Baruku 3 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

1O Zot i gjithëpushtetshëm, Perëndi i Izraelit, shpirti i ndrydhur e fryma e flashkët klithin drejt teje.

2Dëgjo, o Zot, e ki mëshirë, se kemi mëkatuar kundër teje.

3Se ti ke zënë vend përgjithmonë, por ne përgjithmonë vdiremi.

4O Zot i gjithëpushtetshëm, Perëndi i Izraelit, dëgjoje lutjen e bijve të Izraelit, të bijve të atyre që mëkatuan kundër teje, që nuk e dëgjuan zërin e Zotit, Perëndisë së tyre, e prandaj na ranë të ligat.

5Mos i kujto paudhësitë e etërve tanë, por kujto fuqinë dhe emrin tënd, këtë herë.

6Ti je Zoti, Perëndia ynë, e ty të lavdërojmë, o Zot,

7se ti na ke shtënë në zemër drojën tënde, që ne të thërrasim emrin tënd. Ne do të të lëvdojmë në mërgim, se e kemi larguar nga zemrat tërë paudhësinë e etërve tanë që mëkatuan kundër teje.

8Ja, sot jemi në mërgim, atje ku na ke shpërndarë si turp, mallkim e ndëshkim për të tëra paudhësitë e etërve tanë që e braktisën Zotin, Perëndinë tonë.

9Dëgjoi, o Izrael, urdhërimet e jetës,

vër vesh, që të njohësh urtinë.

10Pse vallë, o Izrael, pse je në dheun e armiqve

e po plakesh në dhe të huaj?

11Je përdhosur me të vdekurit,

rreshtohesh me ata që shkojnë në skëterrë.

12Ti e braktise gurrën e urtisë.

13Po të kishe ecur në udhën e Perëndisë,

do të jetoje në paqe përgjithmonë.

14Mëso ku gjendet urtia,

ku është forca,

ku është kuptimi,

që të marrësh vesh

ku është jetëgjatësia e jeta,

ku është drita e syve e paqja.

15Kush ia ka gjetur vendndodhjen?

Kush ka hyrë te thesaret e saj?

16Ku janë prijësit e kombeve

dhe sunduesit e egërsirave të dheut,

17ata që argëtohen me zogjtë e qiellit,

që mbledhin argjend e ar,

që njerëzit u besojnë

e nuk u sosen pronat,

18që e punojnë argjendin me kujdes

e veprave të tyre s'u gjendet filli?

19Janë zhdukur, kanë zbritur në skëterrë

e të tjerë ua kanë zënë vendin.

20Lindën më të rinjtë dhe e banuan tokën,

por s'e mësuan udhën e njohurisë,

21nuk i kuptuan shtigjet e saj,

as u morën me të.

Edhe bijtë e vet u larguan prej udhëve të tyre.

22As u dëgjua në Kanaan,

as nxori zë në Teman.

23Bijtë e Hagarës, hulumtues përmbi dhe,

tregtarët e Meranit e të Temanit,

tregimtarët e hulumtuesit

nuk e mësuan udhën e urtisë,

nuk i nxunë shtigjet e saj.

24O Izrael, sa e madhë është shtëpia e Perëndisë,

sa i gjerë vendi që ai zotëron.

25Është i madh e nuk ka caqe,

i lartë e i pamatshëm.

26Atje lindën viganët,

të njohur që në lashtësi,

shtatlartë e të mësuar me luftë.

27Perëndia nuk i zgjodhi,

as u dha udhën e njohurisë,

28prandaj u borën, se s'patën urti,

u borën prej marrëzisë së vet.

29Kush u ngjit në qiell dhe e rroku urtinë

e pastaj e zbriti nga retë?

30Kush kaptoi detin dhe e gjeti

e pastaj e bleu me ar të zgjedhur?

31Askush s'e njeh udhën e saj

e s'e merr vesh shtegun e saj.

32Por, ai që di gjithçka, e njeh,

e ka zbuluar falë mençurisë së vet,

ai që e krijoi tokën për kohën e amshuar

dhe e mbushi me krijesa katërkëmbëshe,

33ai që dërgon dritën e ajo niset,

e thërret e i bindet me drithërim.

34Yjet vezulluan në vendrojat e veta

e u ngazëlluan.

35Ai i thirri e iu përgjigjën: ja ku jemi!

Dhe vezulluan ngazëllueshëm për krijuesin e tyre.

36Ai është Perëndia ynë,

askush tjetër nuk matet me të.

37Ai e hetoi tërë udhën e diturisë,

ia dha Jakobit, shërbëtorit të vet,

dhe Izraelit të tij të dashur.

38Pastaj ajo u shfaq mbi dhe

e bashkëjetoi me njerëzit.