Siraku 15 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (with DC)（AL1）

Shpërblimi i të drejtit

1Kështu vepron ai që druan Zotin,

ai që mban ligjin, nxë urtinë.

2Ajo i del para si nënë,

e pret porsi nuse e re.

3E ushqen me bukën e arsyes,

i mëkon ujin e urtisë.

4Mbështetet tek ajo e nuk lëkundet,

prehet tek ajo e nuk turpërohet.

5Ajo e lartëson përmbi të afërtit

e ai merr fjalën në mes të kuvendit.

6Gjen ngazëllimin dhe kurorën e haresë,

trashëgon një emër të amshuar.

7Njerëzit e marrë nuk e arrijnë,

mëkatarët nuk e shohin.

8Urtia rri larg mendjemadhësisë,

gënjeshtarët nuk kujtohen për të.

9Kënga nuk i rri në gojë mëkatarit,

se nuk i është dhënë prej Zotit.

10Kënga këndohet me urti,

Zoti ia bën mbarë.

Liria e njeriut

11Mos thuaj: «Më shthuri Zoti»,

se ai nuk bën çfarë urren.

12Mos thuaj: «Ai më mashtroi»,

se s'ia ka nevojën mëkatarit.

13Zoti urren çdo poshtërsi,

por edhe ata që e druajnë

nuk i durojnë ato.

14Ai e krijoi njeriun që në fillim

dhe e la në dorën e vullnetit vetjak.

15Po të duash i mban urdhërimet

e në të pëlqeftë, vepron me besnikëri.

16Të ka vënë para zjarrin e ujin,

zgjate dorën për cilën të duash.

17Para njeriut është jeta dhe vdekja,

ç't'i pëlqejë do t'i jepet.

18Se e madhe është urtia e Zotit,

fuqia e tij është e fortë dhe vëren gjithçka.

19Ai i mban sytë mbi ata që e druajnë,

njeh mirë çdo vepër njerëzore.

20Askujt nuk ia mësoi prapësinë

e askujt s'i dha leje të mëkatojë.