ПРЫПОВЕСЬЦІ 23 - Б?бл?я (пераклад А.Бокуна)（BBB）

1 Калі сядзеш есьці з вялікім панам, пільна зважай, што перад табою,

2 і прыстаў нож да горла твайго, калі прагавітая душа твая.

3 Ня квапся на прысмакі ягоныя, бо гэта падманлівы хлеб.

4 Не намагайся мець багацьце, пакінь разважаньні свае.

5 Зьвернеш вочы твае на яго, а яго няма, бо справіць яно крылы сабе і паляціць, як арол, аж у неба.

6 Ня еш хлеб з зайздросным і ня квапся на прысмакі ягоныя,

7 бо якія думкі ў сэрцы ягоным, такі і ён. «Еш і пі», — кажа ён табе, але сэрца ягонае не з табою.

8 Кавалак, які ты зьеў, званітуеш, дарэмныя будуць салодкія словы твае.

9 Не гавары ў вушы дурня, бо ён узгардзіць разумнымі прамовамі тваімі.

10 Не перасоўвай мяжы старадаўняй і на поле сіротаў не ўваходзь,

11 бо дужы Абаронца іхні, і Ён будзе бараніць іх у судовай справе іхняй з табою.

12 Зьвярні сэрца тваё да настаўленьня, і вушы твае — да словаў веданьня.

13 Не пакідай юнака без настаўленьня, бо калі пакараеш яго дубцом, ён не памрэ.

14 Ты пакараеш яго дубцом і выратуеш душу ягоную ад пекла.

15 Сыне мой, калі мудрым будзе сэрца тваё, будзе радавацца з табою і маё сэрца.

16 І будуць цешыцца ныркі мае, калі на вуснах тваіх будуць словы правасьці.

17 Няхай сэрца тваё не зайздросьціць грэшнікам, але кожны дзень няхай будзе яно ў страху перад ГОСПАДАМ,

18 бо ёсьць будучыня, і надзея твая не загіне.

19 Слухай, сыне мой, і будзь мудры, і скіроўвай сэрца тваё на шлях.

20 Ня будзь сярод тых, што напіваюцца віна, сярод тых, што аб’ядаюцца мясам,

21 бо п’яніца і абжора зьбяднеюць, і заспанасьць апране ў лахманы.

22 Слухай бацьку твайго, які нарадзіў цябе, і не цурайся маці тваёй, калі яна састарэе.

23 Купляй праўду і не прадавай мудрасьці, настаўленьня і розуму.

24 Цешыцца і весяліцца бацька праведнага, і той, хто нарадзіў мудрага, радуецца з яго.

25 Няхай радуецца бацька твой, і тая, што нарадзіла цябе, няхай весяліцца.

26 Сыне мой, дай мне сэрца тваё, і няхай вачам тваім будуць даспадобы шляхі мае.

27 Бо распусьніца — яма глыбокая, і чужая — цесны калодзеж.

28 Яна цікуе, быццам забойца, і памнажае ліхадзеяў паміж людзьмі.

29 У каго стогн? У каго гора? У каго сваркі? У каго смутак? У каго раны без прычыны? У каго чырвоныя вочы?

30 У тых, якія доўга сядзяць пры віне, у тых, якія прыходзяць спрабаваць віна мяшанага.

31 Не глядзі на віно, як яно чырванее, як прамяніцца ў келіху, як роўненька ліецца.

32 У канцы яно ўкусіць, як зьмяя, і ўджаліць, як гадзіна.

33 Вочы твае будуць глядзець на чужых, і сэрца тваё загаворыць падступна.

34 І будзеш ты як той, што ляжыць пасярод мора, і як той, што ляжыць на версе мачты.

35 «Білі мяне, а я не адчуваў, штурхалі мяне, а я ня ведаў. Калі прачнуся, зноў буду шукаць таго самага».