1 Кіраўніку хору. Псальм Давіда. Божа, хвала мая, не маўчы!
2 Бо вусны бязбожныя і вусны здрадлівыя расчыніліся супраць мяне, гавораць са мною языком хлусьлівым.
3 І словамі нянавісьці атачылі мяне, і ваююць супраць мяне без прычыны.
4 За любоў маю яны супрацьстаяць мне, а я малюся.
5 Яны заплацілі мне злом за дабро, і нянавісьцю — за любоў маю.
6 Пастаў над ім бязбожніка, і шатан няхай стане праваруч яго;
7 калі будзе суджаны, няхай будзе як бязбожнік, а малітва ягоная няхай станецца грэхам.
8 Няхай дні ягоныя будуць кароткія, а ўрад ягоны няхай возьме іншы.
9 Няхай сыны ягоныя будуць сіротамі, а жонка ягоная — удавою.
10 Няхай будуць выгнаныя як выгнанцы сыны ягоныя, і няхай жабруюць і шукаюць на руінах сваіх!
11 Няхай захопіць ліхвяр усё, што яму належыць, і няхай чужынцы захопяць працу ягоную.
12 Няхай ня будзе нікога, хто яму зьявіць міласэрнасьць, і няхай ня будзе таго, хто зьлітуецца над сіротамі ягонымі.
13 Насеньне ягонае няхай будзе зьнішчана; у пакаленьні наступным няхай будзе выкрэсьленае імя ягонае!
14 Няхай будзе ўзгаданае беззаконьне бацькоў ягоных перад ГОСПАДАМ, і грэх маці ягонай няхай ня будзе змыты!
15 Няхай будуць яны перад ГОСПАДАМ заўсёды, і няхай Ён вынішчыць на зямлі памяць пра яго,
16 бо ён ня памятаў, каб чыніць міласэрнасьць, і перасьледаваў чалавека беднага, і прыгнечанага, і з сэрцам зламаным, каб забіць яго.
17 Любіў ён праклён, і ён прыйдзе на яго! Не было даспадобы яму дабраслаўленьне, і яно будзе далёка ад яго!
18 І ён апранецца ў праклён, быццам у шату сваю, і увойдзе, як вада, у нутро ягонае, і як алей — у косткі ягоныя!
19 Няхай будзе для яго як адзеньне, у якое ён апранаецца, і як пас, якім заўсёды падпярэзваецца!
20 Гэткая будзе плата ад ГОСПАДА для тых, што супрацьстаяць мне, і для тых, што благое гавораць супраць душы маёй!
21 А Ты, ГОСПАДЗЕ, Госпадзе, учыні са мною дзеля імя Твайго, і выратуй мяне, бо добрая міласэрнасьць Твая,
22 бо я бедны і прыгнечаны, і сэрца маё ў нутры маім зранена.
23 Я зыходжу, як цень, што зьнікае; ганяюць мяне, як саранчу.
24 Калені мае ад посту хістаюцца, і цела маё ссохла без алею.
25 І я стаўся ганьбаю для іх, яны глядзяць на мяне, ківаючы галовамі сваімі.
26 Дапамажы мне, ГОСПАДЗЕ, Божа мой! Збаў мяне паводле міласэрнасьці Тваёй!
27 І даведаюцца яны, што гэта рука Твая, што Ты, ГОСПАДЗЕ, зрабіў гэта!
28 Яны праклінаюць, а Ты дабраславі! Яны паўстаюць, і будуць асаромленыя, а слуга Твой няхай узрадуецца!
29 Няхай апрануцца ў зьнявагу тыя, што супрацьстаяць мне, і ахінуцца, быццам плашчом, у сорам свой!
30 Я буду гучна славіць ГОСПАДА вуснамі маімі і сярод мноства буду хваліць Яго,
31 бо Ён стаіць праваруч прыгнечанага, каб збавіць яго ад тых, што асуджаюць душу ягоную.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
