ДРУГАЗАКОНЬНЕ 22 - Б?бл?я (пераклад А.Бокуна)（BBB）

1 Калі ўбачыш вала брата твайго або авечку ягоную, што заблукала, не пакідай іх, але вярні іх брату твайму.

2 Калі ж брат твой ня блізка ад цябе і калі ня ведаеш яго, завядзі іх у дом твой і няхай будуць у цябе, аж прыйдзе іх шукаць брат твой, і тады вернеш іх яму.

3 Так зробіш з аслом ягоным, так зробіш з плашчом ягоным, так зробіш з кожнаю згубленаю брата твайго,, што ў яго згінула, а ты знайшоў; нельга табе ўхіліцца ад гэтага.

4 Калі ўбачыш асла брата твайго або вала ягонага, якія ўпалі на дарозе, не пакідай іх, але падымі з ім разам.

5 Няхай ня будзе на жанчыне адзеньня мужчынскага, а мужчына няхай не апранае шаты жаночыя; бо агідны ГОСПАДУ, Богу твайму, кожны, хто гэтак робіць.

6 Калі перад абліччам тваім знойдзеш на дарозе, на дрэве або на зямлі птушынае гняздо з птушанятамі або з маткаю, якая выседжвае яйкі ці птушанятаў, не бяры маткі з птушанятамі.

7 Матку пусьці, а дзяцей вазьмі сабе, каб добра было табе і каб доўгімі былі дні.

8 Калі пабудуеш новы дом, дык зрабі на даху тваім агаро­джу, каб не навесьці крыві на дом твой, калі зваліцца з яго.

9 Не засявай вінаградніку твайго двума гатункамі насеньня, каб не зрабіць табе заклятым і збор насеньня, якое ты пасееш, і плады вінаградніку твайго.

10 Не ары на вале і асьле разам.

11 Не апранай, сатканага з воўны і лёну разам.

12 Зрабі сабе фрэнзьлі на чатырох канцах плашчу твайго, якім акрываешся.

13 Калі мужчына возьме жонку і ўвойдзе да яе, а зьне­навідзіць яе,

14 і, закідаючы ёй ліхія ўчынкі, зьняславіць яе, і скажа: “Узяў я гэтую жанчыну, і ўвайшоў да яе, але не знайшоў у яе дзявоцтва”,

15 тады бацька і маці дзяўчыны возьмуць і прынясуць дзявоцтва дзяўчыны да старшыняў гораду і да брамы,

16 і бацька дзяўчыны скажа старшыням: “Даў я дачку сваю чалавеку гэтаму за жонку, а ён яе зьненавідзеў.

17 Вось, ён закідае ёй ліхія ўчынкі, кажучы: "Не знайшоў я ў дачкі тваёй дзявоцтва". Але вось дзявоцтва дачкі маёй”, — і раскладзе палатніну перад старшынямі гораду.

18 І возьмуць старшыні гораду мужчыну таго, і пакараюць яго,

19 І накладуць на яго сто срэбра, і аддадуць іх бацьку дзяўчыны, бо ён зьня­славіў імя дзяўчыны Ізраіля; і яна застанецца жонкай ягонай, і ня будзе ён магчы кінуць яе ўсе дні свае.

20 Але калі праўдзівае было слова тое, бо не знайшліся дзявоцтва дзяўчыны,

21 тады завядуць дзяўчыну тую да дзьвярэй дому бацькі ейнага і каменаваць яе будуць камянямі мужчыны гораду гэтага аж да сьмерці, бо яна ўчыніла ганьбу ў Ізраілі, чынячы распусту ў доме бацькі свайго. І вынішчыш зло з асяродзьдзя твайго.

22 Калі знойдзены будзе мужчына, які ляжыць з жанчынай, якая мае мужа, абое няхай памруць, мужчына, які ляжаў з жанчынай, і жанчына. І вынішчыш ліхоцьце з Ізраіля.

23 Калі будзе дзяўчына, якая заручана мужу, і зной­дзе яе мужчына ў горадзе, і ляжа з ёю,

24 абодвух прывядзіце да брамы гораду гэтага і ўкамянуйце іх камянямі да сьмерці. Дзяўчыну за тое, што не крычала ў горадзе, а мужчыну за тое, што зьняважыў жонку бліжняга свайго. І вынішчыш зло спаміж сябе.

25 А калі мужчына знайшоў у полі заручаную дзяўчыну і згвалціў яе, і лёг з ёю, няхай памрэ адзін мужчына, які ляжаў з ёю,

26 а той дзяўчыне нічога не рабіце, бо яна не дапусьцілася грэху, сьмерці, бо гэта падобна на тое, калі хто паўстане супраць бліжняга свайго і адбярэ яму душу.

27 Бо яе знайшоў ён у полі, і дзяўчына заручаная крычала, але не дапамог ёй.

28 Калі мужчына знайшоў дзяўчыну, якая не заручаная, і схапіў яе, і лёг з ёю, і знойдуць іх,

29 той мужчына, які ляжаў з ёю, дасьць бацьку дзяўчыны пяцьдзясят срэбра, і яна будзе жонкай ягонай, таму што ён упакорыў яе, і ня будзе ён магчы кінуць яе ўсе дні свае.