Dadguddiad 9 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-12A’r pummed angel á udganodd; a mi á welais Seren yn syrthio o’r nef i’r ddaiar; a rhoddwyd iddo ef agoriad y pydew heb waelod. Ac efe á agorodd y pydew heb waelod, a chododd mwg o’r pydew, fel mwg ffwrn fawr: a thywyllwyd yr haul a’r awyr gàn fwg y pydew. Ac o’r mwg y daeth allan locustiaid àr y ddaiar; a rhoddwyd awdurdod iddynt, fel y mae gàn ysgorpionau y ddaiar awdurdod. A dywedwyd wrthynt, na wnaent niwed i laswellt y ddaiar, nac i ddim gwyrddlas, nac i un pren; ond i’r dynion oedd heb sel Duw yn eu talcènau. Ac ni chenadwyd iddynt eu lladd hwynt, ond eu poeni hwynt bumm mis: a’u poen hwynt oedd fel poen oddwrth ysgorpion, pan y bratho ddyn. Ac yn y dyddiau hyn y cais dynion farwolaeth, ac nis cânt; ac á chwennychant farw, a marwolaeth á gilia oddwrthynt. A chyffelybrwydd y locustiaid oedd fel meirch wedi eu parotoi i ryfel; ac àr eu pènau yr oedd, megys pe buasai coronau aur; ac yr oedd eu hwynebau fel wynebau dynion: a gwallt oedd ganddynt fel gwallt gwragedd; a’u dannedd oedd fel dannedd llewod. Ac yr oedd ganddynt lurigau fel llurigau haiarn; a thrwst eu hadenydd oedd fel trwst cerbydau, a llawer o feirch, yn rhedeg i ryfel. Ac yr oedd ganddynt gynffònau tebyg i ysgorpionau, a’u colynau oedd yn eu cynffonau hwy; a’u gallu oedd i ddrygu dynion bumm mis. Canys yr oedd ganddynt frenin arnynt, angel y pydew diwaelod, enw yr hwn yn yr Hebraeg ydyw Abàdon; ac yn y Röeg, y mae iddo yr enw Apòlyon. Un wae á aeth heibio, ac wele y mae dwy wae, heblaw hyny, yn dyfod eto.

13-21A’r chweched angel á udganodd; a mi á glywais lef allan o bedwar corn yr allor aur, yr hon oedd gèr bron Duw, yn dywedyd wrth y chweched angel, yr hwn oedd â’r udgorn ganddo, Gollwng yn rhydd y pedwar angel, sydd yn rhwym wrth yr afon fawr Euphrates. A gollyngwyd y pedwar angel, y rhai oedd wedi eu parotoi erbyn awr, a diwrnod, a mis, a blwyddyn, i ladd traian dynion. A rhifedi y gwŷr meirch oedd dwy fyrddiwn o fyrddiynau; mi á glywais eu rhifedi hwynt. A myfi á welais y meirch, a’r rhai oedd yn eistedd arnynt, fel hyn yn eu hymddangosiad; â chanddynt lurigau o dân, a hyacinth, a brwmstan: a phènau y meirch oedd fel pènau llewod, ac yr oedd yn myned allan o’u safnau dân, a mwg, a brwmstan. Gàn y tri hyn – gàn y tân, gàn y mwg, a chàn y brwmstan – oedd yn dyfod allan o’u safnau hwynt, y lladdwyd traian dynion. A gallu y meirch sydd yn eu safnau, ac yn eu cynffonau; a’u cynffonau sy debyg i seirff, a phènau ganddynt, ac â’r rhai hyny y maent yn drygu. Eto y gweddill o’r dynion, y rhai ni fuont feirw gàn y plaau hyn, ni ddiwygiasant oddwrth weithredoedd eu dwylaw, fel nad addolent gythreuliaid, ac eilunod aur, ac arian, a phres, a maen, a phren; y rhai ni allant na gweled, na chlywed, na rhodio. Ac ni ddiwygiasant oddwrth eu llofruddiaeth, a’u cyfareddion; nac oddwrth eu puteindra, na’u lladrad.