Dadguddiad 22 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-5Ac efe á ddangosodd i mi afon o ddwfr y bywyd, loew fel crisial, yn dyfod allan o orseddfainc Duw, a’r Oen. Yn nghanol yr heol lydan, ac o ddau tu yr afon, yr oedd pren y bywyd, yn dwyn deg a dau fath o ffrwyth, bob mis yn rhoddi ei ffrwyth: a dail y pren sydd i iachâu y cenedloedd. A phob melldith á dderfydd. A gorseddfainc Duw a’r Oen á fydd ynddi hi; a’i weision á’i gwasanaethant ef. A hwy á gânt weled ei wyneb ef; a’i enw ef á fydd yn eu talcenau hwynt. Ac ni bydd nos mwyach; ac nid rhaid iddynt wrth ganwyll, na goleuni haul; oblegid yr Arglwydd Dduw á oleua iddynt; a hwy á deyrnasant am oes oesoedd.

6-9Ac efe á ddywedodd wrthyf, Y geiriau hyn ydynt ffyddlawn a chywir. Ac Arglwydd Dduw ysbrydoedd y prophwydi á ddanfonodd ei angel, i ddangos iddei weision y pethau sy raid iddynt fod àr frys. Wele, yr wyf yn dyfod àr frys: gwỳn ei fyd yr hwn sydd yn cadw geriau prophwydoliaeth y llyfr hwn. A myfi, Ioan, á glywais y pethau hyn, ac á’u gwelais; a phan glywais ac y gwelais hwynt, mi á syrthiais i lawr i addoli gèr bron traed yr angel, oedd yn dangos i mi y pethau hyn. Ac efe á ddywedodd wrthyf, Gwel na wnelych: cydwas ydwyf â thi, ac â’th frodyr, y prophwydi, ac â’r sawl sydd yn cadw geiriau y llyfr hwn: addola Dduw.

10-13Ac efe á ddywedodd wrthyf, Na selia eiriau prophwydoliaeth y llyfr hwn; oblegid y mae yr amser yn agos. Yr hwn sydd annghyfiawn, bydded annghyfiawn eto; a’r hwn sy frwnt, bydded frwnt eto; a’r hwn sy gyfiawn, bydded gyfiawn eto; a’r hwn sy santaidd, bydded santaidd eto. Wele, yr wyf yn dyfod àr frys; a’m gobr y sy gyda mi: myfi á dalaf i bob un yn ol fel y byddo ei waith ef. Myfi yw yr Alpha a’r Omega – y Dechreu a’r Diwedd; y Cyntaf a’r Diweddaf.

14-15(Dedwydd yw y rhai sydd yn gwneuthur ei orchymynion ef, fel y byddo iddynt y fraint o fwyta o bren y bywyd; ac y gallont fyned i fewn drwy y pyrth i’r ddinas. Oddiallan y mae y cŵn, a’r swyngyfareddwyr, a’r puteinwyr, a’r llofruddion, a’r eilunaddolwyr, a phob un sydd yn caru ac yn dyfeisio celwydd.)

16-17Myfi, Iesu, á ddanfonais fy angel, i dystiolaethu i chwi y pethau hyn, yn y cynnulleidfäoedd. Myfi yw Gwreiddyn a Hiliogaeth Dafydd; y Seren fore ddysglaer. Ac y mae yr Ysbryd a’r Briodferch yn dywedyd, Dyred: a’r hwn sydd yn clywed, dyweded, Dyred; a’r hwn sydd â syched arno, deued; pwybynag á ewyllysio, cymered o ddwfr y bywyd yn rhad.

18-20Ac yr wyf fi yn tystiolaethu i bob un sydd yn clywed geiriau prophwydoliaeth y llyfr hwn, Os rhydd neb ddim at y pethau hyn, Duw á rydd ato ef y pläau sy gwedi eu hysgrifenu yn y llyfr hwn; ac o thỳn neb ymaith ddim oddwrth eiriau llyfr y brophwydoliaeth hon, Duw á dỳn ymaith ei ran ef allan o lyfr y bywyd, ac allan o’r ddinas santaidd – y pethau sy gwedi eu hysgrifenu yn y llyfr hwn. Yr hwn sydd yn tystiolaethu y pethau hyn, sydd yn dywedyd, Yn wir, yr wyf yn dyfod àr frys. Amen. Yn wir, dyred, Arglwydd Iesu.

21Boed rhad yr Arglwydd Iesu Grist gyda’r holl Saint!