1 Makabenjve 2 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Matatia dhe të bijtë

1Në atë kohë, Matatia, biri i Johananit, të birit të Simeonit, prift nga bijtë e Joaribit, u largua nga Jerusalemi e u vendos në Modein.

2Ai kishte pesë djem, Johananin, që e thërrisnin Gad,

3Simonin, që e thërrisnin Tas,

4Judën, që e thërrisnin Makabe,

5Eleazarin, që e thërrisnin Avaran, dhe Jonatanin, që e thërrisnin Apfu.

6Matatia i pa fyerjet që i bëheshin Zotit në Jude e në Jerusalem

7dhe tha:

«Mjerë unë! Pse paskam lindur?

Që të shoh shkatërrimin e popullit tim,

shkatërrimin e qytetit të shenjtë,

që të rri ndenjur tek i dorëzohet armikut,

tek lihet në dorën e të huajve shenjtërorja?

8Tempulli i qytetit u bë burrë i çnderuar,

9enët e lavdisë i morën plaçkë lufte,

foshnjat ia vranë në sheshet e veta,

të rinjtë ranë në shpatën e armikut.

10Cili komb nuk mori një copë nga mbretëria?

Kush mbeti pa marrë plaçkë prej saj?

11Stolitë iu grabitën të tëra,

nga liria ra në skllavëri.

12Dhe ja, shenjtërorja jonë, hijeshia e lavdia na u shkretuan,

kombet na i përdhosën.

13Çka na duhet jeta?».

14Pas kësaj Matatia bashkë me të bijtë grisën rrobat, veshën nga një thes e ia dhanë vajit.

Flijimi në Modein

15Ata që mbreti i kishte ngarkuar t'i largonin njerëzit nga feja mbërritën në Modein, për të kushtuar fli.

16Shumë izraelitë shkuan tek ata, ndërsa Matatia u mblodh me të bijtë.

17Njerëzit e mbretit i thanë Matatisë: «Ti je prijës i nderuar e i madh në këtë qytet dhe ke përkrahjen e bijve e vëllezërve të tu.

18Eja, pra, i pari e bindju urdhrit të mbretit, siç kanë bërë të gjitha kombet, burrat e Judës dhe ata të Jerusalemit. Kështu, ti e bijtë e tu do të numëroheni mes miqve të mbretit. Ti e bijtë e tu do të nderoheni me argjend, ar e dhurata të shumta».

19Matatia u përgjigj e tha me zë të lartë: «Edhe sikur të gjitha kombet që ndodhen nën mbretin t'i binden urdhrit të tij, të braktisin fenë e etërve të tyre dhe t'i zbatojnë porositë e tij,

20unë, bijtë e vëllezërit e mi do t'i mbetemi besnikë besëlidhjes së etërve tanë.

21Mjerë ne, po braktisëm ligjin e urdhërimet!

22Nuk do t'i bindemi urdhrit të mbretit e nuk do t'i shmangemi fesë sonë as djathtas, as majtas».

23Sapo Matatia tha këto fjalë, një jude doli para të gjithëve e kushtoi fli në altarin e Modeinit, sipas urdhrit të mbretit.

24Kur Matatia e pa këtë, e kapi zelli dhe veshkat zunë t'i dridhen. U zemërua me të drejtë, vrapoi dhe e vrau mbi altar.

25Në të njëjtën kohë vrau edhe të dërguarin e mbretit, që i kishte detyruar të kushtonin fli dhe shkatërroi altarin.

26E kishte kapur zelli për ligjin, si Finehasi që vrau Zambriun, birin e Salomit.

27Mandej Matatia thirri në qytet me zë të lartë: «Kush ka zell për ligjin e i del zot besëlidhjes, të vijë pas meje».

28Atëherë ai dhe bijtë e tij morën malet dhe lanë në qytet gjithçka patën.

29Asokohe shumë vetë që kërkonin drejtësi e gjykim të drejtë shkuan në shkretëtirë e ndenjën atje,

30bashkë me bijtë, gratë e bagëtitë e tyre, sepse iu shtuan të këqijat.

31Njerëzit dhe ushtria e mbretit në Jerusalem, në qytetin e Davidit, u njoftuan se ata që kishin shpërfillur urdhrin e mbretit ishin fshehur në shkretëtirë.

32Ushtria u nis për t'i kërkuar. I gjeti, fushoi kundruall tyre e u bë gati për t'i sulmuar ditën e shtunë.

33Atëherë u thanë: «Mjaft më! Dilni e zbatoni urdhrin e mbretit, që të shpëtoni gjallë».

