Jobi 9 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Përgjigjja e Jobit

1Jobi u përgjigj e tha:

2«Vërtet e di se ashtu është,

por si mund të jetë i drejtë njeriu para Perëndisë?

3Nëse dikush rragatet me të,

s'mund t'i përgjigjet as një herë në një mijë.

4Ai është zemërurtë e fuqimadh.

Kush i bëri ballë e doli i pamposhtur?

5Ai i shpërngul malet, por ato s'e dinë,

kur i shkundullon i zemëruar.

6Ai e trand tokën nga vendi

e dridhen shtyllat e saj.

7E urdhëron diellin e ai nuk lind,

edhe yjeve drynin ua vë.

8I vetëm i shpalos qiejt

e mbi dallgët e detit hapat i hedh.

9Ai krijoi Arushën e Orionin,

Shenjëzat e Dhomat e Jugut.

10Bëri vepra madhështore e të paqëmtueshme,

bëri mrekulli të panumërueshme.

11Kalon para meje e nuk e shoh,

ikën tutje e nuk e vërej.

12Rrëmben diçka e kush mund ta kthejë?

Kush mund t'i thotë: “Çfarë po bën?”.

13Perëndia nuk e tërheq zemërimin,

poshtë tij tulaten ndihmësit e Rahabit.

14Si vallë mund t'i përgjigjem

e me ç'fjalë t'i flas atij?

15Edhe po të jem i drejtë s'i përgjigjem dot,

gjykatësit tim për përdëllim i lutem.

16Nëse e thërras e më përgjigjet,

nuk besoj se do t'i vërë vesh zërit tim.

17Ai më shtyp për një fije floku

m'i shumon plagët pa shkak.

18Nuk më lë të marr frymë,

se më ngop me hidhërim.

19Sa për forcë, ai është i fuqishmi,

sa për drejtësi, kush mund ta padisë?

20Edhe pse kam të drejtë,

goja ime do të më dënojë;

nëse jam i përkryer,

ai do të më nxjerrë fajtor.

21Jam i përkryer, por nuk kujdesem për vete,

e përçmoj jetën time.

22Prandaj them se është njësoj:

ai rrënon të përkryerin e të paudhin.

23Nëse fshikullimi vret papritmas,

ai e qesëndis dëshpërimin e të pafajshmit.

24Toka i është lënë në dorë të paudhit,

ai ua mbyll sytë gjykatësve të saj

e nëse jo ai, kush vallë?

25Ditët e mia shkojnë më shpejt se rendësi,

ikin tutje pa e parë të mirën.

26Rrëshqasin si varka xunkthi,

si shkaba që vërsulet mbi pre.

27Nëse them: “Do ta harroj rënkimin,

nuk do të jem fytyrëngrysur e do të gëzohem”,

28më trembin tërë vuajtjet e mia.

E di se nuk do të më shfajësosh.

29Nëse jam fajtor,

pse të mundohem kot?

30Nëse lahem me ujë bore

e duart i pastroj me finjë,

31ti prapë do të më zhytësh në llucë

e do t'u kall krupën edhe petkave.

32Se ai nuk është njeri si unë, që t'i përgjigjem:

“Të dalim në gjyq”.

33Nuk ka gjyqtar mes ne të dyve

që të vërë dorë mbi ne,

34ta heqë prej meje shkopin e tij

e të mos më trembë tmerri i tij.

35Do të flas e nuk do t'i trembem,

se i tillë unë nuk jam».