Изреки 27 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (66 книги)（MK2006）

1 20,24; Јк 4,14 Не фали се со утрешниот ден, зашто не знаеш, што ќе роди тој ден.

227,21Нека те фали друг, а не устата твоја, – туѓ, а не јазикот твој.

317,25Тежок е каменот, тежок е и пе­сокот; но гневот на глупавиот е потежок и од едното – и од другото.

46,34Лут е гневот, нескротлива е јароста; но кој ќе издржи против зависта?

528,23Подобро отворено разобличување, отколку сокриена љубов.

6Искрени се прекорите од оној, кој сака, а лажливи се бакнежите од оној, кој мрази.

725,16Сита душа го гази и восочниот мед, а на гладна душа и горчливото ѝ е слатко.

86,10-11Она што е птицата, што го на­пуштила гнездото свое, тоа е човекот, кој го напуштил местото свое.

920,5Маслото и темјанот го радуваат ср­цето; така е сладок пријателот со него­виот срдечен совет.

1017,17; 18,24Не напуштај го пријателот свој, ни­ту пријателот на таткото твој, и не му оди на братот во куќата негова во денот на неволјата твоја; подобро сосед во близина, отколку брат на­далеку.

1110,1; 23,15; 29,3Биди мудар, синко, и радувај го ср­цето мое, – и јас ќе имам што да му кажам на оној, што ме клевети.

1222,3Умниот го гледа злото и го одбегнува; а неискусните одат невнимателно и биваат казнувани.

1320,16Земи му ја облеката, зашто се зало­жил за туѓинец; и за туѓинката земи од него залог.

1428,23Кој со силен глас го поздравува пријателот свој од рано утро, поздравот негов ќе се прифати како клетва.

1519,13Непрестајно капење од стреа во дождлив ден и жена кавгаџика се едно исто:

16кој сака да ја задржи, тој сака да задржи ветар и со својата рака масло да фати.

1718,17Железо железо остри, и човек на човека гневот го изострува.

1825,13Кој ја чува смоквата своја, ќе ги јаде плодовите нејзини, и кој го чува господарот свој, ќе биде почитуван.

1927,10Како што е во водата лице спроти лице, така е и срцето на човека спроти човек.

2013,8Пеколот и бездната не можат да се наситат: така се ненаситни и очите чо­вечки.

2117,3Она што е топилницата за среброто и печката за златото, тоа се за човекот устите, што го фалат.

2226,11Безумниот да го толчиш со же­лезо во дибек заедно со зрната, – безумието нема да се оддели од него.

2312,9-11Добро надгледувај го добитокот свој, води грижа за стадата свои;

24како што богатството не е вечно, така и власта не трае довека.

25Тревата никнува, и зеленило се јавува, па се собираат билки горски,

26тогаш овците треба да ти бидат тебе за облека, и козите – за купување ниви;

27ќе имаш доволно козјо млеко за тебе и за твоите домашни за храна и на твоите слугинки за исхрана.