1 Samuelit 18 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Davidi dhe Jonatani

1Sapo mbaroi së foluri me Saulin, Jonatani u lidh me gjithë shpirt me Davidin. Ai e deshi Davidin si veten.

2Sauli e mori atë ditë Davidin e nuk e la të kthehej te shtëpia e të atit.

3Jonatani e Davidi lidhën besën, sepse ai e donte si veten.

4Jonatani e hoqi petkun e ia dha Davidit. I dha edhe tunikën, shpatën, harkun e brezin e vet.

5Davidit i printe e mbara kudo që e dërgonte Sauli, prandaj ky e vuri në krye të ushtarëve. Populli e shërbëtorët e Saulit e patën për zemër Davidin.

6Pasi Davidi vrau filistinin, trupat u kthyen dhe gratë nga të gjitha qytetet e Izraelit dolën me këngë e valle për të takuar mbretin Saul, duke u rënë dajreve e qesteve plot hare.

7Dhe kënduan:

«Sauli vrau me mijëra,

Davidi me dhjetëra mijëra!».

8Sauli u zemërua shumë e nuk i pëlqeu kjo, sepse mendoi: «Davidit i numëruan dhjetëra mijëra, ndërsa mua vetëm mijëra. U mbetet vetëm ta bëjnë mbret!».

9Që prej asaj dite Sauli e shihte me sy të keq Davidin.

10Të nesërmen shpirti i lig i dërguar prej Perëndisë e pushtoi Saulin e ai u përçart në shtëpi. Davidi po i binte lirës siç bënte përditë, ndërsa Sauli mbante një heshtë në dorë.

11Sauli e qëlloi me heshtë, se mendoi ta mbërthente Davidin pas murit, por Davidi iu shmang dy herë.

12Sauli e druante Davidin, se Zoti ishte larguar prej tij dhe ishte me Davidin.

13Sauli e largoi prej vetes dhe e bëri kryemijës. Ai i printe popullit

14e i shkonte mbarë në çdo gjë, sepse Zoti ishte me të.

15Sauli e vuri re se Davidit i shkonte shumë mbarë, prandaj filloi ta kishte frikë.

16Tërë Izraeli e Juda e donte Davidin, se ai i udhëhiqte.

Martesa e Davidit

17Sauli i tha Davidit: «Do të të jap për grua Merabën, vajzën time të madhe. Ti vetëm më shërbe si luftëtar e lufto betejat e Zotit». Sauli thoshte: «Të mos vdesë prej dorës sime, por prej dorës së filistinëve».

18Davidi iu përgjigj: «Kush jam unë apo shtëpia e atit tim në Izrael, që të bëhem dhëndri i mbretit?».

19Por, kur erdhi koha për t'u martuar me Davidin, Merabën, bijën e Saulit, ia dhanë Adriel Meholatitit.

20Mikala, bija e Saulit, e donte Davidin dhe, kur i treguan Saulit, atij i pëlqeu kjo,

21se thoshte: «Do t'ia jap për grua, që të bjerë në kurth e të vritet nga dora e filistinëve». Kështu, për të dytën herë Sauli i kërkoi Davidit të bëhej dhëndri i tij.

22Sauli i urdhëroi shërbëtorët e vet e u tha: «Flisni me Davidin e thuajini në fshehtësi: “I ke pëlqyer mbretit dhe shërbëtorët të duan, pse nuk bëhesh dhëndri i mbretit?”».

23Shërbëtorët e Saulit folën me Davidin, por ai u tha: «Përse, punë e lehtë ju duket të jesh dhëndri i mbretit? Unë jam i varfër e i parëndësishëm».

24Kur shërbëtorët i treguan Saulit çfarë kishte thënë Davidi

25ai u tha: «Kështu thuajini Davidit: “Mbreti nuk do pajë, por lafshën e njëqind filistinëve të vdekur, që të hakmerret kundër armiqve të tij”». Sauli mendonte si e si të vritej Davidi prej dorës së filistinëve.

26Shërbëtorët e Saulit folën me Davidin dhe atij iu mbush mendja të bëhej dhëndri i mbretit. Para se të plotësoheshin ditët,

27Davidi bashkë me njerëzit e vet shkoi e vrau dyqind filistinë e ia dërgoi mbretit të tëra lafshat që të bëhej dhëndri i tij. Kështu, Sauli i dha për grua bijën e vet, Mikalën.

28Sauli e pa se Zoti ishte me Davidin dhe se Mikala, bija e tij, e donte Davidin.

29Sauli e pati frikë Davidin edhe më shumë e u bë armik i tij përjetë.

30Sa herë që prijësit e filistinëve dilnin për luftë, Davidit i shkonte mbarë më shumë se tërë shërbëtorëve të Saulit, prandaj dhe bëri emër të madh.