1 Corinthiaid 12 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-31Eithr, am ysbrydol ddoniau, frodyr, ni fỳnwn i chwi fod heb wybod. Chwi á wyddoch mai Cenedloedd oeddych, yn cael eich arwain ymaith at eilunod mudion, yn mha fodd bynag ych tywysid. Am hyny, yr wyf yn hysbysu i chwi, nad oes neb, yn llefaru drwy Ysbryd Duw, yn galw Iesu yn esgymun; a nad all neb ddatgan Iesu yn Arglwydd, oddieithr drwy yr Ysbryd Glan. Y mae amryw ddoniau, eithr yr un Ysbryd. Ac y mae amryw weinidogaethau, ond yr un Arglwydd. Ac y mae amryw weithrediadau, ond yr un Duw yw yr hwn sydd yn gweithredu pob peth yn mhawb. Ac i bob un y rhoddir yr eglurâad hwn o eiddo yr Ysbryd èr llesâad i bawb. Canys i un, yn wir, y rhoddir, drwy yr Ysbryd, ymadrodd doethineb; ac i arall, ymadrodd gwybodaeth, yn ol yr un Ysbryd. Ac i arall ffydd, drwy yr un Ysbryd; ac i arall ddoniau i iachâu, drwy yr un Ysbryd: ac i arall weithrediadau nerthoedd: ac i arall, broffwydoliaeth: ac i arall, wahaniaethiad ysbrydoedd: ac i arall, amryw fathau o dafodau dyeithr: ac i arall, gyfieithiad tafodau dyeithr. A’r holl bethau hyn y mae yr un a’r unrhyw Ysbryd yn eu gweithredu; gàn gyfranu i bob un, yn neillduol, megys y mae yn ewyllysio. Canys, fel y mae y corff yn un, èr bod iddo aelodau lawer; a holl aelodau yr un corff hwnw, a hwy yn llawer, ydynt un corff; felly y mae Crist hefyd. Oherwydd, drwy un Ysbryd, y trochwyd ni oll i un corff; pa un bynag ai Iuddewon ai Groegwyr; ai caethion ai rhyddion: ac oll á ddiodwyd o un Ysbryd. Yn gymaint, gàn hyny, nad yw y corff un aelod, eithr llawer; os dywed y troed, Am nad wyf law, nid wyf o’r corff; ai, am hyny, nid yw efe o’r corff? Ac os dywed y glust, Am nad wyf lygad, nid wyf o’r corff; ai, am hyny, nid yw hi o’r corff? Pe yr holl gorff fyddai lygad, pa le y byddai y clywad? Pe y cwbl fyddai glywad, pa le y byddai yr arogliad? Eithr, yn awr, Duw á osododd yr aelodau, bob un o honynt, yn y corff, fel yr ewyllysiodd efe. Hefyd, pe baent oll un aelod, pa le y byddai y corff? Ond, yn awr, yn wir, y mae aelodau lawer, eithr un corff. Am hyny, nis gall y llygad ddywedyd wrth y llaw, Nid rhaid i mi wrthyt: na’r pen chwaith wrth y traed, Nid rhaid i mi wrthych. Na, yr aelodau hyny o’r corff y rhai á dybir eu bod yn wànach, ydynt angenrheidiol. A’r rhai à dybiwn yn aelodau llai anrhydeddus o’r corff, yn nghylch y rhai hyny y gosodwn ychwaneg o anrhydedd; a felly, y mae ein haelodau anhardd, yn cael ychwaneg o harddwch. Ond, ein haelodau hardd nid rhaid iddynt wrtho. Eithr Duw á gyd‐dymherodd y corff, gàn fod wedi rhoddi ychwaneg o anrhydedd i’r aelod oedd â’i eisieu arno. Fel na byddai ymraniad yn y corff; eithr, bod i’r aelodau feddu yr un gofal dros eu gilydd. Felly, pynag ai dyoddef y mae un aelod, y mae yr holl aelodau yn cydymdeimlo; ai anrhydeddu yr ydys un aelod, y mae yr holl aelodau yn cydlawenâu. A chychwi ydych gorff Crist, ac aelodau yn neillduol. A’r rhai hyn, yn wir, á osododd Duw yn y gynnulleidfa; yn gyntaf, Apostolion; yn ail, proffwydi; yn drydydd, athrawon; yn nesaf, nerthoedd; yna, doniau i iachâu; cynnorthwywyr, hyfforddwyr, rhywogaethau tafodau dyeithr. Ai Appostolion pawb? ai proffwydi pawb? ai athrawon pawb? a oes nerthoedd gàn bawb? a oes gàn bawb ddoniau i iachâu? a yw pawb yn llefaru â thafodau dyeithr? a yw pawb yn cyfieithu? Eithr taerddeisyfwch y doniau goreu: ac eto yr wyf fi yn dangos i chwi ffordd fwy rhagorol.