Urtia 13 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Adhurimi i krijesave

1Njerëz të kotë prej natyre

të gjithë ata që nuk e njohin Perëndinë,

panë të mirat,

por nuk panë dot atë që është,

vëzhguan veprat,

por nuk shquan zejtarin.

2Zjarrin, flladin, erën, qarkun e yjeve,

ujin e vrrullshëm dhe trupat qiellorë,

i bënë perëndi, sundues të botës.

3I bënë perëndi, se ua panë bukurinë.

Ta dinë sa më i hijshëm se ato është zotëruesi,

se ai që lindi hijeshinë i krijoi.

4Edhe po të shtangen para forcës e veprimit të tyre,

le ta kuptojnë sa më i fuqishëm është ai që i krijoi.

5Nga madhështia dhe bukuria e krijesave

kuptohet me krahasim krijuesi i tyre.

6Por faji i këtyre njerëzve është i vogël,

se ndoshta gabohen

tek kërkojnë Perëndinë

e dëshirojnë ta gjejnë.

7Jetojnë mes veprave të tij dhe ende e kërkojnë,

besojnë në çfarë shohin, sepse çfarë shihet është e bukur.

8Megjithatë, ata nuk janë të shfajësueshëm.

9Kur arritën të kuptonin kaq shumë,

sa mundën të shqyrtojnë gjithësinë,

si nuk e gjetën më herët zotëruesin e të gjitha këtyre?

10Të mjerë janë e mbi sende të vdekura ngrihen shpresat e tyre,

sepse quajtën perëndi punët e duarve njerëzore,

arin e argjendin punuar mjeshtërisht

dhe përngjasimet e kafshëve,

apo gurin e padobishëm, punuar prej duarsh të lashta.

11Një zdrukthëtar preu një pemë të përshtatshme,

me zotësi ia zhveshi lëkurën,

e punoi me kujdes,

dhe krijoi një enë të dobishme për jetën e përditshme.

12Me mbetjet bëri zjarr,

gatoi ushqimin e u ngi.

13Mes mbetjeve ishte dhe një copë e padobishme,

një dru i shtrembër gjithë rremba,

që e mori dhe e punoi në kohën e lirë.

Me përvojën që kishte, e punoi me kujdes,

i dha pamje njeriu

14apo kafshe të ulët.

Pastaj e leu me bojë të kuqe

dhe çdo njollë e leu me bojë.

15Më pas i bëri një vend të përshtatshëm në mur,

e vuri atje, mbërthyer me gozhdë.

16U kujdes për të që të mos binte,

se e dinte se s'kujdesej dot për vete.

Është vetëm përngjasim e ka nevojë për ndihmë.

17I lutet për pasuri, për të shoqen e për fëmijët.

S'ka turp t'i drejtohet një sendi pa shpirt,

një gjëje të dobët i kërkon shëndet,

18të vdekurit i kërkon jetë,

të pafuqishmit i kërkon ndihmë,

i lutet ta ruajë në udhëtim

atij që s'hedh dot asnjë hap.

19Për begati, fryte në punë e duar të mbara

i lutet atij që s'i lëviz dot duart.