Siraku 23 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

1Zot, atë e sundues i jetës sime,

mos më lër në trillin e tyre,

mos më rrëzo me anë të tyre.

2Kush do ta godasë me fshikull mendimin tim

e me qortimin e urtisë zemrën time,

që të mos ia fal vetes gabimet

e të mos ia lejoj vetes mëkatet e tyre?

3Që të mos shumohen paurtitë e mia,

të mos e teproj me mëkate,

të mos bie para kundërshtarëve

e të mos gëzohet armiku.

4Zot, Ati e Perëndia i jetës sime,

mos më jep një vështrim përçmues,

5largoma dëshirimin.

6Mos më mposhtshin grykësia dhe epshi

e mos më braktis në gjykime të pacipa.

Pesha e fjalës

7Dëgjoni, o bij, si mbahet goja,

kush e mban nuk bie në grackë.

8Mëkatari bie pre e buzëve të veta,

prej tyre rrëzohen shpifësi e kryeneçi.

9Mos e mëso gojën me betime,

emrin e të Shenjtit mos e përmend shpesh.

10Siç nuk i shpërfill dot plagët

shërbëtori i hetuar gjithnjë,

as betari, që përmend Zotin gjithnjë

nuk dëliret nga mëkati.

11Kush betohet shumë është plot paudhësi,

fshikulli nuk do t'ia kursejë shtëpinë.

Nëse bën shkelje, mban mëkatin e vet,

nëse bën sikur s'sheh, mëkaton dyfish,

nëse bën be të rreme, e pëson drejtësinë

dhe shtëpinë ia mbushin lëngatat.

12Ka të folur të mbështjellë me vdekje,

por mos u gjendtë në trashëgiminë e Jakobit!

Të gjitha këto qofshin larg besimtarëve,

që të mos ngatërrohen në mëkate.

13Mos e mëso gojën me ndyrësi të panjerëzishme,

se aty është ligjërimi i mëkatit.

14Kujto atin e nënën,

kur të ulesh mes të mëdhenjve,

që të mos përhumbesh para tyre,

se të bëhet shprehi marrosja.

Do të doje të mos kishe lindur

e do ta mallkoje ditën e lindjes.

15Njeriu i mësuar me fjalë të ndyra

nuk ndreqet sa të jetë gjallë.

16Dy dukuri i shumojnë mëkatet

dhe një e tretë ngjall zemërim.

17Shpirti i përvëluar, që djeg si zjarr,

nuk tulatet pa u shuar,

kush kurvëron me gjakun e vet

nuk resht pa e djegur zjarri.

Kurvarit i shijon ëmbël çdo bukë,

nuk ndalet pa u sosur.

18Kush mëkaton kundër shtratit martesor,

thotë me vete: «Kush më sheh?

Errësira më mbështjell, muret më fshehin,

askush nuk më sheh. Pse të tutem?

I Tejlarti nuk m'i kujton mëkatet».

19U trembet syve të njerëzve

pa e ditur se sytë e Zotit

ndrijnë sa dhjetë mijë diej,

shikojnë çdo sjellje të njerëzve,

vëzhgojnë skutat e fshehta.

20Gjithësinë e njihte para se të krijohej,

e njeh edhe pasi të soset.

Ndëshkimi i të përdalit

21Në sheshet e qytetit do të ndëshkohet,

do të kapet ku s'ia merr mendja.

22Njësoj edhe gruaja që lë burrin

dhe i jep trashëgimtar prej tjetërkujt.

23Së pari shkel ligjin e të Tejlartit,

së dyti bën faj ndaj të shoqit,

së treti thyen kurorën me kurvëri

e lind fëmijë me tjetërkënd.

24Ajo do t'i paraqitet bashkësisë

e do t'i hetohen fëmijët.

25Fëmijët e saj nuk zënë rrënjë,

degët e saj s'lidhin fryt.

26Lë pas një kujtim të mallkuar

e nuk shlyhet zezona e saj.

27Të tjerët do ta marrin vesh

se s'ka më mirë se droja e Zotit,

s'ka më ëmbël se t'ia mbash urdhërimet.