Rhufeiniaid 9 - New Testament with Notes by William Edwards 1915

Annghrediniaeth yr Iuddew. Gofid yr Apostol.

1Y gwirionedd yr wyf yn ei ddywedyd yng Nghrist, nid wyf yn dywedyd celwydd, fy nghydwybod yn cyd‐dystiolaethu â mi yn yr Yspryd Glân,

2fod i mi dristwch mawr a phoen dibaid i'm calon;

3canys dymunwn fod fy hun yn anathema oddiwrth Grist er mwyn fy mrodyr, fy nghyd‐genedl yn ol y cnawd,

4y rhai ydynt Israeliaid; eiddo y rhai yw y Mabwysiad, a'r Gogoniant, a'r Cyfammodau, a Rhoddiad y Ddeddf, a'r Gwasanaeth, a'r Addewidion;

5eiddo y rhai yw y Tadau, ac o'r rhai y mae Crist yn ol y cnawd, yr hwn sydd uwchlaw pawb, yn Dduw bendigedig yn oes oesoedd. Amen.

Methiant Israel ac Addewidion Duw.

6Eithr nid yw yr achos y fath ag i air Duw fod wedi syrthio i'r llawr; canys nid Israel yw pawb sydd o Israel;

7ac nid ydynt, oblegyd eu bod yn hâd i Abraham, i gyd yn blant, eithr, Yn Isaac yr enwir i ti hâd;

8hynny yw, nid plant y cnawd, y rhai hynny sydd blant i Dduw, eithr plant yr addewid a gyfrifir yn hâd.

9Canys y gair hwn yw gair yr addewid, Yn ol y pryd hwn y deuaf, a bydd mab i Sara.

10Ac nid yn unig hyn, eithr Rebecca hefyd, wedi iddi feichiogi o un, Isaac ein Tâd ni

11(canys a hwy heb etto eu geni, a gwneuthur o honynt dda na drwg Duw yn ol etholedigaeth sefyll,

12nid o weithredoedd, eithr o'r hwn sydd yn galw) dywedwyd wrthi, Y mwyaf a wasanaetha y lleiaf;

13megys y mae yn ysgrifenedig, Jacob a gerais, eithr Esau a gaseâis.

Nid oes Annghyfiawnder gyda Duw.

14Beth gan hynny a ddywedwn ni? A oes annghyfiawnder gyda Duw? Na atto Duw

.

15Canys y mae yn dywedyd wrth Moses, Trugarhâf wrth yr hwn y trugarhâwyf, a thosturiaf wrth yr hwn y tosturiwyf.

16Gan hynny, ynte, nid yw o'r hwn sydd yn ewyllysio, nac o'r hwn sydd yn rhedeg chwaith, ond o Dduw, yr hwn sydd yn trugarhâu.

17Canys dywed yr ysgrythyr wrth Pharaoh, I hyn yma y'th gyfodais di, fel y dangoswn fy ngallu ynot, ac fel y dadgenid fy enw yn yr holl ddaear.

18Felly gan hynny wrth yr hwn yr ewyllysia y trugarhâ efe, a'r hwn a ewyllysia a galeda.

Cyfiawnder a Thrugaredd Duw.

19Tydi a ddywedi gan hynny wrthyf, Paham y mae efe etto yn beio? Canys pwy a saif yn erbyn ei gynghor ef?

20Na, yn hytrach, O ddyn! pwy wyt ti yr hwn wyt yn atteb yn erbyn Duw? A ddywed y peth a ffurfiwyd wrth yr hwn a'i ffurfiodd, Paham y'm gwnaethost fel hyn?

21Neu, onid oes awdurdod gan y crochenydd ar y clai, o'r un telpyn i wneuthur un rhan yn llestr i barch, ac i arall ammharch?

22Beth os Duw, er yn ewyllysio dangos ei ddigofaint, a gwneyd ei allu yn adnabyddus, a oddefodd gyda llawer o hir‐ymaros lestri digofaint wedi eu cymhwyso i golledigaeth:

23fel y gwnelai yn adnabyddus olud ei ogoniant ar lestri trugaredd, y rhai a rag‐barottôdd efe i ogoniant,

24y rhai a alwodd efe hefyd, sef nyni, nid yn unig o'r Iuddewon, ond hefyd o'r Cenhedloedd?

Galwad y Cenhedloedd a Gwrthodiad yr Iuddewon.

25Megys hefyd y dywed efe yn Hosea:

Mi a alwaf yr hwn nid yw bobl i mi yn bobl i mi:

A'r hon nid yw anwyl yn anwyl.

26A bydd, yn y lle y dywedwyd wrthynt, Nid fy mhobl ydych chwi,

Yno y gelwir hwy yn feibion y Duw byw.

27Esaia hefyd sydd yn llefain ar ran yr Israel,

Er pe byddai nifer meibion Israel fel tywod y môr, y gweddill a achubir;

28Canys yr Arglwydd a gyflawna ei air ar y ddaear, gyda llŵyrder a chyflymdra.

29Ac megys y dywedodd Esaia o'r blaen, Oni buasai i Arglwydd Sabaoth adael i ni hâd, fel Sodom y buasem, a gwnaethid ni yn gyffelyb i Gomorrah.

30Beth gan hynny a ddywedwn ni? Bod y Cenhedloedd nad oeddynt yn dylyn cyfiawnder, wedi dod o hyd i gyfiawnder, sef y cyfiawnder sydd o ffydd;

31ond Israel gan ddylyn deddf cyfiawnder, ni ddaethant i fyny â'r ddeddf.

32Paham? O herwydd ni ddylynasant o ffydd ond megys o weithredoedd. Tramgwyddasant wrth y maen‐tramgwydd,

33megys y mae yn ysgrifenedig:

Wele, yr wyf yn gosod yn Sion faen‐tramgwydd a chraig rwystr.

A'r hwn sydd yn credu ynddo ef, ni chywilyddir.