Rhufeiniaid 6 - New Testament with Notes by William Edwards 1915

ATHRAWIAETH SANCTEIDDHAD (6–8)Undeb Cyfriniol y Credadyn â Christ.

1Pa beth gan hynny a ddywedwn? A barhawn ni mewn pechod fel y byddo i ras amlhau?

2Na atto Duw! Nyni, y rhai a fuom feirw i bechod, pa fodd y gallwn fyw etto ynddo?

3Neu a ydych heb wybod mai cynnifer o honom ag a fedyddiwyd i Grist Iesu ein bedyddio i'w farwolaeth ef?

4Cyd‐gladdwyd ni gan hynny gydag ef trwy fedydd i farwolaeth, fel megys y cyfodwyd Crist o feirw trwy ogoniant y Tâd, felly y rhodiom ninnau hefyd mewn newydd‐deb bywyd.

5Canys os ydym wedi ein cyfuno âg ef trwy gyffelybiaeth ei farwolaeth ef, hefyd ni a fyddwn trwy gyffelybiaeth ei adgyfodiad ef;

6gan wybod hyn, fod ein hen ddyn ni wedi ei groeshoelio gydag ef, fel y dirymmid corph pechod, fel na wasanaethom bechod mwyach.

7Canys y mae yr hwn a fu farw wedi ei ollwng yn rhydd oddiwrth bechod.

8Ond os buom feirw gyda Christ, yr ydym yn credu hefyd y cawn fyw gydag ef;

9gan wybod nad yw Crist a gyfodwyd oddiwrth y meirw yn marw mwyach: nid yw marwolaeth yn arglwyddiaethu arno mwyach.

10Canys y farwolaeth y bu efe farw, i bechod y bu farw unwaith am byth; ond y bywyd y mae yn ei fyw, byw y mae i Dduw.

11Felly chwithau hefyd, cyfrifwch eich hunain yn feirw i bechod, ond yn fywi Dduw yng Nghrist Iesu ein Harglwydd.

12Na theyrnased pechod gan hynny yn eich corph marwol i ufuddhau o honoch i'w chwantau.

13Ac na chynnygiwch eich aelodau yn arfau annghyfiawnder i bechod, eithr cynnygiwch eich hunain i Dduw, megys rhai o feirw yn fyw, a'ch aelodau yn arfau cyfiawnder i Dduw.

14Canys pechod nid arglwyddiaetha arnoch chwi, oblegyd nid ydych dan ddeddf ond dan ras.

Rhyddhad y Credadyn: Beth nad yw, a Beth yw.

15Pa beth, gan hynny? a bechwn ni o herwydd nad ydym dan ddeddf eithr dan ras? Na atto Duw!

16Oni wyddoch chwi mai i'r hwn y cynnygiwch eich hunain yn weision er ufudd‐dod, gweision ydych i'r hwn yr ydych yn ufuddhau iddo; pa un bynnag ai gweision i bechod i farwolaeth, neu gweision ufudd‐dod i gyfiawnder?

17Ond diolch i Dduw, a chwi oeddech weision pechod ond a ufuddhasoch o'r galon i'r ffurf o athrawiaeth a draddodwyd i chwi;

18ac wedi eich rhyddhau oddiwrth bechod, chwi a wnaed yn weision i gyfiawnder.

19Yn ol dull dynol yr wyf yn dywedyd, oblegyd gwendid eich cnawd chwi; canys fel y cynnygiasoch eich aelodau yn weision i aflendid ac i annghyfraith er annghyfraith; yr un modd yn awr cynnygiwch eich aelodau yn weision cyfiawnder er sancteiddiad.

20Canys pan oeddych weision pechod, rhyddion oeddych mewn perthynas i gyfiawnder.

21Pa ffrwyth gan hynny oedd i chwi y pryd hwnnw yn y pethau hynny y mae arnoch yn awr gywilydd o'u plegyd? diwedd y pethau hynny yw marwolaeth.

22Ond yn awr wedi eich rhyddhâu oddiwrth bechod, a'ch gwneuthur yn weision i Dduw, mae i chwi eich ffrwyth er sancteiddiad, a'r diwedd yn fywyd tragywyddol.

23Canys cyflog pechod yw marwolaeth, eithr dawn Duw yw bywyd tragywyddol yng Nghrist Iesu ein Harglwydd.