Marc 5 - New Testament with Notes by William Edwards 1915

Y cythreulig yn mhlith y beddau, a'i iachâd[Mat 8:28, 29; Luc 8:26–39]

1A hwy a ddaethant i'r ochr arall i'r môr, i wlad y Geraseniaid.

2Ac wedi iddo ddyfod allan o'r cwch, yn ebrwydd cyfarfu ag ef allan o'r beddau, ddyn ag yspryd aflan ynddo;

3yr hwn oedd a'i drigfan yn y beddau; ac ni allai neb a chadwyn mwyach ei rwymo ef:

4o herwydd iddo yn fynych gael ei rwymo â llyffetheiriau a chadwynau, a darnio o hono y cadwynau, a dryllio y llyffetheiriau; ac ni allai neb ei ddofi ef.

5Ac yn wastad nos a dydd, yn y beddau, ac yn y mynyddoedd, yr oedd efe yn gwaeddi, ac yn briwio ei hun â cheryg.

6A phan ganfu efe yr Iesu o hirbell, efe a redodd, ac a ymgrymodd iddo.

7A chan waeddi a llef uchel, efe a ddywed, Beth sydd i ti a wnelyt a mi, O Iesu, Mab y Duw Goruchaf? Yr wyf yn dy dynghedu trwy Dduw, na phoenyt fi.

8Canys efe a ddywedasai wrtho, Tyred allan, tydi yspryd aflan, o'r dyn.

9Ac efe a ofynodd iddo, Beth yw dy enw di? Ac yntau a ddywed wrtho, Lleng yw fy enw i, canys yr ydym yn llawer.

10Ac efe a ddwys‐ymbiliodd lawer ag ef, na ddanfonai efe hwynt allan o'r wlad.

11Ac yr oedd yno wrth y mynydd genfaint fawr o foch yn ymborthi.

12A hwy a ddwys‐ymbiliasant ag ef, gan ddywedyd, Danfon ni i'r moch, fel yr awn i mewn iddynt.

13Ac efe a ganiataodd iddynt. A'r ysprydion aflan a ddaethant allan, ac a aethant i mewn i'r moch: a rhuthrodd y genfaint dros y dibyn i'r môr — ynghylch dwy fil — a hwy a dagwyd yn y môr.

14A'r rhai a'u porthent hwy a ffoisant, ac a'i mynegasant i'r ddinas, ac i'r lleoedd gwledig: a hwy a aethant allan i weled beth oedd yr hyn a wnaethid.

15Ac y maent yn dyfod at yr Iesu, ac yn dal sylw ar y cythreulig, yn eistedd, wedi ei ddilladu, ac yn ei iawn bwyll, ie, yr hwn yr oedd wedi bod ynddo y Lleng; a hwy a ofnasant.

16A'r rhai a welsant a draethasant iddynt, y modd y dygwyddodd i'r cythreulig, ac ynghylch y moch.

17A hwy a ddechreuasant ymbil arno i ymadael o'u cyffiniau hwynt.

18Ac efe yn myned i'r cwch, yr hwn a fu gythreulig a ymbiliodd ag ef i gael bod gydag ef.

19Ac ni adawodd efe iddo, ond efe a ddywed wrtho, Dos i'th gartref at dy gyfeillion, a mynega iddynt pa bethau gymmaint y mae yr Arglwydd wedi eu gwneyd i ti, ac iddo drugarhau wrthyt.

20Ac efe a ymadawodd, ac a ddechreuodd gyhoeddi trwy Decapolis pa gymmaint wnaeth yr Iesu iddo: a phawb a ryfeddasant.

Adgyfodiad merch Jairus. Iachâd y wraig a'r dyferlif gwaed[Mat 9:18–26; Luc 8:40–56]

21Ac wedi i'r Iesu groesi trosodd drachefn yn y cwch i'r lan arall, ymgasglodd tyrfa fawr ato, ac yr oedd efe wrth y môr.

