Матеј 21 - Нов превод на Новиот Завет 2023（MAK2023）

Христовото свечено влегување во Ерусалим(Мк 11,1-11; Лк 19,28-40; Јн 12,12-19)

1 Зах 14,4; Мк 11,1; 14,13 А кога наближија до Ерусалим и дојдоа во Витфагија, кај Масли­новата Гора, Исус испрати двајца уче­ници,

21 Мојс 49,11 и им рече: „Отидете во селоно, што е наспроти вас, и веднаш ќе најдете врзана магарица и прле со неа; одврзете ги и доведете Ми ги!

3А ако некој ви рече нешто, кажете му дека Му се потребни на Господ и тој веднаш ќе ги прати.“

41,22А сето тоа се случи за да се исполни кажаното преку пророкот, кој вели:

5 11,29; Ис 61,11; Зах 9,9 „Кажете ѝ на ќерката Сионова:

ете, твојот Цар доаѓа кај тебе кроток

и седи на магарица и прле,

младенче од подјаремница.“

6 26,19 Учениците отидоа и направија така, како им заповеда Исус.

7Јн 12,14Ги доведоа магарицата и прлето и ги положија на нив своите алишта, и Тој седна на нив.

83 Цар 1,33; 4 Цар 9,13А мнозина од народот ги постилаа по патот своите облеки; други, пак, сечеа гранки од дрвјата и ги постилаа по патот;

923,39; Пс 118,25.26; Пс 147,1; Јов 16,19; Лк 13,35а народот што врвеше пред Него и по Него, извикуваше:

„Осана на Синот Давидов!

Благословен е Оној што доаѓа во името Господово!

Осана во висините!“

10 2,3 И кога влезе во Ерусалим, целиот град се раздвижи, велејќи: „Кој е Овој?“

115 Мојс 18,15; Лк 24,19; Јн 4,19; 7,40; 9,17; Дела 3,22-23А народот говореше: „Овој е Исус, пророкот од Назарет Галилејски.“

Изгонување на трговците од храмот(Мк 11,15-19; Лк 19,45-48; Јн 12,12-16)

12 Неем 13,7-8; Јн 2,14-15 И Исус влезе во Божјиот храм и ги истера сите што продаваа и купуваа во храмот, ги преврте масите на мену­ва­чи­те и столовите на оние што продаваа гулаби,

13Ис 56,7; Ер 7,11и им рече: „Напишано е:

’Мојот дом ќе се нарече дом за молитва‘,

а вие го направивте разбојничка пеш­тера.“

14 11,4; 3 Мојс 21,18; 2 Цар 5,8 И Му пријдоа во храмот куци и слепи, и Тој ги излекува.

154 Мојс 14,22А првосвештениците и книж­ни­ци­те, кога ги видоа чудата што ги на­пра­ви, и слушајќи ги децата како викаат во храмот и велат: „Осана на Синот Давидов!“, негодуваа,

16Пс 8,3; Јн 12,19и Му рекоа: „Слушаш ли што велат тие?“ А Исус им рече: „Да! Зар никогаш не сте читале:

’Од устата на ново­роденчиња и од доенчиња

Ти си при­гот­вил пофалба?‘“

17 Мк 11,1.11; Лк 21,37 И кога ги остави, излезе надвор од градот, во Витанија, и таму преноќи.

Смоквата што не дава плод(Мк 11,12-14.20-24)

18А наредното утро, враќајќи се во градот, огладне;

19Ос 9,16; Лк 13,6-9и покрај патот виде една смоква, па отиде до неа; но откако не најде на неа ништо освен лисја, ѝ рече: „Да нема веќе род на тебе довека!“ И смоквата веднаш се исуши.

20Штом го видоа тоа, учениците се зачудија и рекоа: „Како веднаш се исуши смоквата!“

2117,20; Лк 17,6; Јк 1,6А Исус им одговори: „Вистина ви велам: ако имате вера и не се посомневате, не само тоа што се случи со смоквата ќе го правите, туку ако и на оваа планина ѝ речете – дигни се и фрли се во морето, тоа ќе биде.

