ЁЎ 29 - Б?бл?я (пераклад А.Бокуна)（BBB）

Ёў 29

1 І працягваў Ёў прамову сваю, і сказаў:

2 «Хто мне дасьць, каб я быў як у часы старадаўнія, у тыя дні, калі Бог захоўваў мяне,

3 калі сьветач Ягоны сьвяціў над галавой маёй, калі ў сьвятле Ягоным хадзіў я ў цемры,

4 калі яшчэ жыў у днях восені маёй, калі спагаднасьць Бога была ў намёце маім,

5 калі Усемагутны быў са мною і вакол мяне — дзеці мае,

6 калі сьцежкі мае купаліся ў масьле, і са скалы ручаём сьцякаў алей.

7 Калі я выходзіў да брамы гораду, і на плошчы ставіў сядзеньне маё,

8 убачыўшы мяне, юнакі хаваліся, а старыя ўставалі і стаялі,

9 князі пераставалі гаварыць і клалі палец на вусны свае,

10 начальнікі спынялі голас свой, і язык іхні прыліпаў да паднябеньня.

11 Вуха, якое чула мяне, доб­ра гаварыла пра мяне, і вока, якое бачыла, сьведчыла пра мяне,

12 бо я вызваляў гаротніка, які клікаў, і сірату, і бездапаможнага.

13 Дабраславенства таго, які гінуў, зыходзіла на мяне, і сэрца ўдавы я рабіў радасным.

14 Я апранаўся ў праведнасьць, і быў апрануты; як плашч і карона быў суд мой.

15 Вокам быў я для сьляпога, і нагой — для кульгавага.

16 Бацькам быў для ўбогіх, і ў справе, якой ня ведаў, пільна разьбіраўся.

17 Я разьдзіраў пашчу крыўдзіцелю і вырываў з зубоў ягоных нарабаванае.

18 Я гаварыў у душы: “У гнязьдзе сваім я памру і, як пясок, памножу дні свае.

19 Корань мой адкрыты для вады, і раса пакрывае галіны мае.

20 Слава мая заўсёды аднаўляецца, і лук у руцэ маёй абнаўляе”.

21 Тыя, што слухалі мяне, чакалі, і маўчалі, параду маю.

22 Да словаў маіх ня мелі нічога дадаць, і мова мая на іх сплывала.

23 І чакалі мяне, як дажджу, і адкрывалі вусны свае, як на дождж вясновы.

24 Калі ўсміхаўся я да іх, ня верылі, і сьвятла аблічча майго не адкідалі.

25 Я выбіраў шлях да іх, і сядзеў на чале, і быў, як валадар у атачэньні войска; як той, хто пацяшае засмучаных.