2 Pedr 1 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-2 Symeon Pedr, gwas ac Apostol i Iesu Grist, at y rhai à gawsant gyffelyb werthfawr ffydd â ninnau, drwy gyfiawnder ein Duw a’n Hachubwr Iesu Grist. Rhad i chwi a thangnefedd á amlâer, drwy adnabod Duw, ac Iesu ein Harglwydd ni.

3-21Megys y rhoddes ei ddwyfol allu ef i ni bob peth à berthyn i fywyd a duwioldeb, drwy ei adnabod ef yr hwn á’n galwodd ni drwy ei ogoniant a’i effeithiolaeth. Drwy y rhai y rhoddwyd i ni yr addewidion mwyaf a gwerthfawrusaf, fel drwy y rhai hyn y byddem gyfranogion o’r ddwyfol anian, wedi dianc oddwrth y llygredigaeth sydd yn y byd drwy drachwant. Ac oherwydd y peth yma, gàn roddi cwbl‐ddiwydrwydd, chwanegwch at eich ffydd, wroldeb; ac at wroldeb, wybodaeth; ac at wybodaeth, gymedrolder; ac at gymedrolder, amynedd; ac at amynedd, dduwioldeb; ac at dduwioldeb, garedigrwydd brawdol; ac at garedigrwydd brawdol, gariad: canys os yw y pethau hyn ynoch, ac yn helaeth hwynt, y maent yn peri na byddoch na segur, na diffrwyth, yn ngwybodaeth ein Harglwydd Iesu Grist. Eithr y sawl nid yw y pethau hyn ganddo, dall ydyw, yn cau ei lygaid, wedi gollwng dros gof ei buredigaeth oddwrth ei bechodau gynt. Oherwydd paham, yn hytrach, frodyr, ymegniwch i wneuthur eich galwedigaeth a’ch etholedigaeth yn sicr; canys wrth wneuthur y pethau hyn, ni lithrwch chwi ddim byth: a felly yn helaeth y trefnir i chwi fynediad i fewn i dragwyddol deyrnas ein Harglwydd a’n Hachubwr Iesu Grist. Oherwydd paham, nid esgeulusaf eich coffâu bob amser am y pethau hyn, èr eich bod yn gwybod, a gwedi eich sefydlu yn, y gwirionedd presennol. Ië, yr ydwyf yn tybied bod yn iawn, tra byddwyf yn y babell hon, eich cyffroi chwi, drwy ddwyn àr gof i chwi; gàn wybod, y bydd i mi àr frys roddi fy mhabell hon heibio, megys y dangosodd ein Harglwydd Iesu Grist i mi. Am hyny, mi á wnaf fy ngoreu àr allu o honoch bob amser, àr ol fy ymadawiad i, wneuthur coffa am y pethau hyn. Canys nid dilyn chwedlau cyfrwys á wnaethom, pan hysbysasom i chwi nerth a dyfodiad ein Harglwydd Iesu Grist, eithr wedi gweled ei fawredd ef â’n llygaid; canys pan dderbyniodd efe gàn Dduw Dad, barch a gogoniant, daeth llef o’r fath yma ato oddwrth y mawrragorol ogoniant, “Hwn yw fy Mab, yr anwylyd, yn yr hwn yr ymhyfrydwyf.” A’r llef yma, yr hon á ddaeth o’r nef, á glywsom ni, pan oeddym gydag ef àr y mynydd santaidd; a felly y mae genym air y prophwydi yn gadarnach; yr hwn da y gwnewch fod yn dal arno, fel canwyll yn llewyrchu mewn lle tywyll, hyd oni wawrio y dydd, a chodi o’r seren fore yn eich calonau chwi. Gan wybod hyn yn gyntaf, nad oes un brophwydoliaeth o’r Ysgrythyr o ddeongliad dyn ei hunan; canys prophwydoliaeth, un amser erioed, ni ddaeth, drwy ewyllys dyn; eithr dynion santaidd Duw á lefarasant, gàn gael eu cynhyrfu gàn yr Ysbryd Glan.