Urtia 10 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Urtia në shekuj

1Urtia e ruajti atin e botës,

njeriun e parë, që u krijua i vetëm,

e çliroi prej shkeljes së tij.

2I dha fuqi

të zotëronte gjithçka.

3Por i padrejti u largua i zemëruar prej saj,

u zhbi prej zemërimit vëllavrasës.

4Prej tij erdhi përmbytja e tokës

e përsëri e shpëtoi urtia.

Një dru i pavlerë

e lundroi të drejtin.

5Kur kombet u mblodhën me ligësi e u pështjelluan,

urtia e njohu të drejtin

dhe e ruajti të panjollë para Perëndisë,

e bëri më të fortë se dhembshuria për të birin.

6E shpëtoi të drejtin kur të pafetë fundoseshin,

ai i iku zjarrit që zbriti mbi pesë qytetet.

7Ka mbetur dëshmia e ligësisë:

shkretëtira që ende nxjerr tym,

bimët që nuk lidhin fryte në kohën e pjekjes,

dhe shtylla e kripës, përkujtimore e shpirtit të pabesë.

8E nëpërkëmbën urtinë

e u penguan të njihnin të mirën,

u bënë përkujtimore e marrëzisë së tyre,

që gabimet të mos u harrohen.

9Por ata që i shërbyen,

urtia i shëroi nga çdo mundim.

10Të drejtin që ikte nga zemërimi i të vëllait

ajo e drejtoi në shtigje të drejta;

i tregoi mbretërinë e Perëndisë,

e mësoi të njohë gjërat e shenjta;

i dha begati në mundime

e ia shumoi frytet e mundit.

11E ruajti nga lakmia e shtypësve

dhe e pasuroi.

12E mbrojti nga armiqtë

dhe e shpëtoi nga ata që i ngritën kurth;

në betejën e vështirë e nxori fitimtar,

që të mësonte se shpresëtaria është më e fortë se gjithçka.

13Nuk e braktisi të drejtin që u shit skllav,

por e shpëtoi nga mëkatet.

14Zbriti në gropë bashkë me të,

kur ishte në pranga, nuk e braktisi,

i dha skeptrin mbretëror

dhe pushtetin mbi sunduesit e dikurshëm;

i nxori të rreme paditë ndaj tij,

i dha lavdi të amshuar.

15Popullin besnik dhe farën e panjollë

e shpëtoi nga kombet që e shtypnin.

16Hyri në shpirtin e shërbëtorit të Zotit,

u bëri ballë mbretërve të frikshëm me mrekulli e shenja.

17Besnikët i shpërbleu sipas mundit të tyre,

u priu në udhën e mrekullueshme,

u bë për ta mbulojë gjatë ditës

dhe yll shkëlqimtar gjatë natës.

18I kaloi përtej detit të Kuq,

i udhëhoqi përmes ujërave të shumtë.

19Armiqtë e tyre i përmbyti,

por ata i nxori nga humnera në tokë të thatë.

20Prandaj të drejtët i bastisën të pafetë

dhe emrin tënd të shenjtë himnuan, o Zot,

njëzëri lavdëruan krahun tënd ngadhënjyes.

21Urtia ua çeli gojën memecëve,

fëmijëve ua bëri gjuhën të qartë.