34Por ata thanë: «Nuk do të dalim e nuk do ta zbatojmë urdhrin e mbretit, për të përdhosur të shtunën».

35Menjëherë ushtarët u hodhën në sulm.

36Ata nuk u përgjigjën, nuk gjuajtën me gurë e nuk ndërtuan mburoja në shpellat ku ishin futur

37e thanë: «Le të vdesim të pafajshëm që të gjithë. Qielli e toka janë dëshmitarë se po na vrisni padrejtësisht».

38I sulmuan të shtunën dhe i vranë bashkë me gratë, fëmijët e kafshët. Ishin rreth një mijë shpirtra njerëzish.

39Kur Matatia e miqtë e tij morën lajmin, i qanë me hidhërim.

40Atëherë burrat i thanë njëri-tjetrit: «Po të bëjmë si të gjithë vëllezërit tanë e të mos luftojmë kundër kombeve për të mbrojtur veten e ligjet tona, do të na zhbijnë shpejt nga faqja e dheut».

41Atë ditë morën këtë vendim: «Do të luftojmë kundër kujtdo që na sulmon ditën e shtunë, që të mos vdesim si vëllezërit tanë nëpër shpella».

42Me ta u bashkuan edhe një grup hasidimësh, të njohur në Izrael për fuqinë e tyre, si dhe të gjithë ndjekësit e përkushtuar të ligjit.

43Të gjithë ata që kishin marrë arratinë nga të këqijat, u bashkuan me ta për t'i përkrahur.

44Mblodhën një ushtri e u ranë me furi mëkatarëve e të paudhëve. Të tjerët shkuan nëpër kombe që të shpëtonin.

45Matatia dhe miqtë e tij shkatërruan altarët,

46rrethprenë me forcë të gjithë fëmijët e parrethprerë në Izrael,

47dëbuan kryeneçët dhe puna u shkoi mbarë.

48E mbrojtën ligjin nga duart e kombeve e të mbretërve dhe nuk e lejuan mëkatarin të krekosej.

49Kur iu afrua vdekja, Matatia u tha të bijve: «Tashmë mbizotërojnë krenaria e poshtërimi. Kanë ardhur kohë shkatërrimi e zemërimi të madh.

50Tani, bij, jepuni pas ligjit e kushtojani jetën besëlidhjes së etërve tanë.

51Kujtoni veprat që etërit i kryen në kohën e tyre e do të fitoni lavdi të madhe dhe emër në amshim.

52A nuk qëndroi besnik Abrahami në kohë sprove dhe kjo iu numërua për drejtësi?

53Kur u gjet ngushtë, Jozefi mbajti urdhërimet dhe u bë zot i Egjiptit.

54Finehasi, ati ynë, falë zellit mori besëlidhjen e priftërisë së amshuar.

55Jozuehu u bë gjykatës i Izraelit, sepse zbatoi urdhrin.

56Kalebi u bë trashëgimtar i tokës, sepse dëshmoi përpara bashkësisë.

57Davidi trashëgoi fronin e mbretërisë së amshuar, sepse u tregua i mëshirshëm.

58Elia u mor në qiell, sepse pati zell për ligjin.

59Hananiahu, Azarjahu e Mishaeli u shpëtuan flakëve, sepse besuan.

60Danieli shpëtoi prej gojës së luanëve, sepse ishte i drejtë.

61Këto përsiatni brez pas brezi, se atyre që shpresojnë në të nuk do t'u mungojë forca.

62Mos u trembni nga fjalët e mëkatarit, se bajga e krimba bëhet lavdia e tij.

63Sot lartohet e nesër s'gjendet. Kthehet në dhe, synimet i shfarosen.

64Bij, bëhuni burra e forcohuni në ligj, se prej tij merrni lavdi.

65Ja, Simeoni, vëllai juaj, është burrë i urtë. Dëgjojeni gjithë jetën. Ai do të jetë ati juaj.

66Judë Makabeu është luftëtar i fuqishëm që në rini. Ai do të jetë kreu i ushtrisë suaj e do të luftojë kundër popujve.

67Mblidhini të gjithë ata që zbatojnë ligjin e merrni hak për popullin tuaj.

68Shpaguajini kombet e mbajini urdhërimet e ligjit».

69Atëherë i bekoi e shkoi me të parët e vet.

70Matatia vdiq në vitin njëqind e gjashtëdhjetë e katër e u varros në varret e etërve të tij në Modein. Mbarë Izraeli e qau me hidhërim.