Hebreaid 1 - New Testament with Notes by William Edwards 1915

Duw o'r diwedd yn llefaru yng Nghrist.

1Duw, wedi iddo lefaru mewn amrywiol rannau ac mewn amrywiol ddulliau er cynt wrth y Tadau yn y Prophwydi

2yn niwedd y dyddiau hyn a lefarodd wrthym ni mewn Mab, yr hwn a benododd efe yn etifedd pob peth, trwy yr hwn hefyd y gwnaeth efe yr oesau;

3yr hwn, ac efe yn lewyrchiad ei ogoniant ef, ac yn argraph ei sylwedd ef, ac yn cynnal ymlaen yr oll â gair ei allu, wedi iddo effeithio puredigaeth pechodau, a eisteddodd ar ddeheulaw y Mawredd yn y goruwch‐leoedd;

4wedi myned yn gymaint gwell na'r angelion, o gymaint ag yr etifeddodd Enw mwy rhagorol na hwynt‐hwy.

Rhagoriaeth Crist ar yr angelion: Tystiolaeth yr Ysgrythyr.

5Canys wrth bwy o'r angelion y dywedodd efe erioed,

Fy Mab ydwyt Ti,

Myfi heddyw a'th genhedlais?.

A thrachefn,

Myfi a fyddaf iddo ef yn Dâd,

Ac efe a fydd i mi yn Fab.

6A phan fydd wedi dwyn drachefn y Cyntaf‐anedig i'r byd preswyliedig, dywed, Ac addoled holl angelion Duw ef

7Ac am yr angelion dywed,

Yr hwn sydd yn gwneuthur ei angelion yn wyntoedd,

a'i weinidogion yn fflam dân;

8Ond am y Mab:

Dy orseddfaingc di, O Dduw, sydd yn oes oesoedd.

A Theyrn‐wialen uniondeb yw teyrn‐wialen dy Deyrnas di;

9Ceraist gyfiawnder, a chasëaist anghyfraith: Am hyn yr eneiniodd Duw, dy Dduw, dydi ag olew gorfoledd, tu hwnt i'th gymdeithion.

10Ac, Tydi yn y dechreuad, Arglwydd, a sylfaenaist y ddaear, a gwaith dy ddwylaw di yw y nefoedd.

11Hwy a ddinystrir, ond tydi wyt yn parhau yn ddigyfnewid

; A hwynt‐hwy oll fel gwisg a heneiddiant;

12Ac megys mantell y plygi di hwynt,

Fel gwisg, a hwy a newidir;

Ond tydi, yr un ydwyt, a'th flynyddoedd ni phallant

13Ond am ba un o'r angelion y dywedodd efe erioed,

Eistedd ar fy neheulaw,

Hyd oni osodaf dy elynion yn droed‐faingc i'th draed?

14Onid ysbrydion gwasanaethgar ydynt hwy oll, yn cael eu danfon i wasanaethu, er mwyn y rhai a gânt etifeddu iachawdwriaeth?