Siraku 10 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Qeverisja

1Gjykatësi i urtë e mëson popullin e vet,

sundimi i të mençurit është me vend.

2Si gjykatësi i popullit janë edhe nëpunësit e tij,

si sundimtari i qytetit janë edhe banorët e tij.

3Kur mbreti i paditur e rrënon popullin e vet,

qytetin e drejtojnë me mençuri të fortët.

4Sundimi i dheut është në dorë të Zotit,

ai e çon njeriun e duhur në kohën e duhur.

5Arritjet e njeriut janë në dorë të Zotit,

ai ia jep pushtetin ligjvënësit.

6Mos i mbaj mëri të afërtit për çdo padrejtësi,

mos bëj asgjë kur je i zemëruar.

7Krenarinë e urrejnë Zoti dhe njerëzit,

të dyve u neveritet padrejtësia.

8Sundimi kalon nga një komb te tjetri

për shkak të padrejtësisë, krenarisë e parasë.

9Si krenohet ai që është baltë e hi?

Që në të gjallë i qelben zorrët.

10Sëmundja e gjatë e përqesh mjekun,

ai që sot është mbret, nesër merr fund.

11Kur dikush vdes,

merr trashëgim zvarranikë, egërsira e krimba.

12Largimi nga Zoti është fillimi i krenarisë së njeriut,

zemra e tij largohet nga krijuesi.

13Mëkati është fillimi i krenarisë,

kush kapet pas saj vjell poshtërsi.

Ndaj, Zoti i lëshon lëngata,

e zhbin fare.

14Zoti i rrëzon fronet e sundimtarëve,

ul mbi ta vegjëlinë.

15Zoti i zhbin me rrënjë kombet,

në vend të tyre ngulit të përulurit.

16Vendet e kombeve Zoti i shkatërron,

i rrënon gjer në themel.

17I shpërngul e i shkatërron,

ua fshin kujtimin nga faqja e dheut.

18Krenaria nuk u bë për njeriun,

as zemërimi i dhunshëm për pjellën e gruas.

19Cilës farë i takon nderimi?

Farës njerëzore.

Cilës farë i takon nderimi?

Asaj që druan Zotin.

Cilës farë i takon nderimi?

Farës njerëzore.

Cilës farë nuk i takon nderimi?

Asaj që shkel urdhërimet.

20Prijësi nderohet ndër vëllezër,

kush druan Zotin nderohet para tij.

21[Droja e Zotit është fillimi i miratimit prej tij,

krenaria e vrazhdësia, fillimi i mosmiratimit.]

22I pasuri, i lavdishmi dhe i varfri

krenohen me drojën e Zotit.

23Nuk është e drejtë të përçmosh të varfrin e mençur,

nuk është e hijshme të lëvdosh njeriun mëkatar.

24Fisnikët, gjykatësit e sundimtarët nderohen,

por asnjëri prej tyre s'është më i madh se ai që druan Zotin.

25Skllavit të urtë i shërben edhe i liri,

njeriu i ditur nuk ankohet.

26Mos bëj lojë fjalësh kur bën punën,

mos u krekos kur je në hall.

27Më mirë punëtori që ka gjithçka me begati,

se mburraveci që nuk ka bukë të hajë.

28O bir, nderoje veten me përulësi,

jepi nderin që i takon.

29Kush e shfajëson atë që mëkaton kundër vetes?

Kush e lavdëron atë që çnderon veten?

30I varfri lavdërohet me diturinë e vet,

i pasuri mburret me pasurinë e vet.

31Kush nderohet me varfëri,

edhe më shumë me pasuri.

Kush çnderohet me pasuri,

edhe më shumë me varfëri.