Siraku 38 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Për mjekët

1Nderoje mjekun,

për punën e duarve të tij nderoje,

se edhe atë e ka krijuar Zoti.

2Ndonëse shërimi vjen prej të Tejlartit,

merr dhurata edhe prej mbretit.

3Njohuritë e bëjnë mjekun ballëlartë,

edhe të mëdhenjtë i mahnit.

4Zoti krijoi barnat nga toka,

njeriu i matur nuk i urren.

5A nuk e ëmbëlson druri ujin,

që t'i njihet forca?

6Edhe ai u dha njerëzve dijen,

që ta lavdërojnë me mrekullitë e tij.

7Me to shëron e heq vuajtjen,

barnatori bën me to përzierjet.

8Por nuk kanë të sosur veprat e tij,

prej tij vjen paqja në faqen e dheut.

9Bir, kur të sëmuresh, mos u shkujdes,

por lutju Zotit e ai të shëron.

10Lëri gabimet e vepro drejt,

pastroje zemrën nga çdo mëkat.

11Kushto temjan e majë mielli përkujtimore,

vajose sa të mundesh kushtimin tënd.

12Jepi vendin e vet mjekut, se e ka krijuar Zoti,

mos e dëbo, se të duhet.

13Vjen një kohë kur shërimi varet prej tyre.

14Edhe ata i luten Zotit t'i qetësojë,

t'i shërojë e t'i mëkëmbë.

15Kush mëkaton kundër krijuesit të tij,

i rëntë në dorë mjekut.

16Bir, derdh lot mbi të vdekurin

e nisja vajit si njeriu që vuan.

Mbështillja trupin siç i ka hije

e mos ia lër pas dore varrin.

17Qaj me hidhërim e vajto përmallshëm,

mbaj zi siç e kërkon nderi,

një ditë a dy, për gojët e liga,

pastaj ngushëllohu e lëre trishtimin.

18Nga trishtimi vjen vdekja,

trishtimi i zemrës mek fuqinë.

19Në mjerim mbetet edhe trishtimi,

jeta e të varfrit është zemërndrydhëse.

20Mos e lër zemrën në trishtim,

dëboje e kujtohu se ka një fund.

21Mos harro se nuk ka kthim pas,

atyre s'u bën dobi e ty të bën dëm.

22Kujto fatin tim, se është edhe i yti.

Dje ishte i tiji, por sot është i yti.

23Kur të prehet i vdekuri, le të prehet edhe kujtimin i tij,

gjej ngushëllim pasi të ketë dhënë shpirt.

Zejet

24Dija e mësuesit varet nga mundësia për të nxënë,

kush ka pak punë bëhet i urtë.

25Si të bëhet i ditur ai që mban plugun

e krenohet se mban hostenin?

Ai nget qetë, merret me punën e tyre

e flet vetëm për viça.

26E ka mendjen të hapë hulli,

e prish gjumin për tagjinë e mëzetërve.

27Njësoj edhe çdo zejtar e kryezejtar

që ditë e natë punon.

Gdhendësi i vulave

i bën të larmishme me durim,

përpiqet me gjithë zemër për të përshkruar jetën,

prish gjumin për ta përfunduar punën.

28Edhe farkëtari ulet pranë kudhrës,

i përqendruar te punimi i hekurit.

Afshi i zjarrit ia shkrin mishin,

e mundon vapa e furrës.

Zhurma e çekanit ia shurdhon veshët,

sytë i mban te gjedhja.

Jepet me gjithë zemër për ta kryer zejen,

prish gjumin për ta zbukuruar përsosurisht.

29Njësoj edhe poçari, ulur në punë,

tek rrotullon rrotën me këmbë.

E ka mendjen gjithmonë te punimi

e punimet i ka të panumërta.

30I jep trajtë baltës me krahun e vet

dhe e lakon me këmbë.

Përpiqet me zemër t'i përsosë lëmimin,

prish gjumin të pastrojë furrën.

31Këta varen të gjithë nga duart e veta,

secili bëhet i ditur për punën e vet.

32Pa këta nuk ndërtohet qyteti,

askush nuk banon e as shëtit në të.

33Por ata nuk hulumtojnë për këshilla për popullin,

e nuk shquhen në bashkësi,

nuk ulen në fronin e gjykatësit

e nuk e kuptojnë marrëveshjen e drejtësisë.

34Nuk tregojnë as dije, as gjykim

e nuk gjejnë thënie,

por botën e krijuar e mbajnë fort,

ushtrimi i zejes është lutja e tyre.