1-3Am hyny, gàn fod genym yr addewidion hyn, garedigion, ymlanâwn oddwrth bob halogrwydd cnawd ac ysbryd; gàn berffeithio santeiddrwydd yn ofn Duw. Derbyniwch ni yn garedigol. Ni wnaethom gam â neb; ni lygrasom neb; ni thwyllasom neb. Nid i’ch collfarnu yr wyf yn dywedyd hyn; canys mi á ddywedais o’r blaen, eich bod chwi yn ein calonau ni, i farw ac i fyw gyda chwi.
4-16Mawr yw fy hyfder ymadrodd wrthych; mawr yw fy most o’ch plegid chwi: yr wyf yn llawn o ddyddanwch, yn dra chyflawn o lawenydd yn ein holl orthrymder. Canys wedi ein dyfod ni i Facedonia, ni chafodd ein cnawd ni ddim llonydd, eithr ein gwasgu yr oeddid o bob tu: oddi allan yr oedd ymladdau – oddi fewn ofnau. Er hyny, Duw, yr hwn sydd yn dyddanu y rhai cystuddiedig, á’n dyddanodd ninnau drwy ddyfodiad Titus: – (nid, yn wir, drwy ei ddyfodiad yn unig; ond yn fwy enwedigol drwy y dyddanwch â’r hwn y dyddanwyd ef genych chwi;) – pan fynegodd efe i ni eich awyddfryd chwi, eich galar, eich brwdfrydedd drosof fi; fel y llawenychais i yn fwy. Am hyny, èr i mi eich tristâu chwi drwy y llythyr, nid yw yn edifar genyf, èr y bu yn edifar genyf; canys yr wyf yn gweled ddarfod i’r llythyr hwnw, èr ei fod yn yr adeg, eich tristâu chwi. Yn awr yr ydwyf yn llawenâu; nid am eich tristâu chwi, ond am eich tristâu i ddiwygiad: canys gwaethwyd i chwi dristâu yn dduwiol, fel na chaech gam mewn dim oddwrthym ni. Canys duwiol dristwch sydd yn gweithio diwygiad i iechydwriaeth, ni bydd edifeirwch am dani; eithr tristwch y byd sydd yn gweithio angeu. Wele, yn awr, y peth yma, – eich tristâu chwi yn dduwiol, – pa astudrwydd á weithiodd ynoch; ïe, pa ymddiheurad; ïe, pa sòriant; ïe, pa ofn; ïe, pa awyddfryd; ïe, pa frwdfrydedd; ïe, pa ddial! Ar y cyfan, chwi á ddangosasoch eich hunain yn bur yn y peth hwn. Ac, yn wir, èr ysgrifenu o honof atoch, nid oedd o ran yr hwn à wnaethai y cam, nac o ran yr hwn à gawsai y cam; ond yn hytrach, èr mwyn gwneyd yn amlwg i chwi, ein gofal drosoch, yn ngwydd Duw. Oblegid hyn, nyni á ddyddanwyd yn eich dyddanwch chwi; ïe, mwy o lawer y buom lawen am lawenydd Titus, oblegid esmwythâu àr ei ysbryd ef genych chwi oll. Canys os bostiais ddim wrtho ef am danoch, nid oes arnaf gywilydd: oherwydd megys y dywedasom bob dim wrthych mewn gwirionedd, felly hefyd y gwirioneddwyd ein bost ni wrth Ditus. Ac y mae ei serch ef yn helaethach tuag atoch chwi, wrth gofio o hono eich ufydd‐dod chwi oll, a pha wedd, drwy ofn ac arswyd, y derbyniasoch chwi ef. Llawen ydwyf, am fod genyf hyder ynoch yn mhob dim.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.