227,7-8; Мк 11,24И сѐ што ќе побарате во молитва, ако имате вера, ќе добиете.“

Прашања за Исусовите овластувања(Мк 11,27-33; Лк 20,1-8)

23 7,29; 28,18 И кога Тој дојде во храмот и поучуваше, Му пристапија првосвештениците и старешините на народот и рекоа: „Со каква власт го правиш тоа и кој Ти ја дал таа власт?“

24А Исус им одговори: „И Јас ќе ве прашам нешто. Па, ако Ми одго­ворите, и Јас ќе ви кажам со каква власт го правам ова.

2521,32; Лк 7,30; Јн 3,27Јовановото крштевање од каде беше: од небото или од луѓето?“ А тие разговараа меѓу себе, велејќи: „Ако кажеме ’од небото‘, ќе ни рече: ’Тогаш зошто не му поверувавте?‘

2614,5; 21,46А ако кажеме ’од луѓето‘, се пла­ши­ме од народот; зашто сите го сме­таат Јован за пророк.“

27И, одговарајќи Му на Исус, рекоа: „Не знаеме.“ А Тој им рече: „Ниту Јас не ви кажувам со каква власт го правам ова.“

Парабола за двата сина

28 20,1.4; Лк 15,11 „Што мислите за ова? Еден човек имаше два сина; па отиде кај првиот и му рече: ’Сине, оди денес да работиш во моето лозје!‘

29Тој одговори: ’Не сакам!‘ но потоа се покаја и отиде.

30Отиде и кај вториот, и му го рече истото. Тој одговори: ’Ќе отидам, господаре.‘ Но не отиде.

316,10; Лк 18,9-14Кој од двајцата ја исполни татковата волја?“ Му рекоа: „Првиот.“ Тогаш Исус им рече: „Вистина ви велам дека даночниците и блудниците пред вас ќе влезат во царството Божјо:

32Лк 7,37-50; 19,1-10зашто Јован дојде кај вас по патот на праведноста и вие не му поверувавте, а даночниците и блудниците му поверуваа; а вие, и откако видовте не се покајавте за да му поверувате.“

Парабола за немилосрдните лозари(Мк 12,1-12; Лк 20,9-19)

33 Ис 5,1-2 „Чујте друга парабола! Си беше еден човек домаќин, кој насади лозје, го огради, ископа место за преса, соѕида кула и, откако им го предаде на лоза­рите, замина на пат.

3422,3И, кога наближи времето за берба, тој ги испрати кај лозарите своите слуги за да ги приберат неговите плодови.

3522,6; 23,37Но лозарите ги фатија неговите слуги, па едниот го претепаа, другиот го убија, а третиот го каменуваа.

3622,4Тој повторно испрати други слуги, повеќе од првите; но и со нив постапија исто.

37Јн 3,16-17; 1 Јн 4,9Најпосле го испрати кај нив својот син, велејќи си: ’Ќе се засрамат од син ми.‘

38Гал 4,7Но лозарите, штом го видоа син му, си рекоа меѓу себе: ’Овој е наследникот; ајде да го убиеме и да го присвоиме неговото наследство.‘

39Јн 19,17; Евр 13,12Па, го фатија, го изведоа надвор од лозјето и го убија.

40Кога ќе дојде господарот на лозјето, што ќе им направи на тие лозари?“

41Му одговорија: „Злосторниците жестоко ќе ги погуби, а лозјето ќе го даде на други лозари што ќе му ги даваат плодовите навреме.“

42Ис 28,16; Пс 117,22-23; Дела 4,11; 1 Птр 2,4-8А Исус им рече: „Зар никогаш не сте читале во Писмата:

’Каменот што го отфрлија ѕидарите,

стана камен темелник;

тоа е од Господ

и чудесно е во нашите очи.‘

43 Дела 13,46 Затоа ви велам дека царството Божјо ќе биде земено од вас и ќе му се даде на народ што ги принесува неговите плодови.

44Мк 11,18; Лк 20,18; Рим 11,11И кој ќе падне врз тој камен, ќе се разбие; а врз кого тој ќе падне, ќе го здроби.“

45И слушајќи ги Неговите параболи, првосвештениците и фарисеите разбраа дека говори за нив,

4614,5; 16,14; 21,26па настојуваа да Го фатат; но се плашеа од народот, кој Го сметаше за пророк.