Matthew 9 - New Testament with Notes by William Edwards 1915

Iachâu y parlysig a maddeu pechod.[Marc 2:1–12; Luc 5:12–26]

1Ac efe a aeth i fewn i gwch, ac a aeth drosodd, ac a ddaeth i'w Ddinas ei hun.

2Ac wele, hwy a ddygasant ato un parlysig, yn gorwedd ar wely; a'r Iesu yn gweled eu ffydd hwy a ddywedodd wrth y parlysig, Ymwrola, fab, maddeuir dy bechodau.

3Ac wele, rhai o'r Ysgrifenyddion a ddywedasant ynddynt eu hunain, Y mae hwn yn cablu.

4A'r Iesu yn canfod eu meddyliau, a ddywedodd, Paham y meddyliwch ddrwg yn eich calonau?

5Canys pa un hawddach ai dywedyd, Maddeuir dy bechodau, ai dywedyd, Cyfod a rhodia?

6Eithr fel y gwypoch fod awdurdod gan Fab y Dyn ar y ddaear i faddeu pechodau (yna y dywed efe wrth y parlysig), Cyfod, cymmer i fyny dy wely, a dos i'th dŷ.

7Ac efe a gyfododd, ac a aeth ymaith i'w dŷ ei hun.

8A'r torfeydd pan welsant a ofnasant, a gogoneddasant Dduw, yr hwn a roddasai y fath awdurdod i ddynion.

Galwad Mathew a'r wledd yn ei dy.[Marc 2:13–17; Luc 5:27–32]

9Ac fel yr oedd yr Iesu yn myned heibio oddiyno, efe a ganfu ddyn yn eistedd wrth y dollfa, a elwid Matthew, ac a ddywed wrtho, Canlyn fi. Ac efe a gyfododd ac a'i canlynodd ef.

10A bu, ac efe yn eistedd i fwyta yn y tŷ, wele, Treth‐gasglwyr lawer a phechaduriaid a ddaethant, ac a eisteddasant gyda'r Iesu a'i Ddysgyblion.

11A phan welodd y Phariseaid, hwy a ddywedasant wrth ei Ddysgyblion ef, Paham y bwyty eich Athraw chwi gyda'r Treth‐gasglwyr a'r pechaduriaid?

12A phan glybu, efe a ddywedodd, Nid rhaid i'r rhai iach wrth feddyg, ond i'r rhai cleifion.

13Ond ewch a dysgwch pa beth yw hyn,

“Trugaredd yr ydwyf yn ei ewyllysio, ac nid aberth”

Canys ni ddaethum i alw rhai cyfiawn, ond pechaduriaid.Hen arferiad a'r egwyddor newydd.[Marc 2:18–22; Luc 5:33–39]

14Yna y mae Dysgyblion Ioan yn dyfod ato, gan ddywedyd, Paham yr ydym ni a'r Phariseaid yn ymprydio, ond dy Ddysgyblion di nid ydynt yn ymprydio?

15A'r Iesu a ddywedodd wrthynt, A all meibion yr ystafell briodas alaru tra byddo y Priodfab gyda hwynt? Ond y dyddiau a ddeuant pan ddygir y Priodfab oddiarnynt, ac yna yr ymprydiant.

16Ac ni ddyd neb lain o frethyn annhriniedig ar hen ddilledyn, canys yr hyn a leinw a dyn oddiwrth y dilledyn, a'r rhwyg a fydd waeth.

17Ac ni ddodant win newydd mewn hen win grwyn; os amgen, y crwyn a rwygir, a'r gwin a red allan, a'r crwyn a gollir; eithr gwin newydd a ddodant mewn gwin‐grwyn newyddion, a chedwir y ddau.

Cyfodiad Merch Jairus ac iachâd y gwaedlif.[Marc 5:20–43; Luc 8:40–56]

18Tra yr oedd efe yn llefaru y pethau hyn wrthynt, wele, daeth rhyw Lywodraethwr ac a'i haddolodd ef, ac a ddywedodd, Bu farw fy merch yr awrhon; eithr tyred a gosod dy law arni, a hi a fydd byw.

19A'r Iesu a gyfododd, ac a'i canlynodd ef, a'i Ddysgyblion.

20Ac wele, gwraig y buasai gwaedlif arni ddeuddeng mlynedd a ddaeth o'r tu cefn iddo, ac a gyffyrddodd âg ymyl ei wisg ef:

21canys hi a ddywedasai ynddi ei hun, Os caf yn unig gyffwrdd â'i wisg ef, iach fyddaf.

22A'r Iesu a drodd, ac a'i gwelodd hi, ac a ddywedodd, Ferch, ymgalonoga: y mae dy ffydd wedi dy iachau; a'r wraig a iachawyd o'r awr hono.

23A phan ddaeth yr Iesu i dŷ y Llywodraethwr, a gweled y cerddorion a'r dyrfa yn terfysgu,

24efe a ddywedodd, Ciliwch, canys ni fu farw y llances, ond cysgu y mae. A hwy a'i gwatwarasant ef.

25Ond wedi bwrw y dyrfa allan, efe a aeth i fewn, ac a ymaflodd yn ei llaw hi, a'r llances a gyfododd.

26A'r hanes hwn a aeth dros yr holl wlad hono.

Iachâd dau ddeillion.

27Ac fel yr oedd yr Iesu yn myned heibio oddiyno, dau ddeillion a'i canlynasant ef, gan lefain a dywedyd, Fab Dafydd, trugarha wrthym.

28Ac wedi iddo ddyfod i'r tŷ, y deillion a ddaethant ato; ac y mae yr Iesu yn dywedyd wrthynt, A ydych chwi yn credu y gallaf fi wneuthur hyn? Dywedant hwythau wrtho, Ydym, Arglwydd.

29Yna y cyffyrddodd efe â'u llygaid hwynt, gan ddywedyd, Yn ol eich ffydd bydded i chwi.

30A'u llygaid a agorwyd. A'r Iesu a orchymynodd iddynt yn bendant gan ddywedyd, Gwelwch nas gwypo neb.

31Ond wedi iddynt ymado, hwy a daenasant ei glod drwy yr holl wlad hono.

Adferu y mudan cythreulig.

32Ac â hwy yn myned allan, wele, hwy a ddygasant ato ddyn mud, wedi ei feddiannu gan gythraul.

33Ac wedi bwrw y cythraul allan, llefarodd y mudan; a'r torfeydd a ryfeddasant, gan ddywedyd, Ni ymddangosodd y cyffelyb erioed yn Israel.

34Ond y Phariseaid a ddywedasant, Trwy Dywysog y cythreuliaid y mae efe yn bwrw allan y cythreuliaid.

Y cynauaf a'r gweithwyr.[Marc 6:6–11; Luc 9:1–9]

35A'r Iesu a aeth o amgylch yr holl ddinasoedd a'r pentrefi, gan ddysgu yn eu synagogau hwynt, a chan bregethu Efengyl y Deyrnas, ac iachau pob clefyd a phob afiechyd.

36Ond pan welodd efe y torfeydd, efe a dosturiodd o'u herwydd, am eu bod wedi eu trallodi, a'u taflu ar wasgar, fel defaid heb fugail.

37Yna y dywed efe wrth ei Ddysgyblion, Y cynauaf yn ddiau sydd fawr, ond y gweithwyr yn anaml.

38Am hyny, atolygwch i Arglwydd y cynauaf anfon gweithwyr i'w gynauaf.

Blog
About Us
Message
Site Map

Who We AreWhat We EelieveWhat We Do

Terms of UsePrivacy Notice

2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.

Home
Gospel
Question
Blog
Help