Ioan 11 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

DOSBARTH VIII.Lazarus yn cael ei gyfodi o feirw.

1-6Ac un Lazarus, o Fethania, pentref Mair a’i chwaer Martha, oedd yn glaf. (Y Fair hòno à eneiniodd yr Arglwydd ag enaint, ac á sychodd ei draed ef â’i gwallt, oedd a’i brawd Lazarus yn glaf.) Y chwiorydd, gan hyny, á ddanfonasant i fynegi i Iesu: Feistr, wele! y mae yr hwn sy hoff genyt ti, yn glaf. Iesu gwedi clywed hyn, á ddywedodd, Ni bydd y clefyd hwn yn angeuol; ond èr gogoniant i Dduw, fel y gogonedder Mab Duw drwyddo. A hoff oedd gàn Iesu Fartha, a’i chwaer, a Lazarus. Pan glybu efe, gàn hyny, ei fod ef yn glaf, Iesu á arosodd yn y lle yr oedd, ddau ddiwrnod.

7-16Gwedi hyny, efe á ddywedodd wrth ei ddysgyblion, Dychwelwn i Iuwdea. Y dysgyblion á atebasant, Rabbi, yn ddiweddar iawn yr oedd yr Iuddewon yn ceisio dy labyddio di, ac á wyt ti am fyned yno drachefn? Iesu á adatebodd, Onid oes deg a dwy awr o’r dydd? Os rhodia neb y dydd, ni thramgwydda; am ei fod yn gweled goleuni y byd hwn: ond os rhodia efe y nos, efe á dramgwydda; am nad oes oleuni. Gwedi iddo ddywedyd hyn, efe á chwanegodd, Y mae ein cyfaill Lazarus yn huno; ond yr wyf fi yn myned iddei ddihuno ef. Yna y dywedodd ei ddysgyblion ef, Feistr, os huno y mae, efe á adferir. Iesu á ddywedasai am ei farwolaeth ef; ond hwy á dybiasant mai am hun cwsg yr oedd efe yn dywedyd. Yna y dywedodd Iesu wrthynt yn eglur, Y mae Lazarus wedi marw. Ac èr eich mwyn chwi, y mae yn dda genyf nad oeddwn i yno; fel y credoch; ond awn ato ef. Yna Thomas, sef Didymus, á ddywedodd wrth ei gyd‐ddysgyblion, Awn ninnau hefyd, fel y byddom feirw gydag ef.

