2 Corinthiaid 10 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-18A myfi (yr un Paul, yr hwn, pan yn bresennol, yn wir, wyf ostyngedig yn eich plith; ond pan yn absennol, wyf hyf tuag atoch,) ydwyf yn attolwg i chwi, èr addfwynder a hynawsedd Crist. Ac yr wyf yn dymuno, pan yn bresennol na byddwyf hyf, â’r hyder â’r hwn yr wyf yn bwriadu bod yn hyf yn erbyn rhai, y sydd yn ein cyfrif ni megys rhai yn rhodio yn ol y cnawd. Canys èr ein bod ni yn rhodio yn y cnawd, nid ydym yn milwrio yn ol y cnawd; (canys arfau ein milwriaeth ni nid ydynt gnawdol, ond nerthol iawn i fwrw cestyll i’r llawr;) gàn fwrw rhesymiadau i lawr, a phob uchelbeth à godir yn erbyn gwybodaeth Duw; a chàn ddwyn yn gaeth bob meddwl i ufydd‐dod Crist; a pharod ydym i gosbi pob anufydd‐dod, pan gyflawner eich ufydd‐dod chwi. Ai edrych yr ydych àr bethau yn ol y golwg allanol? Od oes neb yn hyderu ynddo ei hun ei fod yn eiddo Crist, rhesymed hyn, o’r tu arall, o hono ei hun, mai megys y mae efe yn eiddo Crist, felly ninnau hefyd. Ac am hyny, ni’m cywilyddid, pe bostiwn beth ychwaneg am ein hawdurdod, yr hon á roddodd yr Arglwydd i ni èr adeiladaeth i chwi, a nid èr eich dinystr. Fel nad ymddangoswyf fel pe bawn am eich dychrynu chwi drwy lythyrau; (oblegid y mae ei lythyrau, medd un, yn bwysig a chryfion; eithr presennoldeb ei gorff sydd wan, a’i ymadrodd yn ddirmygus;) y cyfryw un penderfyned hyn, mai y fath ag ydym ni àr air drwy lythyrau, pan yn absennol, yr un fath hefyd á fyddwn, àr weithred, pan yn bresennol. Eithr nid ydym ni yn beiddio ein rhesu a’n cymharu ein hunain â rhai y sydd yn eu canmol eu hunain: eithr, hwynthwy, gàn eu mesur eu hunain yn eu plith eu hunain, a’u cymharu eu hunain â hwy eu hunain, nid ydynt yn eu deall eu hunain. Hefyd, ni fostiwn ni am bethau heb eu mesur yn ol y llinyn mesur à osododd Duw y mesur i ni, i gyrhaeddyd hyd y nod atoch chwi. Canys nid ydym ni yn ymestyn allan tu hwnt i’n llinyn, megys heb gyrhaeddyd hyd atoch chwi; (eithr hyd atoch chwi hefyd y daethom yn efengyl Crist.) Nid ydym ni yn bostio am bethau heb eu mesur, hyny yw, am lafur rhai ereill; eithr y mae genym obaith, pan gynnyddo eich ffydd chwi, cael drwoch chwi ein helaethu yn ddirfawr o ran ein llinyn, i fynegi yr efengyl yn y parthau tu hwnt i chwi; a nid yn llinyn un arall, i fostio am bethau parod eisoes. Gan hyny y sawl sydd yn ymffrostio, ymffrostied yn yr Arglwydd. Canys nid yr hwn sydd yn ei ganmol ei hun, sy gymeradwy; ond yr hwn y mae yr Arglwydd yn ei ganmol.