Лука 7 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (66 книги)（MK2006）

Верата на еден стотник(Мт 8,5-13; Јн 4,46-54)

1И кога ги заврши зборовите Свои кон народот, што слушаше, влезе во Капернаум.

2Јн 4,47Еден стотник имаше слуга, кого многу го сакаше, а слугата беше тешко болен на умирање.

3Па штом слушна за Исус, ги прати кај Него старешините јудејски, молејќи Го да дојде и да го спаси слугата негов.

4А тие, кога дојдоа кај Исус, Го мо­леа усрдно и велеа: „Достоен е да му го направиш тоа,

5Дела 10,2зашто го сака нашиот народ и синагогата тој ни ја направи.“

6Дела 10,23И тргна Исус со нив. А кога беа веќе близу до куќата, стотникот ги прати пријателите свои кај Него, говорејќи: „Господи, не труди се, зашто не сум достоен да влезеш под мојот покрив;

7затоа и сам себе не се сметав достоен да дојдам кај Тебе; туку кажи само збор и мојот слуга ќе оздрави;

8зашто и јас сум човек под власт, а имам и потчинети војници; па кога ќе му речам на еден од нив: ‚Оди!‘ – и тој оди; на другиот: ‚Дојди!‘ – и тој доаѓа; и на слугата свој: ‚Направи тоа‘ – и тој прави.“

9Штом го слушна тоа, Исус се зачуди и кога се заврте кон народот, што врвеше по Него, рече: „Ви велам, ни во Израел не најдов толку голема вера!“

10А кога испратените се вратија, го најдоа болниот слуга здрав.

Чудото со синот на една вдовица

11Потоа отиде во градот наречен Наин; и со Него одеа Неговите ученици и многу народ.

128,42; 1 Цар 17,10-12А кога се приближи до градската порта, ете, изнесуваа мртовец, единст­вен син на мајка си, а таа беше вдовица; и многу народ од градот одеше со неа.

137,19; 8,52; 11,39Штом ја виде Господ, се сожали на неа, па ѝ рече: „Не плачи!“

14Мт 9,25; Мк 1,31; 9,27; Дела 9,40И кога се приближи, се допре до но­силото; носачите застанаа, а Тој рече: „Момче, тебе ти велам, стани!“

151 Цар 17,23; 2 Цар 4,36Мртовецот се подигна и седна, па почна да зборува; и Тој го предаде на мајка му.

161,68; 19,44; 1 Цар 17,17-24; 2 Цар 4,18-37; 13,20-21; Пс 111,9И страв ги обзеде сите, и Го славеа Бога и велеа: „Голем пророк се јави ме­ѓу нас“ и „Бог го посети Својот народ.“

17И се разнесе овој глас за Него по цела Јудеја и по целата околина.

Пратениците на Јован Крстителот(Мт 11,2-6)

18И му соопштија на Јован учениците негови за сето тоа.

19Пс 118,26; Мт 23,39; Јн 6,14; 11,27; Откр 4,8Јован, пак, повика двајца свои уче­ници и ги испрати кај Исус, говорејќи: „Ти ли си Оној што треба да дојде, или друг да чекаме?“

20И кога дојдоа кај него, тие Му ре­коа: „Јован Крстителот нѐ прати кај Те­бе, велејќи: ‚Ти ли си Оној што треба да дојде, или друг да чекаме?‘“

21Во тој час Тој исцели мнозина од болести, и од рани, и од демони, и на мнозина слепи им подари вид.

222,34; Ис 26,19; 29,18; 35,5-6; 42,7.18; 61,1И им одговори Исус и рече: „Одете и кажете му на Јован што видовте и што чувте: слепи прогледуваат, куци проодуваат; лепрозни се очистуваат, глуви прослушуваат, мртви воскреснуваат и на бедни им се проповеда Еван­гелието;

23Мт 5,3.29и блажен е оној кој не ќе се соблаз­ни поради Мене.“

Исус говори за Јован Крстител(Мт 11,7-11)

24А кога си отидоа учениците Јо­ва­но­ви, Тој почна да му зборува на народот за Јован: „Што излеговте да ви­дите во пустината? Трска ли, што се лулее од ветар?

25Но, што излеговте да видите? Чо­век ли, облечен во меки алишта? Ете, оние што се облекуваат убаво и живеат богато, по царски палати се.

