Ioan 20 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-10Y dydd cyntaf o’r wythnos, Mair o Fagdala, á aeth yn fore at y beddrawd, a hi eto yn dywyll, ac á ganfu bod y maen wedi ei symud oddar y drws. Yna hi á ddaeth dàn redeg at Simon Pedr, ac at y dysgybl arall yr hwn yr oedd Iesu yn ei garu, ac á ddywedodd wrthynt, Hwy á ddygasant y Meistr ymaith o’r beddrawd, a ni wyddom ni pa le y dodasant ef. Pedr yn ddiannod á aeth allan, a’r dysgybl arall, i fyned at y beddrawd. A’r ddau á gydredasant, ond y dysgybl arall á redodd yn gynt na Phedr, ac á ddaeth yn gyntaf at y beddrawd; a gwedi iddo grỳmu, efe á welai yr amlieiniau yn gorwedd, ond nid aeth efe i fewn. Yna y daeth Simon Pedr, yr hwn oedd yn ei ganlyn ef, ac á aeth i fewn i’r beddrawd, lle y canfu efe yr amlieiniau yn gorwedd; a’r napcyn à fuasai am ei ben ef, wedi ei osod, nid yn eu hymyl, ond mewn lle àr ei ben ei hun. Yna y dysgybl arall, yr hwn á ddaethai gyntaf at y beddrawd, á aeth i fewn hefyd; ac efe á welodd ac á gredodd y mynegiad. Canys, hyd yn hyn, nid oeddynt yn deall oddwrth yr ysgrythyrau, bod yn raid iddo gyfodi o feirw. Yna y dysgyblion á ddychwelasant at eu cymdeithion.

11-18Ond Mair a safodd oddi allan, wrth y beddrawd, yn wylo. Fel yr oedd hi yn wylo, gàn grymu i lawr i edrych i’r beddrawd, hi á welai ddau angel yn eu gwỳn, yn eistedd lle y gorweddasai corff Iesu, un wrth y pen, a’r llall wrth y traed. A hwy á ddywedasant wrthi, Wraig, paham yr wyt ti yn wylo? Hithau á atebodd, Am iddynt ddwyn fy Meistr ymaith, a nas gwn pa le y dodasant ef. Wedi iddi ddywedyd hyn, hi á droes drach ei chefn, ac á welai Iesu yn sefyll, ond nis gwyddai hi mai Iesu oedd efe. Iesu à ddywedodd wrthi, Wraig, paham yr wyt ti yn wylo? Pwy yr wyt ti yn ei geisio? Hithau, yn tybied mai y garddwr oedd efe, á atebodd, Syr, os tydi á’i dygaist ef oddyma, dywed i mi pa le y dodaist ef, a mi á’i cymeraf ef ymaith. Iesu á ddywedodd wrthi, Mair. Hithau á droes, ac á ddywedodd wrtho, Rabboni; hyny ydyw, Athraw. Iesu á ddywedodd wrthi, Na chyfhwrdd â mi, oblegid ni ddyrchefais i eto at fy Nhad; ond dos at fy mrodyr, a dywed wrthynt, Yr wyf yn esgyn at fy Nhad i a’ch Tad chwithau, at fy Nuw i a’ch Duw chwithau. Mair o Fagdala á aeth ac á fynegodd i’r dysgyblion, weled o honi hi y Meistr, a dywedyd o hono y pethau hyn iddi.

19-23Hwyr y dydd hwnw, y cyntaf o’r wythnos, Iesu á ddaeth lle yr oedd y dysgyblion wedi ymgasglu yn nghyd, (a’r drysau yn gauad rhag ofn yr Iuddewon,) ac á safodd yn y canol ac á ddywedodd wrthynt, Tangnefedd i chwi. Gwedi iddo ddywedyd hyn, efe á ddangosodd iddynt ei ddwylaw a’i ystlys. Y dysgyblion, gàn hyny, á lawenychasant, pan welsant mai eu Meistr oedd. Iesu á ddywedodd drachefn wrthynt, Tangnefedd i chwi. Megys y danfonodd y Tad fi, yr wyf finnau yn eich danfon chwithau. Gwedi iddo ddywedyd hyn, efe á anadlodd arnynt, ac á ddywedodd wrthynt, Derbyniwch yr Ysbryd Glan. Pwybynag y maddeuoch eu pechodau, maddeuir iddynt; a phechodau pwybynag á attalioch, á attelir.

24-29Eithr Thomas, hyny yw, Didymus, un o’r deuarddeg, nid oedd gyda hwynt pan ddaeth Iesu. Y dysgyblion ereill, gàn hyny, á ddywedasant wrtho, Ni á welsom y Meistr. Yntau á atebodd, Oni chaf weled yn ei ddwylaw ef ôl yr hoelion, a dodi fy mys yn ôl yr hoelion, a fy llaw yn ei ystlys ef, ni chredaf fi. Yn mhen wyth niwrnod wedi, a’r dysgyblion drachefn yn tŷ, a Thomas gyda hwynt, Iesu á ddaeth, a’r drysau yn gauad, ac á safodd yn y canol, ac á ddywedodd, Tangnefedd i chwi. Yna gwedi troi at Thomas, Estyn yma dy fys, ebai efe, ac edrych àr fy nwylaw; estyn hefyd dy law a theimla fy ystlys; a na fydd annghrediniol, eithr cred. Thomas á atebodd, ac á ddywedodd wrtho, Fy Arglwydd a’m Duw. Iesu á adatebodd, Am dy fod ti yn fy ngweled, yr wyt yn credu: gwỳn eu byd y rhai, èr na welsant erioed, èr hyny á gredant.

30-31Llawer o wyrthiau ereill hefyd á wnaeth Iesu yn ngwydd ei ddysgyblion, y rhai ni chofnodwyd yn y llyfr hwn. Ond y rhai hyn á gofnodwyd, fel y credoch chwi mai Iesu yw y Messia, Mab Duw, a chàn gredu y caffoch fywyd drwy ei enw ef.