Римјаните 9 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (66 книги)（MK2006）

Бог и одбраниот народ

1 2 Кор 12,7 Ви зборувам вистина во името на Христос, не лажам – тоа го сведочи мојата совест во Светиот Дух –

2дека има голема тага и непрестана болка во моето срце.

32 Мојс 32,32; 1 Кор 16,22; Гал 1,8Зашто повеќе би сакал јас да бидам проклет и одвоен од Христос за браќата свои, моите сродници по тело.

43,2; 2 Мојс 4,22; 5 Мојс 7,6; Ос 11,1; Дела 13,17; Ефес 2,12Тие се Израелци – ним им припаѓа посинувањето и славата и заветите, ним им беше даден Законот, и богослужење­то и ветувањата;

51,3; Мт 1,1-16; Лк 3,23-38; Јн 1,1-4; Тит 2,13; 1 Јн 5,20нивни се и татковците, од кои по­тек­нува и Христос, Кој е Бог на сите, бла­гословен до века. Амин!

62,28; 4 Мојс 23,19; Ис 55,10-11А не е можно словото Божјо да из­не­ве­рило: бидејќи не се Израел сите оние што се од Израел.

71 Мојс 21,12; Евр 11,18Ниту, пак, се сите потомци Авра­амови, затоа што се негови чеда; но ре­че­но е: „Од Исак потомството ќе се на­ре­че со твое име.“

8Јн 8,31-44; Гал 3,7.29; 4,21-31Односно, не чедата на телото се чеда Божји, туку чедата на ветувањето ќе се признаат како потомци.

91 Мојс 18,10.14Бидејќи зборовите на ветувањето се овие: „Во тоа време ќе дојдам и Сара ќе има син.“

101 Мојс 25,21И не само таа, но и Ревека, која на­еднаш зачна од Исак, нашиот татко,

11зашто, уште додека не се беа родиле близнаците и сѐ уште ништо не беа на­правиле, добро или лошо, за да остане Божјата одлука, онаа според слободен избор, да не зависат од делата, туку

121 Мојс 25,23според Оној Кој повикува, ѝ беше речено: „Постариот ќе му служи на по­младиот“,

13Мал 1,2-3како што е напишано: „Јаков го воз­љубив, а Исав го намразив.“

145 Мојс 32,4Што да речеме пак? Зар има не­правда во Бога? Никако!

152 Мојс 33,19Зашто Тој му рече на Мојсеј: „Ќе покажам милост кон оној што ќе го по­милувам, и сожалување кон оној што ќе го сожалам.“

16Ефес 2,8; Тит 3,5И затоа, изборот не зависи од оној кој пожелува, ниту од оној кој трча, ту­ку од Бога, Кој покажува милост.

172 Мојс 9,16Зашто Писмото му вели на фа­ра­онот: „Токму за тоа те издигнав, за да ја покажам над тебе Својата моќ и името Мое да биде проповедано по целата земја.“

182 Мојс 4,21Па така, му искажува милост кому што сака, и го закоравува кого што са­ка.

Божјиот гнев и Божјата милост

19Но ти секако ќе ми речеш: „А зош­то тогаш уште нѐ кори?“ А кој може да се спротивстави на Неговата волја?

20Ис 29,16; 45,9Ама, човеку, кој си ти што така се спориш со Бога? Зарем она што е ракотворено ќе му рече на својот мајстор: зошто си ме направил такво?

21Ис 29,16; 64,7; Ер 18,6; 2 Тим 2,20Или, пак, грнчарот – зарем не е гос­подар над својата глина, па од една и ис­та смеса да направи еден сад за почесна, а друг за нечесна употреба?

222,4; 3,25-26; Изреки 16,4Што, ако Бог, сакајќи да го покаже гневот Свој и да ја пројави Својата моќ, со голема долготрпеливост трпел некои садови на гневот, приготвени за погибел,

238,29-30; Ефес 1,3-12; Фил 4,19за да го покаже богатството на Сво­јата слава над садовите на милосрдието што Тој однапред ги приготвил за сла­ва,

24над нас, кои нѐ повика не само од Јудејците, туку и од незнабошците?

25Ос 2,25; 1 Птр 2,10Така се вели и во книгата на Осија: „Ќе го наречам Мој народ оној кој не беше Мој народ, и возљубена – онаа што не беше возљубена.“

26Ос 2,1И на она место, каде што им беше речено: „Вие не сте Мој народ“, таму ќе бидат наречени синови на живиот Бог.

2711,5; Ис 10,22-23; Ос 2,1; Соф 3,12-13А Исаија извика за Израел: „Кога Израеловите синови би биле бројни како морскиот песок, само остатокот ќе биде спасен“,

28зашто ќе го заврши делото и ќе реши по правда: „Господ ќе го изврши во потполност словото на земјата.“

29Ис 1,9И како што прорече Исаија: „Ако Господ Саваот не ни беше оставил потомство, ќе станевме како Содом и ќе заприлегавме на Гомора.“

Израел и Евангелието

30 10,6.20; Фил 3,9 И што да кажеме сега? Незна­бош­ците, кои не бараа праведност, добија пра­ведност, и тоа праведност што доаѓа од верата.

3110,2-9; 11,7И Израел, кој тежнееше кон не­ка­ков закон за праведност, не го достигна Законот на правдата.

32Ис 8,14; 28,16; 1 Птр 2,8Зошто? Зашто не го побара од вера, туку од делата на Законот. Се препна од каменот за сопнување,

3310,11; Ис 8,14; 28,16; Мт 21,42; 1 Птр 2,6.8како што е напишано: „Еве, по­ла­гам на Сион камен за сопнување и кар­па за соблазна; и секој, кој верува во Не­го нема да се посрами.“