Siraku 18 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Madhështia e Perëndisë

1Gjithësinë e krijoi ai që jeton në amshim.

2Vetëm Zoti do të dalë i drejtë

[e nuk ka tjetër përveç tij.

3Ai e ka botën në pëllëmbë të dorës

dhe e drejton,

gjithësia i bindet vullnetit të tij,

ai mbretëron mbi gjithçka me fuqi,

duke dalluar tek ato

të shenjtën nga e rëndomta.]

4Nuk ngarkoi askënd t'ia kumtojë veprat,

se kush i hulumton madhështitë e tij?

5Kush ia mat vallë fuqinë madhështore?

Kush i rrëfen dot përdëllimet e tij?

6Nuk ka kush t'i pakësojë as t'i shtojë,

nuk ka kush t'i matë mrekullitë e Zotit.

7Kur përfundon njeriu, atëherë fillon,

kur ndalet, ngec.

8Ç'është njeriu? Për çfarë nevojitet?

Ç'është e mira dhe e keqja e tij?

9Numri i ditëve të tij

është e shumta njëqind vjet.

10Si një pikë nga uji i detit e si kokrrizë rëre,

ashtu janë pak vite ndër ditët e amshimit.

11Prandaj Zoti është i duruar me ta

e zbraz mbi ta mëshirën e vet.

12Ai sheh dhe e di se fundi i tyre është i lig,

prandaj e shton përdëllimin e vet.

13Njeriu e tregon mëshirën me të afërtin e vet,

por Zoti është i mëshirshëm me çdo gjallesë.

Ai qorton, mëson, udhëzon

dhe kthen pas, siç bën bariu me grigjën e vet.

14Ata që ia pranojnë mësimin i mëshiron,

bashkë me ata që ia dëshirojnë gjykimet.

15Bir, kur të bësh mirë, mos qorto,

mos fol rëndë kur të bësh ndonjë dhuratë.

16A nuk e shuan vesa vapën?

Ashtu edhe fjala është më e mirë se dhurata.

17A nuk është fjala më e mirë se dhurata?

Të dyja vijnë nga njeriu i hirshëm.

18I marri qorton vrazhdë,

dhurata e kopracit rrëmbush sytë.

19Para se të flasësh, njoftohu.

Kujdesu para se të sëmuresh.

20Shqyrtoje veten para gjykimit

dhe në çastin e hetimit do të gjesh falje.

21Para se të lëngosh, përule veten,

në kohë mëkatesh shfaqe pendesën.

22Mos ngurro ta kryesh betimin në kohën e duhur

e mos prit gjer në vdekje për t'u shfajësuar.

23Përgatitu para se t'i vësh vetes një kusht

e mos u bëj si njeriu që vë në provë Zotin.

24Kujtoje zemërimin në ditët e fundit

dhe kohën e hakmarrjes, kur ai kthen kokën.

25Në kohë begatie kujto kohën e urisë,

skamjen dhe nevojën në ditët e kamjes.

26Nga agu në mug ndërron koha,

gjithçka është kalimtare para Zotit.

27Njeriu i urtë është i matur në gjithçka,

në ditë mëkatesh i ruhet shkeljes.

28Çdo i mençur e njeh urtinë

e i thur lëvdata atij që e gjen.

29Ata që i kuptojnë fjalët bëhen të urtë

e u burojnë thënie të përpikta.

30Mos rend pas ëndjeve,

por vëru fre epsheve.

31Po t'u kënaq shpirti me ëndje

bëhesh gazi i armiqve të tu.

32Mos u zdërhall në mirakande të madhe,

mos të të zënë pasojat e saj.

33Mos u skam me hua për gosti,

kur e ke qesen pa gjë,

se luan me jetën.