Gweithredoedd 25 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-12Ffestus, gàn hyny, gwedi dyfod i’r dalaeth, àr ol tri diwrnod, á aeth i fyny o Gaisarea i Gaersalem; a’r archoffeiriad a’r rhai pènaf yn mhlith yr Iuddewon, á ymddangosasant gèr ei fron ef yn erbyn Paul, ac á ddeisyfasant arno ddanfon am dano ef i Gaersalem; gàn wneuthur cynllwyn iddei ladd ef àr y ffordd. Eithr Ffestus á atebodd, y cedwid Paul yn Nghaisarea, ac y cychwnai efe ei hun yno àr fyrder: am hyny, meddai efe, y sawl o honoch à sydd alluog, aent i waered gyda mi; ac od oes dim drwg yn y dyn hwn, cyhuddant ef. A gwedi iddo aros gyda hwynt dros ddeng niwrnod, efe á aeth i waered i Gaisarea; a thranoeth, wedi eistedd o hono àr y frawdfainc, efe á archodd ddwyn Paul ato. A gwedi iddo ddyfod, yr Iuddewon, à ddaethent i waered o Gaersalem, á safasant o amgylch, gán ddwyn llawer o guhuddiadau trymion yn erbyn Paul, y rhai nis gallent eu profi; ac yntau yn ei amdiffyn ei hun, – Ni throseddais i ddim, nac yn erbyn cyfreithiau yr Iuddewon, nac yn erbyn y deml, nac yn erbyn Caisar. Eithr Ffestus, yn ewyllysio ennill bodd yr Iuddewon, á atebodd Baul ac á ddywedodd, A fỳni di fyned i fyny i Gaersalem, i gael dy farnu yno gèr fy mron i, am y pethau hyn? Ond Paul á ddywedodd, O flaen brawdfainc Caisar yr wyf fi yn sefyll, lle y dylwn gael fy marnu. Ni wnaethym i ddim cam â’r Iuddewon, megys y gwyddost ti yn dda. Canys, yn wir, os gwnaethym i gam, neu os cyflawnais ddim yn haeddu angeu, nid wyf yn gwrthod marw; eithr os nad oes yr un weithred y cyhuddant fi o honi, ni ddichon neb fy rhoddi i fyny èr eu boddio hwy! Yr wyf fi yn apelio at Gaisar. Yna Ffestus, wedi ymddyddan â’r cynghor, á atebodd, A ddarfu i ti apelio at Gaisar? At Gaisar y cai di fyned.

13-22A gwedi i rai dyddiau fyned heibio, Agrippa y brenin a Bernice, á ddaethant i Gaisarea, i gyfarch Ffestus. A fel yr oeddynt yn aros yno lawer o ddyddiau, Ffestus á osododd o flaen y brenin achos Paul, gàn ddywedyd, Y mae yma ryw wr wedi ei adael gàn Ffelics yn ngharchar; am yr hwn, pan oeddwn yn Nghaersalem, y darfu i archoffeiriaid a henuriaid yr Iuddewon, hysbysu i mi, gàn ddeisyf cael barn yn ei erbyn ef. I’r rhai yr atebais, nad arfer y Rhufeiniaid yw traddodi unrhyw ddyn, nes i’r cyhuddedig gael ei gyhuddwyr yn ei wyneb, a chael cyfle i amdiffyn ei hun rhag y cyhuddiad à osodir yn ei erbyn. Wedi eu dyfod hwy yma, gàn hyny, myfi, yn ddioed, á eisteddais àr y frawdfainc dranoeth, ac á orchymynais ddwyn y gwr gèr bron. Yn erbyn yr hwn, pan safai y cyhuddwyr i fyny, ni ddygasant ddim achwyn o’r pethau yr oeddwn i yn tybied; ond yr oedd ganddynt yn ei erbyn ef ryw ddadleuon yn nghylch eu crefydd eu hunain, ac yn nghylch un Iesu, à fuasai farw, yr hwn y taerai Paul ei fod yn fyw. Ond gàn fy mod yn petruso am y ddadl yn ei gylch ef, mi á ddywedais, os oedd efe yn ewyllysio, y cai fyned i Gaersalem, a’i farnu yno am y pethau hyn. Ond wedi i Baul apelio am gael ei gadw i arholiad ei fawrydi, mi á erchais ei gadw hyd oni allwn ei ddanfon ef at Gaisar. Yna y dywedodd Agrippa wrth Ffestus, Minnau á ewyllysiwn glywed y dyn fy hun. Yntau á ddywedodd, Ti á gai ei glywed ef y fory.

23-27Tranoeth, gàn hyny, gwedi dyfod Agrippa a Bernice, gyda rhwysg mawr, a myned i fewn i’r wrandawfa, gyda chadbeniaid a phendefigion y ddinas, wrth orchymyn Ffestus, dygwyd Paul gèr bron. A Ffestus á ddywedodd, O frenin Agrippa, a chwi oll à sy gyda ni yn bresennol! chwi á welwch y dyn hwn, oblegid pa un yr ymgeisiodd holl liaws yr Iuddewon â mi, yn Nghaersalem ac yma, gàn lefain, na ddylai efe gael byw yn hwy. Ond nis gallwn ddeall iddo wneuthur dim yn haeddu angeu; èr hyny, gàn iddo ef ei hun apelio at ei fawrydi, mi á benderfynais ei ddanfon ef. Am yr hwn nid oes genyf ddim sicr iddei ysgrifenu at fy meistr: o herwydd paham, mi á’i dygais ef allan gèr eich bron chwi oll; ac yn enwedig gèr dy fron di, O frenin Agrippa! fel, wedi ei holi ef, y caffwyf ryw beth iddei ysgrifenu: oblegid ymddengys i mi yn beth afresymol, anfon carcharor, heb hysbysu hefyd yr achwynion à ddygir yn ei erbyn ef.