22Ac y mae yn dyfod ato un o brif‐lywodraethwyr y Synagog, o'r enw Jairus, a phan ei gwelodd, efe a syrth wrth ei draed ef.

23Ac y mae efe yn dwys‐ymbilio lawer ag ef, gan ddywedyd, Fy merch fechan sydd bron marw: gwna ddyfod fel y gosodi dy ddwylaw arni, fel yr achuber hi, ac y bydd fyw.

24Ac efe a aeth gydag ef; a thyrfa fawr a'i canlynodd ef, ac a wasgasant arno.

25A gwraig, yr hon a flinid a dyferlif gwaed am ddeuddeng mlynedd,

26ac a ddyoddefodd lawer dan lawer o feddygon, ac a dreuliodd yr oll oedd ganddi, ac ni chafodd unrhyw leshâd, ond yn hytrach yr oedd yn waeth,

27pan glybu y pethau am yr Iesu, a ddaeth yn y dyrfa, o'r tu ol, ac a gyffyrddodd a'i wisg ef.

28Canys hi a ddywedasai, Os cyffyrddaf ond a'i ddillad ef, iach fyddaf.

29Ac yn ebrwydd sychodd ffynonell ei gwaed hi, a hi a wybu yn ei chorff ei bod wedi ei hiachau o'r clefyd.

30Ac yn ebrwydd yr Iesu yn gwybod ynddo ei hun fod gallu wedi myned allan o hono, a drodd yn y dyrfa, ac a ddywedodd, Pwy a gyffyrddodd a'm dillad?

31A'i Ddysgyblion a ddywedasant wrtho, Ti a weli y dyrfa yn dy wasgu, ac a ddywedi di, Pwy a gyffyrddodd â mi?

32Ac efe a edrychodd o amgylch i weled yr hon a wnaethai hyn.

33Ond y wraig, gan ofni a chrynu, yn gwybod yr hyn a wnaethid iddi, a ddaeth ac a syrthiodd ger ei fron ef, ac a ddywedodd iddo yr holl wirionedd.

34Ac efe a ddywedodd wrthi, Ferch, dy ffydd a'th iachaodd; dos mewn heddwch, a bydd holliach o'th glefyd.

35Ac efe eto yn llefaru, y maent yn dyfod o dŷ Prif‐lywodraethwr y Synagog, gan ddywedyd, Y mae dy ferch wedi marw. Paham yr wyt bellach yn poeni yr Athraw?

36A'r Iesu wedi dygwydd clywed y gair a ddywedasid, a ddywed wrth Brif‐lywodraethwr y Synagog, Nac ofna, yn unig cred.

37Ac ni adawodd efe i neb i ddylyn gydag ef, ond Petr, ac Iago, ac Ioan brawd Iago.

38Ac y maent yn dyfod i dŷ Prif‐lywodraethwr y Synagog, ac y mae efe yn gweled y cynhwrf, a rhai yn wylo ac yn galarnadu llawer;

39ac wedi iddo fyned i mewn, efe a ddywed wrthynt, Paham y gwnewch gynhwrf, ac yr wylwch? Ni fu farw y plentyn, eithr huno y mae.

40A hwy a'i gwatwarasant ef. Eithr efe ei hun, wedi bwrw pawb allan, a gymmer dâd y plentyn, a'i mam, a'r rhai oedd gydag ef, ac y mae yn myned i mewn lle yr oedd y plentyn.

41Ac efe a ymaflodd yn llaw y plentyn, ac a ddywed wrthi, Talitha, coum, yr hyn yw, wedi ei gyfieithu, Eneth, (yr wyf yn dywedyd wrthyt) Cyfod.

42Ac yn ebrwydd y cyfododd yr eneth, ac a rodiodd o amgylch; canys yr oedd hi yn ddeuddeng mlwydd oed. Ac yn ebrwydd hwy a synasant gyda syndod mawr.

43Ac efe a orchymynodd iddynt yn gaeth, na chai neb wybod hyn; ac a ddywedodd am roddi peth iddi i'w fwyta.