1 Corinthiaid 10 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-29A ni fỳnwn i chwi fod heb wybod, frodyr, bod ein tadau oll dàn y cwmwl, a’u myned oll drwy y môr; a’u trochi hwynt oll i Foses, yn y cwmwl ac yn y môr; a bwyta o bawb o honynt yr un bwyd ysbrydol; ac yfed o bawb o honynt yr un ddiod ysbrydol; (canys hwy á yfasant o’r graig ysbrydol, oedd yn eu canlyn hwynt, a’r graig hòno oedd Crist.) Eto, ni bu Duw foddlon i’r rhàn fwyaf o honynt; canys cwympwyd hwynt yn y diffeithwch. A’r pethau hyn á wnaed yn gysgodau i ni, fel na byddem yn chwennychwyr drygau, megys y chwennychasant hwy. A na fyddwch eilunaddolwyr, megys y bu rhai o honynt hwy; fel y mae yn ysgrifenedig, “Eisteddodd y bobl i fwyta ac i yfed, ac á gyfodasant i ddawnsio.” A na phuteiniwn, fel y puteiniodd rhai o honynt hwy, ac y syrthiodd, mewn un dydd, dair mil àr ugain. A na themtiwn Grist, megys y temtiodd rhai o honynt hwy, ac a’u dyfethwyd gàn seirff. A na rwgnechwch, megys y grwgnachodd rhai o honynt hwy, ac á’u dyfethwyd gàn y dinystrydd. A’r pethau hyn oll á ddygwyddasant iddynt hwy megys cysgodau; ac á ysgrifenwyd èr rhybydd i ninnau, àr y rhai y daeth terfynau yr oesoedd. Am hyny, yr hwn sydd yn tybied ei fod yn sefyll, edryched na syrthio. Ni ddaeth arnoch yr un brofedigaeth, ond y fath ag á berthyn i ddyn: a ffyddlawn yw Duw, yr hwn ni âd eich profi uwchlaw yr hyn à alloch; eithr á wna, yn nghyd â’r brofedigaeth, ddiangfa, fel y galloch ei dwyn. Oherwydd paham, fy ngharedigion, ffowch oddwrth eilunaddoliaeth. Dywedyd yr wyf fel wrth rai synwyrol: bernwch chwi beth yr wyf yn ei ddywedyd. Cwpan y fendith, yr hon á fendigwn; onid cydgyfranogiad o waed Crist ydyw? Y dorth, yr hon yr ydym yn ei thòri; onid cydgyfranogiaid o gorff Crist ydyw? Am mai un dorth y sy, nyni, y llawer, un corff ydym: canys yr ydym ni oll yn cyfranogi o’r un dorth hòno. Edrychwch àr Israel yn ol y cnawd. Onid yw y rhai sydd yn bwyta o’r ebyrth, yn gyfranogion o’r allor? Beth, gàn hyny, yr wyf yn ei haeru? bod eilun yn ddim, neu bod eilunaberth yn ddim? Nage. Ond, y pethau y mae y Cenedloedd yn eu haberthu, i gythreuliaid y maent yn eu haberthu, a nid i Dduw. Ni fỳnwn i chwi fod yn gyfranogion â’r cythreuliaid. Ni ellwch yfed o gwpan yr Arglwydd, ac o gwpan cythreuliaid: ni ellwch fod yn gyfranogion o fwrdd yr Arglwydd, ac o fwrdd cythreuliaid. Ai gỳru yr Arglwydd i eiddigedd yr ydym? A ydym ni yn gryfach nag ef? Pob peth sy gyfreithlawn, ond nid yw pob peth yn llesol; pob peth sy gyfreithlawn, ond nid yw pob peth yn adeiladu. Na cheisied neb yr eiddo ei hun yn unig, ond yr eiddo ei gymydog hefyd. Bethbynag á werthir yn y gigfa, bwytewch, heb ymholi dim o achos cydwybod; “canys eiddo yr Arglwydd y ddaiar, a’i chyflawnder.” Ac os bydd i neb o’r rhai digred eich gwahodd, a chwithau yn ewyllysio myned, bethbynag á ddoder gèr eich bron, bwytewch; heb ymholi dim o achos cydwybod. Eithr os dywed neb wrthych, Eilunaberth yw hwn; na fwytewch, èr mwyn yr hwn à’i dangosodd, ac èr mwyn cydwydod. Cydwybod, meddaf, nid yr eiddot dy hun, ond yr eiddo y llall.

30Ond paham y bernir fy rhyddid i gàn gydwybod un arall? Eithr os wyf fi, yn ddiolchgar, yn cymeryd cyfran, paham ym ceblir, am yr hyn yr wyf yn rhoddi diolch am dano?

31-33Pa un bynag, gàn hyny, ai bwyta, ai yfed, ai bethbynag á wneloch, gwnewch bob peth èr gogoniant i Dduw. Byddwch ddiachos tramgwydd, i’r Iuddewon, ac i gynnnlleidfa Duw. Megys yr ydwyf finnau yn rhyngu bodd i bawb yn mhob peth; heb geisio fy llesâad fy hun, ond yr eiddo y llawer, fel yr achuber hwynt.