1 КАРЫНЬЦЯНАЎ 14 - Б?бл?я (пераклад А.Бокуна)（BBB）

1 Імкніцеся да любові; і рупцеся пра духоўныя, асабліва пра тое, каб прарочыць.

2 Бо хто гаворыць моваю, той гаворыць ня людзям, але Богу; бо ніхто ня чуе, ён тайны духам гаворыць.

3 А хто прарочыць, той гаворыць людзям на збудаваньне, і на заахвочваньне, і на пацяшэньне.

4 Хто гаворыць моваю, збудоўвае сябе; а хто прарочыць, царкву збудоўвае.

5 Хачу, каб вы ўсе гаварылі мовамі, але больш, каб вы прарочылі, бо той, хто прарочыць, большы за таго, хто гаворыць мовамі, хіба што ён будзе і тлумачыць, каб царква атрымала збудаваньне.

6 Цяпер, як я прыйду да вас, браты, гаворачы мовамі, якая вам карысьць, калі ня буду гаварыць да вас ці з адкрыцьцём, ці з веданьнем, ці з прароцтвам, ці з навучаньнем?

7 Падобна і бяздушныя, якія голас даюць, ці жалейка, ці гусьлі, калі не даюць разьдзельнасьці гукаў, як даведацца, што граюць на жалейцы ці граюць на гусьлях?

8 І калі труба будзе даваць невыразны голас, хто пачне рыхтавацца да бітвы?

9 Гэтак і вы, калі языком не вымавіце выразнае слова, як зразумеюць, што вы гаворыце? Бо вы будзеце гаварыць на вецер.

10 Колькі, напрыклад, разнастайных моваў у сьвеце, і ніводнае бяз голасу.

11 Дык калі я ня ведаю значэньня мовы, буду чужынцам для таго, хто гаворыць, і той, хто гаворыць, для мяне чужынец.

12 Гэтак і вы, калі рупіцеся пра духоўныя, шукайце, каб набываць іх дзеля збудаваньня царквы.

13 Дзеля гэтага той, хто гаворыць моваю, няхай моліцца, каб тлумачыць.

14 Бо, калі я малюся моваю, дух мой моліцца, а розум мой бяз плоду.

15 Дык што? Буду маліцца духам, буду маліцца і розумам; буду сьпяваць духам, буду сьпяваць і розумам.

16 Бо калі ты будзеш дабраслаўляць духам, як той, хто стаіць на месцы простага, скажа «Амэн» на тваю падзяку, бо ён ня ведае, што ты гаворыш.

17 Бо ты добра дзякуеш, але іншы не збудоўваецца.

18 Дзякую Богу майму, больш за ўсіх вас гаворачы мовамі,

19 але ў царкве хачу лепш сказаць пяць словаў розумам маім, каб і другіх навучыць, чым дзясяткі тысячаў словаў на мове.

20 Браты! Ня будзьце дзецьмі розумам; на благое будзьце немаўлятамі, а розумам будзьце дасканалымі.

21 У Законе напісана: «Іншымі мовамі і іншымі вуснамі буду гаварыць да народу гэтага, але і тады не паслухаюць Мяне, — кажа Госпад».

22 Так што мовы ёсьць на знак не для тых, якія вераць, але для бязьверных; а прароцтва не для бязьверных, але для тых, якія вераць.

23 Дык калі ўся царква зыйдзецца разам, і ўсе будуць гаварыць мовамі, а ўвойдуць да вас простыя ці бязьверныя, ці ня скажуць яны, што вы вар’яцееце?

24 А калі ўсе прарочаць, і ўвойдзе нейкі чалавек бязьверны ці просты, дык усімі ён дакараны, усімі суджаны,

25 і гэтак таямніцы сэрца ягонага выяўляюцца, і ён, упаўшы на аблічча, паклоніцца Богу, паведамляючы: «Праўдзіва, з вамі Бог!»

26 Дык што, браты? Калі вы зыходзіцеся, кожны з вас мае псальм, мае навучаньне, мае мову, мае адкрыцьцё, мае тлумачэньне; усё няхай будзе на збудаваньне.

27 Калі хто гаворыць моваю, па двое ці, найбольш, па трое, і па чарзе, і адзін няхай тлумачыць.

28 А калі няма тлумача, няхай маўчыць у царкве, а гаворыць сабе і Богу.

29 І прарокі няхай гавораць двое ці трое, а іншыя няхай разважаюць.

30 А калі іншаму з тых, якія сядзяць, адкрыецца, першы няхай маўчыць.

31 Бо ўсе адзін за адным можаце прарочыць, каб усе былі навучаныя і ўсе былі суцешаныя.

32 І духі прарочыя паслухмяныя прарокам,

33 бо Бог ня ёсьць бязладзьдзя, але супакою, як у-ва ўсіх цэрквах у сьвятых.

34 Жанчыны вашыя ў цэрквах няхай маўчаць; бо не дазволена ім гаварыць, але каб былі паслухмяныя, як і Закон кажа.

35 А калі хочуць нечаму навучыцца, няхай пытаюцца дома ў мужоў сваіх, бо сорамна жанчынам гаварыць у царкве.

36 Ці ад вас выйшла слова Божае? Або ці да вас адных прыйшло?

37 Калі хто лічыць, што ён прарок ці духоўны, той няхай ведае, што тое, што я пішу вам, ёсьць прыказаньні Госпадавы.

38 А калі хто не разумее, няхай не разумее.

39 Так што, браты, рупцеся, каб прарочыць, і не забараняйце гаварыць мовамі.

40 Усё няхай будзе прыстойна і парадкам.