Siraku 46 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

1Jozuehu i Nunit, i fuqishëm në betejë,

qe pasardhës i Moisiut si profet.

Ai u bë, siç ia thonë emrin,

i madh për shpëtimin e të zgjedhurve të tij,

për t'u hakmarrë me armiqtë kryengritës,

për t'i dhënë trashëgiminë Izraelit.

2Sa i lavdishëm ishte kur ngrinte duart

e kur zhvishte shpatën kundër qyteteve!

3Kush ishte më i vendosur se ai?

Ai luftoi luftrat e Zotit.

4A nuk u ndal dielli prej dorës së tij

e një ditë u bë sa dy?

5Thirri të Tejlartin fuqiplotë

kur armiqtë e rrethonin nga çdo anë

e Zoti i madh iu përgjigj

me breshër fort të fuqishëm.

6I mposhti kombet në betejë,

i shpartalloi kundërshtarët në rrëpirë,

që kombet t'ia njihnin armët,

se kishin dalë në betejë kundër Zotit.

7Ndoqi edhe sundimtarin,

zbatoi mëshirën në kohën e Moisiut

ai dhe Kalebi, biri i Jefonisë,

duke i bërë ballë bashkësisë,

duke e ndalur popullin nga mëkati,

duke ia ndaluar fjalët e liga.

8Këta të dy u shpëtuan

mes gjashtëqindmijë këmbësorëve,

për t'u prirë drejt trashëgimisë,

drejt tokës ku rrjedh qumësht e mjaltë.

9Zoti i dha fuqi Kalebit,

ndenji me të gjer në pleqëri,

e vendosi mbi një vend të lartë

që pasardhësit e tij e trashëguan.

10Të gjithë bijtë e Izraelit e panë

sa mirë është të ndjekësh Zotin.

11Edhe gjykatësit, secili sipas emrit të vet,

zemrat e të cilëve nuk u bënë idhujtare

e nuk ia kthyen shpinën Zotit

paçin kujtim të bekuar!

12Iu përtëritshin eshtrat atje ku u prehen,

emrat e tyre u nderofshin,

në bijtë e tyre u lavdërofshin.

13Samueli ishte i dashur prej Zotit,

si profet i Zotit e nguli mbretërinë,

vajosi princa për popullin e vet.

14E gjykoi bashkësinë me ligjin e Zotit

e Zoti u kujdes për Jakobin.

15Me besnikërinë e tij dha provë se ishte profet

e prej fjalëve të tij u njoh si vegimtar.

16I thirri Zotit sundimtar,

kur armiqtë e rrethuan nga çdo anë

e i kushtoi qengjin qumështor.

17Atëherë Zoti gjëmoi nga qielli

e zëri iu dëgjua mes zhurmës së madhe.

18Prijësit e tirasve i zhbiu

me tërë princat e filistinëve.

19Para kohës së gjumit të amshuar,

dëshmoi para Zotit e të vajosurit të tij:

«Nuk i kam marrë pronë askujt,

as një palë sandale».

Asnjeri s'mund ta padisë.

20Edhe pasi ra në gjumë profetizoi,

i zbuloi mbretit si do të merrte fund,

e ngriti zërin nga dheu,

për të profetizuar,

për të fshirë paudhësitë e popullit.