab Hinnom, namyn glyn lladdedigaeth; canys claddant o fewn Toffet, nes bod eisiau lle.
33A bydd Deut 28:26; Salm 79:2; Pen 12:9; 16:4; 34:20celanedd y bobl hyn yn fwyd i adar y nefoedd, ac i anifeiliaid y ddaear; ac ni bydd a’u tarfo.
34Esa 24:7, 8; Pen 16:9; 25:10; 33:11; Esec 26:13; Hos 2:11; Dat 18:23Yna y gwnaf i lais llawenydd, a llais digrifwch, llais priodfab, a llais priodferch, ddarfod allan o ddinasoedd Jwda, ac o heolydd Jerwsalem; canys yn anrhaith y bydd y wlad.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.