2 Timotheus 2 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-26Gan hyny, fy mab, ymnertha yn y rhad y sy drwy Grist Iesu. A’r pethau à glywaist genyf fi drwy lawer o dystion, y rhai hyn traddoda i ddynion ffyddlawn, y rhai á fyddant gymhwys hefyd i ddysgu ereill. Goddef galedi fel milwr da i Iesu Grist. Nid yw neb y sydd yn milwrio, yn ymrwystro â negeseuau y bywyd hwn, fel y rhyngo fodd i’r hwn à’i dewisodd yn filwr. Ac od ymdrech neb hefyd yn y campiau, ni choronir ef onid ymdrech yn ol y cyfreithiau. Y mae yn raid i’r llafurwr lafurio, cyn iddo gyfranogi o’r ffrwythau. Ystyria yr hyn yr ydwyf yn ei ddywedyd; a’r Arglwydd á roddo i ti ddeall yn mhob peth! Cofia i Iesu Grist, o had Dafydd, gael ei gyfodi o feirw, yn ol fy efengyl i; dros yr hon yr wyf yn goddef cystudd fel drygweithredwr, ïe hyd rwymau; eithr gair Duw nis rhwymir. Oherwydd hyn, yr ydwyf yn goddef pob peth yn amyneddgar èr mwyn yr etholedigion; fel y gallent hwythau gael yr iechydwriaeth y sy drwy Grist Iesu, gyda gogoniant tragwyddol. Y gair hwn sydd wir, mai os buom feirw gydag ef, byw fyddwn hefyd gydag ef; os ydym yn dyoddef yn amyneddgar, ni á deyrnaswn hefyd gydag ef; os ydym yn ei wadu ef, yntau hefyd á’n gwad ninnau. Er i ni fod yn anffyddlawn, y mae efe yn aros yn ffyddlawn; nis gall efe ei wadu ei hun. Dwg àr gof iddynt y pethau hyn; gàn dystiolaethu wrthynt yn ddifrifol yn ngwydd yr Arglwydd, na byddo iddynt ymryson yn nghylch geiriau, yr hyn nid yw fuddiol i ddim, ond i ddadymchwelyd y gwrandaẅwyr. Ymegnia i’th gyflwyno dy hun i Dduw yn weithiwr cymeradwy, difefl, yn iawngyfrànu gair y gwirionedd. Ond halogedig goegeiriau gwrthwyneba, canys cynnyddu á wnant i fwy o annuwioldeb. A’u hymadrodd hwy á ysa fel cancr; o’r sawl y mae Hymenêus a Philêtus; – y rhai, o berthynas i’r gwirionedd, á gyfeiliornasant, gàn daeru fod yr adgyfodiad wedi bod eisoes; – ac y maent yn dadymchwelyd ffydd rhai. Er hyny y mae sail Duw yn sefyll yn ddiysgog, a chanddi y graifft hon, Yr Arglwydd á wnaeth yn adnabyddus y rhai ydynt eiddo ef: – a, Pob un y sydd yn enwi enw yr Arglwydd, ymadawed oddwrth ddrygioni. Eithr, mewn tŷ mawr, y mae nid yn unig lestri o aur ac o arian, ond hefyd o bren ac o bridd; rhai i barch, a rhai i anmharch. Pwybynag gàn hyny á’i glanâo ei hun oddwrth y pethau hyn, efe á fydd yn llestr i barch, wedi ei santeiddio, ac yn ddefnyddiol iawn i’r meistr, wedi ei ddarparu i bob gwaith da. Ffo, gàn, hyny, oddwrth chwantau ieuenctid; a dilyn gyfiawnder, ffydd, cariad, heddwch â’r sawl y sydd yn galw àr yr Arglwydd o galon bur. Heblaw hyn, gwrthod ddadleuon ynfyd ac anwybodus, gàn wybod eu bod yn magu ymrysonau; a ni ddylai gwas yr Arglwydd ymryson, ond bod yn dirion wrth bawb, yn athrawus, yn ddyoddefgar; mewn addfwynder, yn dysgu y rhai gwrthwynebus; i edrych á ddyry Duw iddynt hwy ryw amser ddiwygiad i gydnabod gwirionedd; a bod iddynt ddeffroi i fyny allan o fagl y diafol, y rhai á ddelir ganddo wrth ei ewyllys.