Rhufeiniaid 6 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-13Beth, gàn hyny, á ddywedwn ni? ai, Paräwn yn wastad mewn pechod, fel yr amlâo rhad? Na ato Duw. A ninnau gwedi meirw i bechod, pa wedd y byddwn byw eto ynddo ef? Oni wyddoch chwi, am gynnifer o honom ag á drochwyd i Grist Iesu, ein trochi ni iddei farwolaeth ef? Claddwyd ni, gàn hyny, gydag ef drwy y trochiad i’r farwolaeth hòno; fel megys ag y cyfodwyd Crist o feirw drwy ogoniant y Tad, felly y rhodiom ninnau hefyd mewn newydd‐deb buchedd. Canys os gwnaed ni yn gydblanigion i gyffelybiaeth ei farwolaeth ef; felly y byddwn hefyd i gyffelybiaeth ei adgyfodiad ef. Gan wybod hyn, ddarfod croeshoelio ein hen ddyn ni gydag ef, èr mwyn dirỳmu corff pechod, fel rhagllaw na wasanaethom bechod: canys y mae yr hwn á fu farw, gwedi ei ryddâu oddwrth bechod. Ac os buom feirw gyda Christ, yr ydym ni yn credu y byddwn byw hefyd gydag ef. Gan wybod nad yw Crist, wedi ei gyfodi oddwrth y meirw, yn marw mwyach; nid arglwyddiaetha marwolaeth arno ef mwyach; canys fel y bu efe farw, efe á fu farw unwaith dros bechod; a fel y mae yn byw, byw y mae dros Dduw. Felly chwithau hefyd, cyfrifwch eich hunain yn feirw i bechod; eithr yn fyw i Dduw, drwy Grist Iesu. Na theyrnased pechod, gàn hyny, yn eich corff marw chwi, drwy ufyddâu o honoch iddo. A na roddwch eich aelodau yn arfau annghyfiawnder i bechod; eithr rhoddwch eich hunain i Dduw, megys rhai byw oddwrth y meirw; a’ch aelodau yn arfau cyfiawnder i Dduw.

14-23Yn mhellach, nid arglwyddiaetha pechod arnoch chwi; oblegid nid ydych chwi dàn gyfraith, eithr dàn rad. Beth, gàn hyny, á ddywedwn ni? A bechwn ni o herwydd nad ydym dàn gyfraith; eithr dàn rad? Na ato Duw. Oni wyddoch chwi, mai i bwybynag yr ydych yn rhoddi eich hunain yn weision, drwy ufydd‐dod; eich bod yn weision i’r hwn yr ydych yn ufyddâu iddo felly; pa un bynag ai i bechod i farwolaeth, ynte i ufydd‐dod i gyfiawnder. Ond i Dduw y bo’r diolch, èr eich bod chwi gynt yn weision i bechod; èr hyny ufyddâu o honoch o’r galon i’r ffurf o athrawiaeth i’r hwn ych traddodwyd chwi. A gwedi eich rhyddâu oddwrth bechod, chwi á wnaethwyd yn weision i gyfiawnder. (Yn ol dull dynol yr ydwyf yn dywedyd, oblegid gwendid eich cnawd chwi.) Canys megys y rhoddasoch eich aelodau yn weision i aflendid ac anwiredd, i weithredu anwiredd; felly yr awrhon rhoddwch eich aelodau yn weision i gyfiawnder, i weithredu santeiddrwydd. Canys pan oeddych yn weision pechod, rhyddion oeddych oddwrth gyfiawnder. A pha ffrwyth oedd i chwi y pryd hyny, o’r pethau y mae arnoch yr awrhon gywilydd o’u plegid? canys canlyniad y pethau hyny yw marwolaeth. Eithr yr awrhon, wedi eich rhyddâu oddwrth bechod, a’ch gwneuthur yn weision i Dduw, y mae i chwi eich ffrwyth i santeiddrwydd; a’r diwedd yn fywyd tragwyddol. Canys cyflog pechod yw marwolaeth; eithr rhadionus ddawn Duw yw bywyd tragwyddol, drwy Iesu Grist ein Harglwydd.