Hebreaid 9 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-5Ac, yn wir, yr ydoedd i’r sefydliad cyntaf ddefodau gwasanaeth, a chysegr bydol. Canys yr oedd y babell gyntaf, yr hon á elwid y cysegr, wedi ei threfnu; yn yr hon yr oedd y canwyllbren, a’r bwrdd, a’r bara dangos; ac yn ol yr ail len, y babell, yr hon á elwid y cysegr santeiddiolaf; yr hwn yr oedd y thuser aur ynddo, ac arch y sefydliad, wedi ei goreuro o amgylch, yn yr hon yr oedd y crochan aur a’r manna ynddo, a gwialen Aaron yr hon á flagurasai, a llechau y sefydliad; ac uwch ei phen cerubiaid y gogoniant, yn cysgodi y drugareddfa; am y rhai ni ellir yn awr ddywedyd bob yn un.

6-28A’r pethau hyn wedi eu trefnu felly, i’r babell gyntaf yn ddiau yr ai bob amser yr offeiriaid, gàn gyflawni y gwasanaeth; eithr i’r ail, – yr archoffeiriad yn unig, – unwaith bob blwyddyn, nid heb waed, yr hwn á offrymai efe drosto ei hun, a thros bechodau y bobl à wneler drwy anwybod. Yr Ysbryd Glan yn hysbysu hyn, nad oedd ffordd y cysegroedd yn agored eto, tra byddai y babell gyntaf yn sefyll; yr hon ydoedd ddarlun cysgodol dros yr amser presennol, yn yr hwn yr offrymid rhoddion ac aberthau, y rhai ni allent o ran y gydwybod, berffeithio yr addolydd – yn unig â bwydydd a diodydd, ac amryw drochiadau; – defodau o berthynas i’r cnawd, wedi eu gosod hyd amser y diwygiad. Eithr wedi dyfod Crist, – Archoffeiriad y daionus bethau i ddyfod, – drwy babell fwy a pherffeithiach, nid o waith llaw, (hyny yw, nid o’r adeiladaeth yma,) á aeth unwaith i fewn i’r cysegroedd, wedi caffael tragwyddol brynedigaeth; nid, yn wir, drwy waed lloi a geifr, eithr drwy ei waed ei hun. Oblegid os oedd gwaed teirw a geifr, a lludw anner, wedi ei daenellu àr y rhai à halogwyd, yn santeiddio èr puredigaeth y cnawd, pa faint mwy y bydd i waed Crist, yr hwn drwy Ysbryd Tragywyddol, á’i hoffrymodd ei hun yn ddifai i Dduw, buro eich cydwybod chwi oddwrth weithredoedd meirwon i wasanaethu y Duw byw? Ac, oherwydd hyn, y mae efe yn Gyfryngwr y sefydliad newydd, fel drwy farwolaeth, èr gwaredigaeth oddwrth y troseddau dan y sefydliad cyntaf, y cai y rhai à alwyd dderbyn addewid yr etifeddiaeth dragwyddol. A lle byddo y cyfryw sefydliad, rhaid yw digwyddo marwolaeth yr aberth sefydledig: oblegid gàn fod y sefydliad yn cael ei gadarnâu uwch ben y meirw, nid oes grym ynddo tra byddo yr aberth sefydledig yn fyw. O ba achos ni ddygwyd y cyntaf i fewn heb waed; canys “wedi i Foses adrodd pob gorchymyn yn y gyfraith wrth yr holl bobl, wedi cymeryd gwaed lloi, a geifr, gyda dwfr, a gwlan porphor, ac isop, efe á daenellod àr y llyfr, a’r bobl, oll;” gàn ddywedyd, “Dyma waed y sefydliad, à orchymynodd Duw i chwi.” Y babell hefyd a holl lestri y gwasanaeth á daenellodd efe â gwaed, yr un modd. A chàn mwyaf drwy waed y purir pob beth yn ol y gyfraith; ac heb ollwng gwaed nid oes maddeuant. Rhaid oedd, gàn hyny, i ddarluniau y pethau nefol gael eu puro â’r pethau hyn; ond y pethau nefol eu hunain, ag aberthau gwell na’r rhai hyn. Am hyny, nid i’r cysegroedd o waith llaw, gwrthluniau y gwir gysegroedd, yr aeth Crist i fewn, ond i’r nef ei hun, yn awr i ymddangos gèr bron Duw, drosom ni. Nid, ychwaith, fel yr offrymai efe ei hun yn fynych, megys y mae yr archoffeiriad yn myned i fewn i’r cysegroedd bob blwyddyn â gwaed arall; oblegid yna rhaid fuasai iddo yn fynych ddyoddef èr dechreuad y byd: eithr yr awrhon unwaith, àr ddiweddiad yr oesau, yr ymddangosodd efe i ddileu pechod drwy ei aberthu ei hun. Ac yn gymaint ag y gosodwyd i ddynion farw unwaith, a gwedi hyny bod barn; felly Crist hefyd, wedi ei offrymu unwaith i ddwyn ymaith bechodau llawer, á ymddengys yr ail waith, i’r rhai sydd yn ei ddysgwyl ef, heb bechaberth, èr iechydwriaeth.