Galatiaid 3 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-4O y Galatiaid anystyriol! pwy á’ch llygad‐dỳnodd chwi, gèr bron llygaid y rhai y cafodd Iesu Grist wedi ei groeshoelio ei ddarlunio yn amlwg yn eich plith? Hyn yn unig yr wyf yn ewyllysio ei ddysgu genych, ai drwy gyfraith gweithredoedd y derbyniasoch yr Ysbryd, ynte drwy ufydd‐dod ffydd? A ydych chwi mòr anystyriol, wedi i chwi ddechreu yn yr Ysbryd, a berffeithir chwi yr awrhon yn y cnawd? A ddyoddefasoch gymaint yn ofer? os yw ofer hefyd.

5-17Yr hwn, gàn hyny, á weinyddodd i chwi yr Ysbryd, ac á weithredodd wyrthiau yn eich plith, ai drwy gyfraith gweithredoedd y gwnaeth efe y pethau hyn, ynte drwy wrandawiad ffydd? megys y credodd Abraham i Dduw, ac y cyfrifwyd iddo yn gyfiawnder; gwybyddwch, gàn hyny, mai y credinwyr, y rhai hyny yw plant Abraham. Canys yr Ysgrythyr yn rhagddangos y byddai i Dduw gyfiawnâu y cenedloedd drwy ffydd, gynt á fynegodd yr efengyl i Abraham, gàn ddywedyd, “Yn ddiau ynot ti y bendithir yr holl genedloedd.” Am hyny, y credinwyr á fendithir gydag Abraham grediniol. Ond cynnifer y sydd o gyfraith gweithredoedd, dàn felldith y maent; canys ysgrifenwyd, “Melldigedig yw pob un nid yw yn aros yn yr holl bethau à ysgrifenir yn llyfr y gyfraith, iddeu gwneuthur hwynt.” Hefyd, na chyfiawnêir neb, gèr bron Duw, drwy gyfraith, sydd eglur: “Oblegid y cyfiawn drwy ffydd á fydd byw.” A’r gyfraith nid yw o ffydd; eithr yr hwn á wna y pethau hyn, á fydd byw drwyddynt. Crist á’n llwyrbrynodd oddwrth felldith y gyfraith, gàn fyned o hono yn felldith drosom: (canys y mae yn ysgrifenedig, “Melldigedig yw pob un y sydd yn nghrog àr bren:”) fel y delai bendith Abraham àr y cenedloedd drwy Grist Iesu; a fel y derbyniem addewid yr Ysbryd drwy ffydd. Frodyr, dywedyd yr wyf àr wedd ddynol: nid yw neb yn dirỳmu neu yn newid pe byddai ond Ewyllys dyn, wedi y cadarnâer ef. I Abraham y dywedwyd yr addewidion, ac iddei had ef. Nid yw yn dywedyd, “Ac yn dy hadau,” megys am lawer; ond megys am un, “Ac yn dy had di,” yr hwn yw Crist. Oherwydd paham, Hyn yr wyf yn ei sicrâu, am yr Ewyllys à gadarnâwyd o’r blaen gàn Dduw am Grist, nas gall y gyfraith à wnaed bedwar cant a deg ar ugain o flynyddoedd wedi, ei ddirỳmu, fel ag i wneuthur yr addewid yn ofer.

18Hefyd, os drwy gyfraith y mae yr etifeddiaeth, nid yw mwyach drwy addewid. Eithr Duw á’i rhadroddodd i Abraham drwy addewid.

19-20I ba beth, gàn hyny, y rhoddwyd y gyfraith?

Oblegid troseddau yr atchwanegwyd hi, hyd oni ddelai yr had i’r hwn y gwnaethid yr addewid; gàn fod wedi ei threfnu drwy gènadau, yn llaw Cyfryngwr; a’r Cyfryngwr nid yw i un blaid; ond Duw sydd un blaid.

21-29A ydyw y gyfraith, ynte, yn erbyn addewidion Duw? –

Na ato Duw. Canys pe rhoisid cyfraith à allasai fywâu, yn wir drwy gyfraith y buasai cyfiawnâad. Eithr cydgauodd yr Ysgrythyr bawb dàn bechod, fel y rhoddid yr addewid drwy ffydd yn Iesu Grist, i’r rhai sydd yn credu. Am hyny, cyn dyfod ffydd, ni á gedwid mewn dalfa dàn gyfraith, wedi ein cydgau i’r ffydd, yr hon oedd i gael ei dadguddio. Y gyfraith, gàn hyny, oedd ein hathraw ni at Grist, fel yn cyfiawnâid drwy ffydd. Eithr wedi dyfod ffydd, nid ydym mwyach dàn yr athraw hwn. Canys chwi oll ydych blant i Dduw, drwy y ffydd yn Nghrist Iesu. Hefyd, cynnifer o honoch ag á drochwyd i Grist, á wisgasoch Grist. Nid oes nac Iuddew na Groegwr, nid oes na chaeth na rhydd, nid oes na gwryw na benyw; canys chwi oll un ydych yn Nghrist Iesu. Ac os eiddo Crist ydych, yn wir had Abraham ydych, ac etifeddion yn ol yr addewid.