Gweithredoedd 28 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-15A gwedi eu dyfod yn ddiangol i dir, yna y gwybuant mai Melita y gelwid yr ynys. A’r barbariaid á ddangosasant i ni garedigrwydd annghyffredin; oblegid wedi iddynt gynneu tan, hwy á’n dygasant ni oll ato, oherwydd y gwlaw presennol, ac oherwydd yr oerfel. A gwedi i Baul gynnull yn nghyd swp o fanwŷdd, a’u dodi àr y tan, gwiber á ddaeth allan o’r gwres, ac á lynodd wrth ei law ef. A phan welodd y barbariaid y bwystfil yn nghrog wrth ei law ef, hwy á ddywedasant wrth eu gilydd, Llofrudd yn ddiau yw y dyn hwn, yr hwn nis gadawodd cyfiawnder iddo fyw, èr iddo ddianc o’r môr. Yntau, gwedi ysgwyd ymaith y bwystfil i’r tân, ni oddefodd ddim niwed. Ond yr oeddynt hwy yn dysgwyl y chwyddasai, neu y syrthiasai yn ddisymwth yn farw; a gwedi iddynt hirddysgwyl, a gweled nad oedd dim niwed yn dygwydd iddo, hwy á newidiasant eu meddwl ac á ddywedasant mai duw oedd efe. Ac yn nghymydogaeth y lle hwnw, yr oedd tiroedd Pènaeth yr ynys, enw yr hwn oedd Publius; yr hwn, wedi iddo ein derbyn iddei dŷ, á’n harfollodd ni yn garedig dri diwrnod. A dygwyddodd fod tad Publius yn gorwedd yn glaf o dwymyn a gwaedlif: at yr hwn wedi i Baul fyned i fewn, a gweddio, efe á ddododd ei ddwylaw arno ef, ac á’i hiachâodd. Wedi i’r wyrth hon, gàn hyny, gael ei gwneuthur, y lleill hefyd y rhai oedd â heintiau arnynt, yn yr ynys, á ddaethant ato, ac á iachawyd. Y rhai hefyd á’n parchasant ni â llawer o urddas; a phan oeddym yn ymadael, hwy á’n llwythasant ni â phethau angenrheidiol. A gwedi tri mis, ni á ymadawsom mewn llong o Alecsandria, yr hon á auafasai yn yr ynys, arwydd yr hon oedd Castor a Phòlucs. A gwedi ein dyfod i Syracuwsa, ni á arosasom yno dridiau. Oddyno, ni á aethom oddiamgylch, ac á ddaethom gyferbyn â Rhegium. Ac àr ol un diwrnod a’r deheuwynt yn chwythu, ni á ddaethom, mewn deuddydd, i Buteoli; lle y cawsom frodyr, ac y dymunwyd arnom aros gyda hwynt saith niwrnod; a felly ni á aethom i Rufain. Ac oddyno, y brodyr, wedi clywed am ein helynt, á ddaethant i’n cyfarfod cybelled ag Apii Fforum, a’r Tair Tafarn: y rhai, pan welodd Paul, efe á ddiolchodd i Dduw, ac á gymerodd gysur.

16-29A phan ddaethom i Rufain, y canwriad á roddes y carcharorion at gadben y llu; eithr cenadwyd i Baul aros o’r neilldu, mewn tŷ o’r eiddo ei hun, gyda milwr oedd yn ei gadw ef. A bu, àr ol tridiau, i Baul alw yn nghyd y rhai oedd bènaf o’r Iuddewon. A gwedi iddynt ddyfod yn nghyd, efe á ddywedodd wrthynt, Frodyr, èr na wnaethym i ddim yn erbyn y bobl, na defodau ein tadau, eto mi á roddwyd yn garcharor, o Gaersalem i ddwylaw y Rhufeiniaid; y rhai, gwedi iddynt fy holi á fỳnasent fy ngollwng yn rydd, am nad oedd dim achos angeu ynof. Ond pan wrthwynebodd yr Iuddewon, gorfu arnaf apelio at Gaisar; nid fel pe bai gènyf ddim i achwyn àr fy nghenedl fy hun. Am yr achos yma, gàn hyny, y dymunais gael eich gweled, ac ymddyddan â chwi: canys o achos gobaith Israel ym rhwymwyd i â’r gadwyn hon. A hwythau á ddywedasant wrtho, Ni dderbyniasom ni lythyrau o Iuwdea yn dy gylch di, a ni fynegodd, a ni ddywedodd neb o’r brodyr à ddaethant oddyno, ddim drwg am danat ti. Ond yr ydym ni yn deisyf cael clywed gènyt ti, beth yr wyt ti yn ei synied; oblegid am yr arblaid hon, y mae yn hysbys i ni fod yn mhob màn ddywedyd yn ei herbyn. A gwedi iddynt bènodi diwrnod iddo, llawer á ddaethant ato iddei letty; i’r rhai yr eglurodd efe, gàn dystiolaethu teyrnas Duw, a’u darbwyllo hwynt am y pethau à berthynent i Iesu; allan o gyfraith Moses, a’r proffwydi, o’r bore hyd yr hwyr. A rhai á ddarbwyllwyd drwy y pethau à ddywedid; a rhai ni chredasant. A chàn annghyttuno â’u gilydd, hwy á ymadawsant; wedi i Baul ddywedyd yr un gair hwn, Yn ddiau, da y llefarodd yr Ysbryd Glan, drwy Isaia y proffwyd, wrth ein tadau ni, pan y dywedodd, “Dos at y bobl hyn a dywed, Gan glywed y clyẅwch, a ni ddeallwch; a chàn weled y gwelwch, a ni chanfyddwch: canys brasawyd calon y bobl hyn, a thrwm y clywant â’u clustiau, a’u llygaid á gauasant, rhag iddynt weled â’u llygaid, a chlywed â’u clustiau, a deall â’u calon, a dychwelyd, ac i mi eu hiachâu hwynt.” Bydded hysbys i chwi, gàn hyny, anfon iechydwriaeth Duw at y Cenedloedd, a hwy á’i gwrandawant. A gwedi iddo ddywedyd y pethau hyn, yr Iuddewon á ymadawsant, a chanddynt ddadleuon mawr yn eu plith eu hunain.

30-31Ond Paul á arosodd ddwy flynedd gyfan yn ei dŷ ardrethol ei hun, ac á dderbyniodd bawb à ddelai ato; gàn gyhoeddi teyrnas Duw, a dysgu y pethau am yr Arglwydd Iesu Grist, gyda phob rhyddineb ymadrodd, yn ddirwystr.