1 Makabenjve 16 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Fitorja e bijve të Simonit

1Johanani erdhi nga Gazara dhe njoftoi Simonin, të atin, se çfarë kishte bërë Kendebeu.

2Simoni thirri dy djemtë më të mëdhenj, Judën e Johananin, e u tha: «Unë, vëllezërit e mi, dhe shtëpia e atit tim luftuam në betejat e Izraelit që prej rinisë e deri më sot dhe shumë herë ia dolëm ta shpëtonim Izraelin.

3Tashmë unë jam plakur, kurse ju, falë Zotit, jeni në moshë të pjekur. Merrni vendin tim e të tim vëllai e dilni të luftoni për kombin tonë, se ndihma e qiellit do të jetë me ju».

4Zgjodhi nga vendi njëzet mijë burra luftëtarë e kalorës, u nisën drejt Kendebeut e fjetën në Modein.

5Në mëngjes u ngritën, u nisën drejt fushës dhe u doli para një ushtri e madhe këmbësorësh e kalorësish. Në mes i ndante një përrua.

6Johanani e populli i tij u rreshtuan përballë ushtrisë kundërshtare, por ai pa se populli ngurronte ta kalonte përroin, prandaj kaloi vetë i pari. Kur ushtarët e panë, e ndoqën pas.

7Johanani i ndau ushtarët dhe futi në mes kalorësinë, sepse kalorësia e kundërshtarit ishte shumë e madhe.

8U ranë borive dhe Kendebeu me gjithë ushtri morën arratinë. Shumë prej tyre ranë prej plagëve, kurse të mbijetuarit u strehuan në fortesë.

9Juda, vëllai i Johananit, u plagos, por Johanani i ndoqi derisa mbërriti në Kedron, ku kishte ndërtuar Kendebeu.

10Ata u strehuan edhe në kullat e fushave të Azotit, të cilat Johanani i dogji me zjarr. Rreth dy mijë burra mbetën të vrarë dhe Johanani u kthye në Jude shëndoshë e mirë.

Vrasja e Simonit

11Ptolemeu, biri i Abubit, ishte caktuar kryeushtarak në fushën e Jerikosë. Ai kishte shumë argjend e ar,

12se ishte dhëndri i kryepriftit.

13Iu rrit mendja e deshi ta vinte vendin nën sundim, thuri ligësi kundër Simonit e të bijve, që t'i zhdukte.

14Simoni po mbikëqyrte qytetet e krahinës në atë kohë e po kujdesej për nevojat e tyre. Ai zbriti në Jeriko me bijtë e vet Matatinë e Judën në vitin njëqind e shtatëdhjetë e shtatë, në muajin e njëmbëdhjetë, që është muaji Shevat.

15I biri i Abubit i priti me pabesi në fortesën e quajtur Dok që e kishte ndërtuar vetë. Ai u shtroi një gosti të madhe, por fshehu disa njerëz aty.

16Kur Simoni e të bijtë u dehën, Ptolemeu u ngrit me njerëzit e vet, ngjeshën armët, u hodhën kundër Simonit në dhomën e gostisë dhe e kapën bashkë me të bijtë e me shërbëtorët.

17Ptolemeu bëri tradhti të lartë dhe e shpërbleu të mirën me të keqe.

Johanani i zë vendin Simonit

18Ptolemeu i shkroi këto dhe ia dërgoi mbretit, që ai t'i dërgonte në ndihmë ushtrinë e t'i dorëzonte vendin e qytetet.

19Pastaj dërgoi njerëz të tjerë në Gazarë për të zhdukur Johananin. Kryemijësve u nisi letra që të vinin tek ai, se donte t'u jepte argjend, ar e dhurata

20dhe disa të tjerë i dërgoi të pushtonin Jerusalemin e malin e tempullit.

21Dikush vrapoi përpara dhe e lajmëroi Johananin në Gazarë se i ati e të vëllezërit ishin vrarë dhe se Ptolemeu kishte dërguar njerëz ta vrisnin.

22Kur dëgjoi këto, Johanani u trondit shumë. Ai i kapi njerëzit që kishin ardhur për ta rrënuar dhe i vrau, se e kuptoi që kishin ardhur për ta shkatërruar.

23Veprat e tjera të Johananit, luftrat e tij, trimëritë e tij, ndërtimi i mureve dhe të gjitha veprat e tjera

24janë shkruar në librin e Kronikave të priftërisë pasi ai u bë kryeprift në vend të të atit.