Siraku 21 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Kur mëkaton

1Bir, mëkatove? Mos e bëj më,

por lutu edhe për mëkatet e shkuara.

2Iki mëkatit si gjarprit,

se, po t'i afrohesh, të kafshon,

dhëmbët e tij si dhëmbë luani,

ia rrënojnë shpirtin njeriut.

3Si shpatë me dy tehe është paudhësia,

për plagët e saj nuk ka shërim.

4Dhuna e mujshia rrënojnë begatinë,

ashtu do të rrënohet shtëpia e mujsharit.

5Lutja e skamnorit,

nga goja e tij në vesh të Zotit,

se gjykimi i tij vjen shpejt.

6Kush urren qortimin, ndjek gjurmën e mëkatarit,

kush druan Zotin, pendohet me gjithë zemër.

7Fjalëmadhi është i kudonjohur,

por i mençuri ia njeh shkarjet.

8Kush bën shtëpi me paratë e tjetërkujt,

është si ai që grumbullon gurë për varr.

9Shtëllungë leshi, grumbullimi i të paudhëve,

flakë zjarri, fundi i tyre.

10Mëkatarët e kanë rrugën shtruar me gurë,

por në fund gjejnë gropën e skëterrës.

Urtia dhe marrëzia

11Kush zbaton ligjin, mbledh mendjen,

droja e përsosur e Zotit është urti.

12Të paaftin nuk e mëson dot,

por ka edhe aftësi që shton hidhërimin.

13Dija e të urtit gufon si përmbytja,

këshilla e tij si gurrë e gjallë.

14Brendia e të marrit, si enë e thyer,

nuk përmban asnjë dije.

15I dituri dëgjon një fjalë të urtë,

e lavdëron e i shton diçka.

E dëgjon i shthururi, e përçmon

dhe e hedh pas krahëve.

16Rrëfimi i të marrit, si barra gjatë udhës,

por në buzët e të mençurit gjendet hir.

17Thëniet e të maturit kërkohen në bashkësi,

fjalët e tij përsiaten në zemër.

18Si fara që shuhet është urtia për të marrin,

njohuria e të pamendit, fjalim i pakuptimtë.

19Vargua në këmbët e të pamendit është dituria,

prangë në dorën e djathtë.

20I marri qesh me të madhe,

i zgjuari buzëqesh heshtur.

21Si stoli ari i rri dituria të mençurit,

rreth në krahun e djathtë.

22I marri ngutet të hyjë në çdo shtëpi,

i maturi rri përjashta.

23I marri përgjon shtëpinë nga dera,

njeriu i ditur rri përjashta.

24Kush dëgjon pas derës është njeri i panxënë,

të mençurin e rëndon ky çnderim.

25Fjalëshumët flasin me fjalët e të tjerëve,

por fjalët e të mençurve maten me peshore.

26I marri ç'ka në zemër e thotë me gojë,

i mençuri ka në zemër ç'thotë me gojë.

27Kur i pafeu mallkon kundërshtarin,

shpirtin e vet mallkon.

28Shpifësi ndyen veten

dhe urrehet nga të afërtit.