Siraku 45 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

1Nxori prej tij një njeri të mëshirshëm

që gjeti hir në sytë e çdo gjallese,

i dashur nga Perëndia e njerëzit,

Moisiun, që la kujtim të bekuar.

2I dha të njëjtën lavdi si të shenjtëve,

e madhëroi, për të trembur armiqtë.

3Me fjalën e vet bëri mrekulli,

Zoti i dha lavdi para mbretërve,

i dha urdhra për popullin

e i shfaqi lavdinë e vet.

4E shenjtëroi me besnikëri e butësi,

e zgjodhi mes tërë njerëzve.

5E bëri t'ia dëgjonte zërin,

i priu për te reja,

ia dha urdhërimet ballë për ballë,

ligjin e jetës e të diturisë,

që t'i mësonte Jakobit besëlidhjen

e vendimet e tij Izraelit.

6Njësoj lartoi Aronin e shenjtë,

vëllanë e tij prej fisit të Levit.

7Bëri me të besëlidhje të përjetshme,

i dha priftërinë e popullit.

E lumturoi me hijeshi,

e veshi me petk lavdie.

8E veshi me shkëlqim të përkryer,

e forcoi me shenjat e fuqisë:

nënpetkun, mbipetkun dhe efodin.

9E rrethoi me shegë,

e mbështolli me shumë zilka të arta,

për të lëshuar tinguj kur të ecte,

që t'i dëgjohej tringëllima në tempull,

si kujtesë për popullin e vet,

10me petk të shenjtë të artë e vjollcë,

prej purpuri me punime qëndismash,

me parzmoren e gjykimit, me kumtin e së vërtetës,

me fill të dredhur, vepër zejtarie,

11me gurë të çmuar, gdhendur si vula,

në punim ari, vepër e arpunuesit,

për të përkujtuar me shkronja të gdhendura

fiset e Izraelit me numër.

12Mbi kësulë kurorë ari,

gdhendur me vulën e shenjtërisë,

mburrje dhe nderim, vepër mjeshtërore,

stoli e këndshme për sytë.

13Gjëra të tilla s'qenë bërë para tij,

askush tjetër s'i kishte veshur kurrë,

përveç bijve të tij

e pasardhësve të tij përgjithmonë.

14Flitë e tij ishin fli shkrumbimi,

çdo ditë nga dy pa ndërprerje.

15Moisiu i vuri duart,

e leu me vajin e shenjtë.

Qe besëlidhje e amshuar për të

dhe për farën e tij sa të jetë qielli,

për të kryer shërbesën e priftërinë,

për të bekuar me emrin e Zotit popullin e tij.

16E zgjodhi nga të gjitha gjallesat,

për t'i kushtuar fryte Zotit,

temjan dhe erë të mirë si kujtim,

për të kërkuar falje për popullin e vet.

17Me urdhërimet e veta

i dha pushtetin e gjyqeve sipas rregullave,

që t'i mësonte Jakobit dëshmitë

dhe të ndrinte Izraelin me ligjin e tij.

18Të huajt bënë përbetime kundër tij,

e lakmuan në shkretëtirë

Datani, Abirami e ndjekësit e tyre,

si dhe bashkësia e Korahut

e zemëruar dhe e tërbuar.

19Zoti e pa e nuk i pëlqeu,

i dërrmoi me zemërim të furishëm,

bëri mrekulli kundër tyre,

i përpiu në flakët e zjarrit të vet.

20Ia shtoi lavdinë Aronit

e i dha trashëgimi,

i caktoi të lashtat e para,

ai përgatiti bukën e të lashtave begatisht.

21Ata hanë flinë e Zotit,

se ia dha atij dhe pasardhësve të tij,

22ndonëse në tokën e popullit s'ka trashëgimi

dhe nuk ka pjesë me popullin,

se ai vetë është hisja e trashëgimia e tyre.

23Finehasi, biri i Eleazarit, qe i treti në lavdi,

se ruajti me zell drojën e Zotit.

Kur populli u ngrit, qëndroi

me mirësinë e shpirtit të vet të gatshëm

e u lut për faljen e Izraelit.

24Prandaj iu dha besëlidhja e paqes,

që t'u printe të shenjtëve e popullit të vet,

që ai e pasardhësit e tij

ta gëzonin madhështinë e priftërisë në amshim.

25Besëlidhja iu dha Davidit,

të birit të Jeseut nga bijtë e Judës:

mbretëria trashëgohet nga biri në bir!

Edhe trashëgimtarëve të Aronit iu dha trashëgimia.

26Ai ju dhëntë urtinë e zemrës,

që t'ia gjykoni popullin me drejtësi,

që të mos zhduket begatia e tyre

e lavdia e tyre të mbetet ndër brezni.