17-46Pan ddaeth Iesu, efe á ganfu bod Lazarus wedi bod eisioes bedwar diwrnod yn y tomawd. A llawer o’r Iuddewon (gàn fod Bethania yn nghylch pymtheg ystad oddwrth Gaersalem,) á ddaethent at Fartha, a Mair, iddeu cysuro hwy àr farwolaeth eu brawd. Martha, gwedi clywed bod Iesu yn dyfod, á aeth iddei gyfarfod ef; ond Mair á arosodd yn y tŷ. Yna y dywedodd Martha wrth Iesu, Feistr, pe buasit ti yma, ni buasai farw fy mrawd. Ond hyd yn nod yr awr hon, mi á wn, pa bethau bynag á ofynych di gàn Dduw, y dyry Duw i ti. Iesu á ddywedodd wrthi, Cyfodir dy frawd drachefn. Martha á atebodd, Mi á wn y cyfyd efe yn yr adgyfodiad, y dydd diweddaf. Iesu á ddywedodd wrthi, Myfi yw yr adgyfodiad a’r bywyd. Yr hwn sydd yn credu ynof fi, èr iddo farw, á fydd byw; a phwybynag sydd yn fyw, ac yn credu ynof fi, ni bydd marw yn dragywydd. A wyt ti yn credu hyn? Hithau á atebodd, Ydwyf, Feistr, yr wyf yn credu mai ti yw y Messia, Mab Duw, yr Hwn sydd yn dyfod i’r byd. Wedi iddi ddywedyd hyn, hi á aeth ac á alwodd Fair ei chwaer o’r neilldu, gàn ddywedyd, Y mae yr Athraw gwedi dyfod, ac y mae yn galw am danat. Pan glybu Mair hyn, hi á gododd yn ebrwydd, ac á aeth ato ef. Ac Iesu ni ddaethai eto i’r pentref, ond yr oedd efe yn y fàn lle y cyfarfuasai Martha ag ef. Yna yr Iuddewon, y rhai oeddynt yn cydgwyno â Mair yn y tŷ, pan welsant iddi godi àr frys, a myned allan, á’i canlynasant hi, gàn ddywedyd, Y mae hi yn myned at y tomawd, i wylo yno. Mair, wedi dyfod i’r fàn lle yr oedd Iesu, a’i weled ef, á syrthiodd wrth ei draed ef, gàn ddywedyd, Feistr, pe buasit ti yma, ni buasai fy mrawd farw. Pan welodd Iesu hi yn wylo, a’r Iuddewon, y rhai á ddaethent gyda hi, yn wylo, efe á ruddfanodd yn ddwys, ac á ymgynhyrfodd, ac á ddywedodd, Pa le y dodasoch chwi ef? Hwythau á atebasant ac á ddywedasant, Feistr, dyred a gwel. Iesu á wylodd. Yr Iuddewon, gàn hyny, á ddywedasant, Gwelwch fel yr oedd efe yn ei garu ef. Eithr rhai o honynt á ddywedasant, Oni allasai yr hwn à roddes olwg i’r dall, beri na buasai farw hwn chwaith? Iesu gàn hyny, gwedi gruddfan drachefn, á ddaeth at y tomawd. Ogof oedd, a’r fynedfa iddi gwedi ei chau i fyny â maen. Iesu á ddywedodd, Symudwch y maen. Martha, chwaer y trengedig, á atebodd, Sỳr, y mae yr arogl erbyn hyn yn annymunol, oherwydd hwn yw y pedwerydd dydd. Iesu á adatebodd, Oni ddywedais i ti, pe credit, y cait ti weled gogoniant Duw? Yna hwy á symudasant y maen. Ac Iesu, gwedi codi ei olwg i fyny, á ddywedodd, O Dad, yr wyf yn diolch i ti, am i ti wrandaw arnaf. Am danaf fi, myfi á wn dy fod yn fy ngwrandaw bob amser; eithr yr wyf yn dywedyd èr mwyn y bobl sydd yn sefyll o’m hamgylch, fel y credont mai tydi à’m hanfonaist i. Gwedi iddo ddywedyd hyn, efe á lefodd â llef uchel, Lazarus, dyred allan! Yr hwn à fuasai farw, á ddaeth allan, yn rwym ei draed a’i ddwylaw âg ysnodeni, a’i wyneb wedi ei rwymo â napcyn. Iesu á ddywedodd wrthynt, Gollyngwch ef yn rydd, a gadewch iddo fyned. Llawer gàn hyny o’r Iuddewon, y rhai á ddaethent at Fair, ac á welsent yr hyn à wnaethai efe, á gredasant ynddo ef. Eithr rhai o honynt á aethant at y Phariseaid, ac á ddywedasant iddynt beth á wnaethai Iesu.

47-54Yna yr archoffeiriaid a’r Phariseaid á gynnullasant y Sanhedrim yn nghyd, ac á ddywedasant, Pa beth yr ydym ni yn ei wneuthur? canys y mae y dyn yma yn gwneuthur llawer o wyrthiau. Os gadaẅwn iddo fyned yn mlaen fel hyn, pawb á gredant ynddo, a’r Rhufeiniaid á ddeuant, ac á ddyfethant ein lle ni a’n cenedl hefyd. Un o honynt, a’i enw Caiaphas, yr hwn oedd archoffeiriad y flwyddyn hòno, á ddywedodd wrthynt, Nid ydych chwi yn gwybod dim oll, nac yn ystyried, mai gwell yw i ni farw o un dyn dros y bobl, nag i’r holl genedl gael ei dyfetha. Hyn á ddywedodd efe, nid o hono ei hun; ond, ac efe yn archoffeiriad y flwyddyn hòno, efe á broffwydodd y byddai Iesu farw dros y genedl; a nid dros y genedl hòno yn unig, ond fel y casglai efe yn nghyd yn un corff, blant Duw y rhai à wasgarasid. O’r dydd hwnw allan, gàn hyny, y cyd‐ymgynghorasant pa fodd y dyfethent ef. Am hyny, nid ymddangosodd Iesu mwy yn gyhoedd yn mysg yr Iuddewon, ond á giliodd i’r wlad, yn agos i’r anialwch, i ddinas à elwir Ephraim; ac á arosodd yno gyda ’i ddysgyblion.

55-57Yn y cyfamser pasc yr Iuddewon á nesâodd, á llawer o’r wlad á aethant i Gaersalem, o flaen y pasc, iddeu puro eu hunain. Y rhai hyn á ymofynasant am Iesu, ac á ddywedasant wrth eu gilydd, fel yr oeddynt yn sefyll yn y deml, Beth á dybygwch chwi? A ddaw efe ddim i’r wyl? A’r archoffeiriaid a’r Phariseaid á roisent orchymyn allan, os gwyddai neb pa le yr oedd efe, àr iddo hysbysu hyny, fel y gallent ei ddal ef.

Blog
About Us
Message
Site Map

Who We AreWhat We EelieveWhat We Do

Terms of UsePrivacy Notice

2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.

Home
Gospel
Question
Blog
Help