Siraku 16 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Ndëshkimi i të paudhëve

1Mos dëshiro një rrungajë fëmijësh të padobishëm,

mos iu gëzo bijve të pafe.

2Nëse shumohen, mos iu gëzo,

veç po të kenë drojën e Zotit.

3Mos u uro jetë të gjatë

e mos u mbështet te rrungaja e tyre.

Më mirë të kesh një, se një mijë,

të vdesësh pa fëmijë, se me fëmijë të pafe.

4Një i mençur popullon qytetin,

por fisi i të paudhëve shkretohet.

5Syri më ka parë shumë gjëra të tilla,

gjëra më të forta më ka dëgjuar veshi.

6Në kuvendin e të paudhëve bie zjarri,

në kombin e pabindur ndizet zemërimi.

7Viganët e kahershëm nuk i fali,

ata ngritën krye falë fuqisë së tyre.

8Nuk i kurseu fqinjët e Lotit,

por i përçmoi se ishin mburravecë.

9Nuk e përdëlleu kombin e dënuar,

që u zhbi prej mëkateve të veta,

[Këto gjëra u bëri kombeve zemërgurë,

as të shenjtët e vet të shumtë nuk e ngushëlluan.]

10as këmbësorinë gjashtëqindmijëshe

që u mblodh me kryeneçësi.

11Edhe një kryeneç i vetëm po të ishte,

do të ishte e habitshme të mos dënohej.

Se mëshira dhe zemërimi i takojnë atij,

është i fuqishëm në falje dhe zbraz zemërimin.

12Sa është e madhe mëshira e tij,

aq është i rëndë qortimi i tij.

E gjykon njeriun sipas veprave të veta.

13Nuk shpëton mëkatari me mallin e rrëmbyer,

as zhgënjehet besimtari i duruar.

14Ai i bën vend çdo përdëllimi,

secili do të marrë sipas veprave të veta.

15[Zoti e ngurtësoi faraonin, që të mos e njihte,

por të njiheshin nën qiell veprat e tij.

16Mëshira e tij i shfaqet mbarë krijimit,

qartas e ka ndarë dritën nga errësira.]

17Mos thuaj: «Do t'i fshihem Zotit.

Kush do të kujtohet për mua atje lart?

Jam i panjohur në mes të turmës së madhe,

çfarë qenkam unë në krijimin e pamasë?».

18Ja, qielli e qielli i qiellit,

humnera e toka dridhen kur vjen ai.

19Edhe malet e themelet e tokës

shkunden e dridhen nga një shikim i tij.

20Nuk ka mendje që t'i rrokë këto,

e kush mund t'i kuptojë udhët e tij?

21Siç nuk ka njeri që sheh furtunën,

ashtu janë të fshehta veprat e tij të shumta.

22Kush i shpall veprat e drejtësisë së tij?

Kush mund të durojë? Larg është vendimi i tij.

23Kështu mendon mendjeshkurti,

i padituri dhe udhëhumburi mendojnë marrëzira.

Vepra e Zotit

24Dëgjomë mua, o bir, e mëso dijen,

mbaji në zemër fjalët e mia.

25Do të ta jap mësimin me masë,

dijen do të ta kumtoj me përpikëri.

26Kur Zoti i krijoi veprat në fillim,

ua caktoi vendin sapo i bëri.

27U caktoi një rend të përhershëm veprave të veta,

parimet e tyre mbeten brez pas brezi.

As i zë uria, as i lodh mundi,

ndonëse punën nuk e lënë.

28Nuk bien ndesh me njëra-tjetrën,

kurrë nuk e shpërfillin fjalën e tij.

29Pastaj Zoti shikoi e vështroi tokën

dhe e mbushi me begatitë e veta,

30ia mbuloi faqen me të gjitha gjallesat

e tek ajo kthehen sërish.