Siraku 31 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Pasuritë

1Kujdesi për pasuri dëmton trupin,

shqetësimi për të prish gjumin.

2Pagjumësia nga vramendja heq dremitjen,

sëmundja e rëndë prish gjumin.

3I pasuri mundohet për të mbledhur pasuri,

pushon e ngopet me kënaqësi.

4Skamnori mundohet se s'i del jetesa,

pushon e bëhet nevojtar.

5Kush do arin nuk shfajësohet,

kush ndjek paranë prej saj mashtrohet.

6Shumë janë bërë kufomë nga ari,

u ka dalë para rrënimi.

7Është kurth për ngashëryesit e vet,

në të bie çdo i marrë.

8Lum i pasuri që gjendet pa faj

e që nuk rend pas arit.

9Kush është ai? Le ta përgëzojmë,

se bën mrekulli mes popullit të vet.

10Kush sprovohet me të e mbetet i përkryer?

Ai ka me çka krenohet.

Kush mund të bëjë lëshime e nuk i bën,

të bëjë keq e nuk e bën?

11Begatia e tij është e qëndrueshme,

bamirësitë e tij i tregon bashkësia.

Gostitë

12Je ulur në tryezën e të mëdhenjve?

Mos u bëj grykës,

mos thuaj: «Sa shumë!».

13Kujtohu se syri lakmitar është i keq.

Çfarë është krijuar dhe është më keq se syri?

Prandaj derdh lot në çdo faqe.

14Mos e zgjat dorën te çdo gjë që sheh

e mos e fut në të njëjtën pjatë.

15Diktoje të afërtin si veten

e mendohu për çdo veprim.

16Çfarë të kanë shtruar, haje si njeri

e mos u mbllaçit, që të mos përbuzesh.

17Përfundo i pari, për hir të mirësjelljes,

mos u babëzit, që të mos fyhesh.

18Nëse je ulur mes shumë të tjerëve,

mos e zgjat dorën para tyre.

19Njeriut të sjellshëm i mjafton pak,

ai bie në shtrat e nuk dihat.

20Kush ha me masë bën gjumë të shëndetshëm,

zgjohet herët e ndihet i gjallë.

Mundi i pagjumësisë, pështjellimi

e përzierja e zënë grykësin.

21Po të hash me zor, çohu,

vill larg e pusho.

22Dëgjomë, o bir, e mos më shpërfill,

se në fund të del fjala ime.

Tregohu i përkorë në çdo veprim

e nuk do të të zërë asnjë lëngatë.

23Buzët e bekojnë bujtësin bujar,

dëshmia për mirësinë e tij është e besueshme.

24Kopracin për bukë qyteti e shan,

dëshmia për ligësinë e tij është e përpiktë.

25Mos bëj burrëri me verën,

se shumë vetë ka rrënuar ajo.

26Furra sprovon çelikun e kalitur,

edhe vera zemrat e grindavecëve mendjemëdhenj.

27Vera është si jeta për njerëzit,

nëse pihet me masë.

Çfarë është jeta pa verë?

Ajo u krijua për të gazmuar njerëzit.

28Gëzon zemrën e kënaq shpirtin

vera e pirë me masë, kur duhet.

29Vera me tepri është hidhërim për shpirtin,

dalldisje e marrje këmbësh.

30Dehja ia shton zemërimin të pamendit

e i bën dëm,

ia pakëson fuqinë e i shton plagët.

31Mos e qorto të afërtin me verën shtruar,

mos e përçmo pse është gëzuar,

mos i thuaj fjalë fyese

e mos e mërzit me kërkesa.