ПРЫПОВЕСЬЦІ 30 - Б?бл?я (пераклад А.Бокуна)（BBB）

1 Словы Агура, сына Якэ, выслоўі, якія сказаў чалавек гэты да Ітыэля, да Ітыэля і Укаля:

2 Бо я найдурнейшы між людзей, і розуму чалавечага няма ў мяне,

3 не навучыўся я мудрасьці і ведаў сьвятых ня ведаю.

4 Хто ўзыходзіў на неба і зыходзіў? Хто сабраў вецер у жменю сваю? Хто зьвязаў воды ў адзежу? Хто ўмацаваў усе канцы зямлі? Якое імя яго і якое імя сына ягонага, ці ведаеш ты?

5 Усе словы Бога чыстыя, Ён — шчыт для тых, што маюць у Ім надзею.

6 Не дадавай да словаў Ягоных, каб Ён ня выкрыў цябе і ня стаўся ты падманшчыкам.

7 Дзьве рэчы прашу ў Цябе, не адмаўляй мне перш, чым памру:

8 марнасьць і слова хлусьлівае аддалі ад мяне, ані беднасьці, ані багацьця не давай мне, сыць мяне хлебам, вызначаным для мяне,

9 каб я, насыціўшыся, ня выракся Цябе і не сказаў: «Хто ГОСПАД?», або каб, зьбяднеўшы, ня стаў красьці і ганьбіць імя Бога майго.

10 Не ачарняй слугі перад гаспадаром ягоным, каб ён не пракляў цябе і ты ня стаўся вінаватым.

11 пакаленьне, якое праклінае бацьку свайго і не дабраслаўляе маці сваю,

12 пакаленьне, якое чыстае ў вачах сваіх, але не абмытае ад бруду свайго,

13 пакаленьне, у якога пыхлівыя вочы і павекі ўзьнятыя,

14 пакаленьне, у якога зубы — мячы, а сківіцы — нажы, каб есьці ўцісканых на зямлі і гаротных між людзей.

15 У п’яўкі дзьве дачкі: «давай» і «давай». Вось тры ненасытныя і чатыры, якія ня скажуць: «Досыць»:

16 адхлань і чэрава няплоднае, зямля, якая не насычаецца вадою, і агонь, які ня кажа: «Досыць».

17 Вока, якое зьдзекуецца з бацькі і пагарджае паслухмянасьцю маці, выдзяўбуць груганы над ракою і зьядуць арляняты.

18 Вось тры, дзівосныя для мяне, і чатырох не разумею:

19 шляху арла ў небе, шляху зьмяі на скале, шляху карабля сярод мора і шляху мужчыны да дзяўчыны.

20 Такі самы шлях жанчыны чужаложнай: зьела, абцёрла вусны свае і кажа: «Я не зрабіла благога».

21 Дзеля трох трасецца зямля, і чатырох яна зьнесьці ня можа:

22 слугі, калі ён валадарыць, бязглуздага, калі ён насычаецца хлебам,

23 ганебнай жанчыны, калі яна замуж выходзіць, і нявольніцы, калі яна спадкуе па гаспадыні сваёй.

24 Вось чатыры малыя на зямлі, але яны мудрэйшыя за мудрых:

25 мурашкі — народ ня моцны, але летам назапашваюць хлеб свой,

26 даманы — народ не магутны, але стаўляюць дамы свае на скале,

27 няма валадара ў саранчы, але ўсе выходзяць шыхтавана,

28 павук лапкамі чапляецца, але вось, ён у палацы валадара.

29 Вось трое крочаць паважна, і чацьвёра паважна ходзяць:

30 леў, магутнейшы між зьвярамі, ні перад кім не саступае,

31 конь асядланы, і казёл, і валадар, супраць якога ніхто не паўстане.

32 Калі вывышаешся бяздумна або калі задумаў ліхое, руку сваю на вусны.

33 Бо хто зьбівае малако, атрымае масла, і хто ўдарыць у нос, атрымае кроў, а хто выклікае гнеў, атрымае сварку.