26Мт 14,5Туку, што излеговте да видите? Пророк ли? Да, Јас ви велам, и повеќе од пророк.

271,76; 2 Мојс 23,20; Мал 3,1; Мк 1,2Овој е, за кого што е напишано: ‚Ете, јас го испраќам пред лицето Твое ангелот Мој, што ќе го приготви патот Твој пред Тебе.‘

281,15Зашто ви велам: меѓу родените од жена нема ниеден поголем пророк од Јован Крстител; но најмалиот во царството Божјо е поголем од него.“

29Мт 21,32

3,7.12И сите луѓе, што слушаа, па и цариниците, ја познаа Божјата праведност, крштавајќи се со крштавањето Јо­ваново;

3010,25; 11,45-46.52а фарисеите и закониците ја отфрлија Божјата волја за нив, и не се крстија од него.

31Мт 11,16-19„Со кого да ги споредам луѓето од овој род? И кому се слични?

32Тие личат на деца што седат по па­зариштата и викаат едно на друго, ве­лејќи: ‚Ви свиревме, а вие сепак не игравте; ви пеевме жални песни и сепак не плачевте!‘

331,15; Јн 7,20; 10,20Зашто, дојде Јован Крстителот, кој ниту леб јаде, ниту вино пие, а вие ве­ли­те: ‚Демонот е во него.‘

345,30; 15,1-2; Мт 8,20Дојде Синот Човечки, Кој јаде и пие, а вие велите: ‚Еве човек ненасит­лив и пијаница, пријател на цариниците и грешниците!‘

352,40.52; 11,31; 21,15А Мудроста беше оправдана од сите нејзини чеда.“

Исус и жената грешница

36 11,37; 14,1 Еден од фарисеите Го покани да ја­де со него; и Тој, кога влезе во куќата на фарисејот, седна на трпеза.

37Мт 26,7И ете, една жена од градот, која бе­ше грешница, штом дозна дека Тој седи на трпеза во куќата на фарисе­ј­от, донесе сад од алабастер со миро;

38Јн 12,3па застана одзади покрај Неговите нозе, плачејќи почна да ги мие нозете Негови со солзи и ги триеше со косата своја; и ги целиваше и помазуваше со миро.

397,16; 24,19; Мт 21,11; Јн 4,18-19А кога го виде тоа фарисејот, што Го беше поканил, рече во себе, велејќи: „Кога Овој би бил пророк, би знаел која е и каква е оваа жена што Го допира, зашто таа е грешница.“

40Му одговори Исус и рече: „Симоне, имам нешто да ти кажам.“ А тој рече: „Кажи, Учителе!“

41Исус му рече: „Некој заемодавец имаше двајца должници: едниот му должеше петстотини денарии, а другиот педесет.

42Мт 18,27Но бидејќи немаа да му вратат, тој им ги подари на обајцата. Кажи Ми, кој од нив повеќе ќе го милува?“

4310,28Симон одговори и Му рече: „Мис­лам оној, кому повеќе му подарил.“ А Тој му рече: „Право пресуди.“

441 Мојс 18,4; 19,2; Јн 13,1-17И тогаш се сврте кон жената, па му рече на Симон: „Ја гледаш ли оваа же­на? Влегов во твојот дом, ти ни вода за нозете не Ми даде, а таа со солзи Ми ги обли нозете и со косата своја ги истри.

45Рим 16,16; 1 Птр 5,14Ти не ми даде целив, а таа, откако влегов, не престана да ги целива нозете Мои.

46Пс 23,5Ти со миро не ја помаза главата Моја, а таа со миро ги помаза нозете Мои.

47Затоа ти велам: нејзе ѝ се простени многу гревови, зашто покажа многу љу­бов. А кому му е простено малку, тој мала љубов има.“

48Мт 9,2; 26,28Нејзе, пак, ѝ рече: „Простени ти се гревовите!“

495,21А оние што седеа со Него на тр­пе­зата, почнаа да говорат во себе: „Кој е Овој што и гревови простува?“

5017,19; Мт 8,10; 9,22; Мк 5,34; 10,52; 1 Сол 5,13На жената пак ѝ рече: „Верата тво­ја те спаси; оди си во мир!“