Siraku 17 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

1Zoti e krijoi njeriun nga dheu

dhe e kthen sërish në të.

2U caktoi ditë të numëruara e njëfarë kohe

u dha pushtet mbi çfarë ka në të.

3I veshi me një fuqi si të vetën,

i bëri sipas shëmbëllimit të vet.

4Vendosi drojën prej tij tek çdo gjallesë,

e bëri sundimtar mbi egërsira e mbi shpendë.

5Ata morën pesë shqisat e Zotit,

u dha edhe të gjashtën, dhuratën e mendjes

dhe të shtatën, arsyen, që shpjegon veprimet.

6Gjykimin, gjuhën, sytë,

veshët e zemrën ua dha, që të mendonin.

7I mbushi me dituri e dije,

u dëftoi të mirën e të keqen.

8U dha syrin e vet zemrave të tyre,

për t'u dëftuar madhështinë e veprave të veta.

9[I bëri krenar për veprat e tij në amshim.]

10Do t'i këndojnë emrit të tij të shenjtë

për të treguar madhështinë e veprave të tij.

11I pajisi me dituri,

u caktoi ligjin e jetës.

12Lidhi me ta një besëlidhje të amshuar,

u dëftoi gjykimet e veta.

13Lavdinë e tij madhështore e panë sytë e tyre,

veshët e tyre dëgjuan lavdinë e zërit të tij.

14Ai u tha: «Ruhuni nga çdo padrejtësi!»,

u dha urdhërime në lidhje me të afërtin.

15Udhët e tyre i ka gjithmonë parasysh,

nuk fshihen dot nga sytë e tij.

16[Udhët e tyre priren kah e keqja që në rini,

nuk përftojnë dot një zemër mishi në vend të zemrës prej guri.

17Se kur ndau kombet e mbarë tokës,]

ai caktoi që çdo kombi t'i printe një udhëheqës,

por Izraeli të ishte hisja e Zotit.

18[E ka të parëlindur dhe e rrit me qortime,

i jep dritën e dashurisë

e nuk e lë pas dore.]

19Tërë veprat e tyre janë si dielli para tij,

sytë nuk ia ndan udhëve të tyre.

20Padrejtësitë e tyre nuk fshihen para tij,

të gjitha mëkatet e tyre janë para Zotit.

21[Zoti i mëshirshëm, që e di si janë krijuar,

s'i la e s'i braktisi, por i kurseu.]

22Lëmosha e njeriut është si vulë me Zotin,

e ruan mirësinë e njeriut porsi beben e syrit.

23Në fund do të ngrihet e do t'i shpërblejë,

do t'i japë secilit shpërblimin.

24Të penduarit i kthen,

durimsosurit i nxit.

25Kthehu te Zoti e lëri mëkatet,

lutu para tij, që të të zbritet gabimi.

26Kthehu te i Tejlarti dhe shmang padrejtësinë,

ndyrësinë urreje fort.

27Kush do t'i këndojë të Tejlartit në skëterrë

përveç të gjallëve që i janë mirënjohës?

28Të vdekurit dhe të paqenit i është shuar falënderimi,

Zotit i këndon i gjalli e shëndetploti.

29Sa e madhe është mëshira e Zotit

dhe falja e atyre që tek ai kthehen!

30Njerëzit nuk mund të bëjnë gjithçka,

se njeriu nuk është i pavdekshëm.

31Çfarë ndriçon më shumë se dielli?

Edhe ai zbehet.

Edhe mishi e gjaku mendojnë të keqen.

32Fuqitë e larta qiellore i mbikëqyr,

por të gjithë njerëzit janë pluhur e hi.