Urtia 4 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Vesi dhe virtyti

1Më mirë pa fëmijë e me virtyt,

se kujtimi i virtytit është pavdekësi,

është i njohur prej Perëndisë e prej njerëzve.

2Kur është pranë, bëjnë si ai,

kur s'është pranë, e dëshirojnë;

marshon përjetësisht i kurorëzuar,

fton përplasjet në betejat e panjolla.

3Pjelloria e të paudhit nuk ka vlerë,

filizat e paligjshëm s'i shtrijnë rrënjët thellë,

nuk i kanë themelet të sigurta.

4Edhe sikur ndonjë bisk të bulojë për pak,

do të jetë i luhatshëm e i lëkundur nga era.

Prej forcës së erës do të shkulet.

5Do të epohen bisqet që s'kanë lidhur mirë,

fryti i tyre do të jetë i pavlerë, i papjekur për t'u ngrënë,

i papërshtatshëm për këdo.

6Bijtë e lindur nga shtrati i paligjshëm,

dëshmi paudhësie në gjyqin e prindërve të tyre.

7Por i drejti, edhe në vdektë i ri, gjen prehje,

8se pleqëria nuk nderohet prej jetës së gjatë,

as matet me numrin e viteve.

9Thinjat për njeriun janë mençuri,

jeta e panjollë është pleqëri.

10Kush i pëlqen Perëndisë, bëhet i dashur,

hiqet nga jeta mes mëkatarëve.

11Hiqet, që e liga të mos ia ndryshojë arsyen,

që mashtrimi të mos ia zërë shpirtin në kurth.

12Joshja e së ligës i errëson të mirat,

rrëmbimi i epshit e shtrembëron pafajësinë.

13U përsos shpejt

e jetoi gjatë.

14Shpirti i tij i pëlqen Zotit,

prandaj e heq nga mesi i ligësisë.

Popujt shohin e nuk kuptojnë,

as marrin me mend ç'ndodh,

15se hiri dhe mëshira janë me të zgjedhurit e tij,

ai i mbron besnikët e vet.

16I drejti i vdekur i gjykon të gjallët e pafe,

i riu që u përsos shpejt

e dënon të padrejtin e plakur.

17Do ta shohin fundin e të urtit

pa kuptuar ç'u caktua për të,

apo çfarë i caktoi Zoti.

18Do ta shohin dhe do ta përçmojnë,

e Zoti do t'i përqeshë,

19se pas kësaj do të bëhen kufomë e përçmuar,

të turpëruar mes të vdekurve përjetë,

se do t'i plandosë pa i lënë të bëzajnë

dhe do t'i trondisë nga themelet,

deri në palcë do të thahen,

do të kenë veç dhimbje

e do t'u zhduket kujtimi.

20Kur t'u shqyrtojnë mëkatet, do t'i zërë frika,

fajet e veta do të jenë padia kundër tyre.